Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Λησμονιά~Κώστας Βασιλάκος

Φωτογραφία του Kostas Vassilakos.
Ο χώρος μαντρωμένος ως ψηλά και τα κάγκελα στέκουν
σαν χρυσαφένια στάχυα,τρυπάνε, ματώνουν τον ουρανό.
Απλανή βλέμματα στον ορίζοντα,
μια περιπλάνηση στο πουθενά.
Όλοι μαζί συζητούν, μα ο καθένας καταλαβαίνει
- καταπώς θέλει- για τον εαυτό του.
Μιλάει μ'αυτόν κι ο διάλογος μαζί του.
"Αυτό το δάσος που διαβαίνω δίπλα
στο ποτάμι, είναι όμορφο."
"Νιώθω υπέροχα στην αμμουδιά μαζί της"
"Μου είπε , αύριο θα έρθει να με πάρει από δω"
Οι φωτογραφίες πολλές στην καρδιά και τα μάτια τους.
Ένα κάδρο το μυαλό τους φυλακίζει μέσα του,
τις στιγμές μιας ζωής, που τους ξέχασε για πάντα.
Μια ήσυχη λίμνη η ψυχή τους.
Στα νερά της οι κύκνοι σχηματίζουν κύκλους
μικρούς στην αρχή, που μεγαλώνουν
και χάνονται στις όχθες με τα νούφαρα.

"Σκέψεις Θραύσματα"
Κώστας Βασιλάκος/ Άνεμος Εκδοτική.


(Πίνακας: Claude Monet)


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης