Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μαίρη Σουρλή~Διαμαντένιο χάδι~



Ω! προσφιλή μου ύπαρξη
άδικα ανασκάλεψες τους αστερισμούς
με του πείσματος το γινάτι.
Το πνεύμα ενσαρκώνεται στην εμορφιά ,
δε ζητιανεύει εύγε,
παρά σκέψη που στάζει κρυστάλλινο χάδι.
Αναστεναγμοί φιλιών τα μισάνοιχτα χείλη σου
ταξιδιάρικης θάλασσας στα μάτια σου αγνάντι.
Αν έβλεπες τι ψυχή ολόγυμνη
είχανε τα λόγια μου κρυμμένα,
δε θα γύρευες άλλον κήπο αγάπης
στη βαθύσκιωτη καρδιά σου.
Δεν μπορεί. Το αγρίμι μέσα σου να χτυπήσει
με πέτρες λέξεις τα πέταλα της ποίησης.
Θα ’ναι χωρίς ήχο.
Μη κουραστείς με την πένα σου
να εκθειάζεις την ευεργεσία του έρωτα
μαστιγώνοντας ό,τι αρνείται τα ιδεώδη.
Εσύ ’σαι για μένα ζηλευτό δώρο Θεού
φλογισμένος ουρανός, σπόρος λουλουδιού,
που ζητάει να μιλήσει στο ανεξήγητο φως.
Ελεύθερη βούληση… ανασασμοί ονείρων
ανεμπόδιστες πάντα οι αισθήσεις…
Στο λευκό της ψυχής μου μελωδίες στο φως
από στίχους χαράζω κάθε μέρα,
που γίνονται χαράς παιγνίδι, τρόπος ζωής,
ανιδιοτελή προσπάθεια στο ρίγος
που διαπερνά τα σπλάχνα σου
λαχτάρα στο άκουσμα Σ ’αγαπώ!

Μαίρη Σουρλή
28/9/2016
Φωτογραφία της Mary Sourli.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης