Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τρία ποιήματα~Θανάσης Τσίρος~


Η θέα του δειλινού
Οι τελευταίες αναλαμπές
του δύοντος ηλίου
γέμισαν χρώματα τα σύννεφα
τη θάλασσα,τον ουρανό
γέμισαν και τα μάτια μου
από σένα!
***
Οκτώβρης είμαι,είπε
κι άπλωσε μία χούφτα
γεμάτη ουρανό και φως.
Δικά σας!είπε
για να κερνάτε τις κρύες νύχτες
που έρχονται
τα όνειρά σας
και να γεμίζει έρωτα
η αγκαλιά σας.
***
Τα φύλλα πέφτοντας
αφήνουν γυμνό
το δέντρο της καρδιάς μου.
Πώς χαμηλώνει ο κόσμος
μες στην καταχνιά
που υψώνεται
απ΄τα βάθη των ματιών σου
πώς αναδύεται σιγά-σιγά
της άνοιξης η ελπίδα.
***
Θανάσης Τσίρος



Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης