Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ποίηση,Δώρα Μεταλληνού







Αποδημητικό .....
ψάχνω ιστό να ξαποστάσω στο ταξίδι...
ίχνος στεριάς πουθενά...
Το νηολόγιο δεν προέβλεπε υπαρκτή χώρα..
Χάσκει το βάραθρο μεσοπέλαγα....
Αδηφάγα δίνη .....
Δε χόρτασε κουφάρια, ελπίδες χαμένες,
Βαλίτσες με θησαυρούς ονείρων
Οξειδωμένες προσδοκίες
καταποντίστηκαν.....
Σκυλόψαρα με ανοιχτά στόματα
δείχνουν τα δόντια...
Ίχνος στεριάς πουθενά....
Κανένας καραβοκύρης παιδιά!
Ένας έμπειρος καπετάνιος ;
Που εξαφανίστηκαν οι μπροστάρηδες;
Πόσο πολύ νοστάλγησα ένα σίγουρο ,ικανό χέρι
να σύρει το καράβι στη ασφάλεια του λιμανιού...
Να μας ξαπλώσει όλους στην κουπαστή
και να μπαλώσει τα σπασμένα φτερά...
Να σχεδιάσουμε νέα ταξίδια!
(Καλοκαίρι του 2015)

 Δώρα Μεταλληνού















 
Ξενυχτισμένες αναμονές στο παγκάκι μιας εμμονής....
Ολονυχτίες κάτω από μούχρωμα φεγγαριού...
Μάτια κλειστά ζωγράφιζαν ποθούμενα......
Μια προοπτική σκιτσαρισμένη ενδελεχώς....
μέχρι τον ορίζοντα του προσδοκώμενου....
Μουδιασμένες καληνύχτες βιαστικά προσπέρασαν
και άρχισαν σε καμβά να υφαίνουν
βελονιά βελονιά...
όσα ποθούσα να λησμονήσω ...
.

Δυσθυμία ...
σαν σίδερο βαριά...
Μουσκεμένες πραγματικότητες
εμφανίστηκαν από το πουθενά....
Σαθρά από την υγρασία και τα βλέφαρα...
ακόμη και οι μύτες των παπουτσιών
έσταζαν ματαίωση...
Δεν τις είδε κανείς...
μέσα στα κίτρινα φύλλα του Φθινόπωρου κρυμμένες...
  Δώρα Μεταλληνού



Φωτογραφία της Δώρα Μεταλληνού.
          



'Ολα συνταιριασμένα κατά πως τους πρέπει...
Κι εκείνη η φιλήδονη θάλασσα ανάμεσά τους....
να ανάβει ανίερους πόθους...
να φιλιέται ξεδιάντροπα και να ερωτοτροπεί ...
κί ύστερα να ξεγλυστρά
προς αναζήτηση άλλων εμπειριών...

Δώρα Μεταλληνού

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης 







~Σιωπηλός άγγελος~

Γράφουν οι:Μαριάνθη Παπάδη &' Μαριάνθη Πλειώνη
Το έντονο κορνάρισμα από το μπλε Golf, που κινούνταν σαν αστραπή στη Λεωφόρο Κηφισίας έκανε τους οδηγούς να κοιτάνε με απορία τους επιβάτες του, μόλις αυτό βρισκόταν πίσω, πλάι, μπροστά τους. Στο κάθισμα του οδηγού ο Ιάσονας κάθιδρος προσπαθούσε να περάσει, όσο πιο γρήγορα μπορούσε ανάμεσα από τα υπόλοιπα οχήματα, που ανέβαιναν κι αυτά προς τα πάνω. Δίπλα του σωριασμένη με ζωγραφισμένη την αγωνία στο αναψοκοκκινισμένο της πρόσωπο η ετοιμόγεννη Πηγή δάγκωνε τα χείλη της από τις σουβλιές που τρύπαγαν τα σωθικά της οι μικροί κοφτοί πόνοι. Λίγο πριν είχε ανακοινώσει με κλαούρικο* βλέμμα στο σύζυγό της, «πως τα νερά έσπασαν», όπως συνηθίζεται να λένε οι γυναίκες, μόλις φτάσει η μαγική εκείνη ώρα της γέννησης. Κάποιες ώρες αργότερα οι δυο τους παρέα με τα παππούδια, τις γιαγιάδες, αδέλφια και το υπόλοιπο σόι, η ελληνική υποδοχή των βρεφών σε όλο της το μεγαλείο, κοίταζαν με λατρεία το άγνωστο μέχρι τότε πλασματάκι τους. Έν…

ΟΙ ΑΡΕΤΕΣ του Χριστόφορου Τριάντη

Στο τραπέζι του δασκάλου, υπήρχαν σύκα και δροσερό νερό. Καθόταν κάτω από τον πλάτανο της σχολής. Ένας νέος ήρθε να τον δει.Τον πλησίασε. «Ήρθα να γραφώ στη σχολή.Μόνο κοντά σας,θα βρω την αλήθεια». «Ποια  αλήθεια;» «Πώς θα γίνω άριστος!» «Άκου νέε,για να το επιτύχεις αυτό, πρέπει να ακολουθείς σε όλη τη ζωή,κάποιες αρετές.Πρώτα να ‘σαι γενναιόδωρος,  έτσι θα κερδίζεις ανθρώπους.Μετά είναι η ειλικρίνεια,να μη λες ψέματα,στους άλλους και τον εαυτό σου.Ακόμα, χρειάζεται να καλλιεργείς  την εξυπνάδα σου , για ν’ αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Υπάρχει και η αρετή της ευσπλαχνίας , αν την “εξασκείς” οι φτωχοί θα σ’ αγαπούν πραγματικά. Τέλος,  ο σεβασμός, αν σέβεσαι τους ανθρώπους  και τον Θεό,  θα γίνεις σοφός».