Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κωστής Παλαμάς,~Η Παναγιά στην κόλαση~


Το άρμα ξεκινάει, το σέρνουν
πνεύματα χερουβικά,
λάμπει η Παναγιά στην Κόλαση.
 “ Έλεος, Λιόκαλη Κυρά!”
Ω οι δαρμοί των κολασμένων
μες στην αβυσσόθρεφτη φωτιά…
Κι έξαφνα γρικιέτ’ ένα παράπονο
και περήφανα ξεσπά:
''Ειμ’ εγώ που λάτρεψα τον ήλιο,
 γι’ αυτό μ’ άρπαξε και η Νύχτα;
Πες μου Λιόκαλη Κυρά!
Της ζωής το φως που βύζαξα
μου ’γινε αγκαλιά της Κόλασης
και φιλί του Σατανά;''.
(Κωστής Παλαμάς, Η ασάλευτη ζωή)


(η φωτογραφία από το διαδίκτυο)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης