Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ιουλία Κορμέντζα,Το «χέρι»


Στο καθρέπτη του Κόσμου στρέφω τη ματιά
και μ’ ασίγαστη περιέργεια του νου
ψάχνω στο βάθος του να δω τί αντανακλά.
Κι ω, του θαυμασμού!
Πίσω απ’ την ομίχλη του χρόνου του συμπαντικού,
πάνω και κάτω από το κάθε τι
που ’ναι γραμμένο,
κόσμους να δημιουργεί,
να κυβερνά τη ζωή,
ένα χέρι βλέπω μπροστά μου
υψωμένο.
Μ’ ευλογίας άγγιγμα, το χέρι του Θεού!...
Ω! ξάνοιγμα στοχασμού!.....

Αλλά ω, βυθός προβληματισμού
όταν παραδίπλα υψωμένο
διακρίνω και το χέρι ενός θνητού!
Και στο διάβα της γήινης διαδρομής,
εργάτης το χέρι του, κατευθυνόμενο απ’ το νου
και συνεπικουρούμενο απ’ τη δυναμική της ψυχής,
στη διαμόρφωση του περιβάλλοντος του φυσικού
και στο σμίλευμα στην όψη ζωής,
αποκαλύπτει πολυποίκιλο κι εκφράζει αντάμα
σ’ έργα δημιουργίας, ειρήνης ή καταστροφής,
πότε ένα θαύμα
και πότε ένα δράμα!....
Κι ω, ατέρμονο του συλλογισμού,
μπροστά στη προβολή ενός χεριού,
υψωμένου πάντα και πάντα,
δώθε κι εκείθε, ολόγυρα, παντού!
Το χέρι του Θεού!
Και το χέρι του θνητού!
ΙΟΥΛΙΑ ΚΟΡΜΕΝΤΖΑ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης