Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

~ΠΤΩΣΗ~του Χριστόφορου Τριάντη



Οι τρελοί πέφτουν
στο πέλαγος της λογικής .
Δικαστές σκορπούν τον θάνατο
τα καλοκαίρια.
Επαναστάτες αφήνουν τη νιότη
για την ευτυχία .
Ικριώματα στήνουν οι δήμιοι,
εκεί που οι αρχιερείς της τάξης    
πολεμούν την αθωότητα.   
Σοφοί μαστιγώνουν την ελευθερία ,
αγκαλιάζοντας την ηδονή.
Γυναίκες άχρωμα γελούν
στα διαμερίσματα ,
ξορκίζοντας με ό,τι μπορούν τον χρόνο .
Παιδιά μάσκες φορούν ,
δίχως ντροπή.
Δίκαιοι σκοτώνουν τον Θεό,
πιστεύοντας τους ιεροεξεταστές.  
Ποιητές δολοφονούν τη μνήμη ,
τις λέξεις μαγαρίζοντας .

Χριστόφορος Τριάντης:
Γεννήθηκα στην Αιτωλοακαρνανία (30-11-1968).
Σπούδασα στο Α.Π.Θ. (τμήμα Θεολογίας) και στο ΕΚΠΑ (τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας).
Από το 1998 υπηρετώ ως φιλόλογος στη δημόσια εκπαίδευση (1ο Γυμνάσιο Πύλης Τρικάλων).
Αρθρογραφώ στον τοπικό τύπο των Τρικάλων και στην ιστοσελίδα του συνδέσμου φιλολόγων Τρικάλων (filologoi.gr). Πεζά και ποιήματά μου έχουν φιλοξενηθεί σε (ηλεκτρονικές) λογοτεχνικές ιστοσελίδες και περιοδικά .Η αποφθεγματική ρήση του Μπόρχες, ότι δε γράφει για τη μάζα και τις ελίτ αλλά για τους φίλους, για τον εαυτό του και για να γίνει ευκολότερο το πέρασμα του χρόνου είναι η λογοτεχνική αλήθεια μου (με τις απαραίτητες βέβαια δόσεις ματαιοδοξίας, λίγες πιστεύω).

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης 







~Σιωπηλός άγγελος~

Γράφουν οι:Μαριάνθη Παπάδη &' Μαριάνθη Πλειώνη
Το έντονο κορνάρισμα από το μπλε Golf, που κινούνταν σαν αστραπή στη Λεωφόρο Κηφισίας έκανε τους οδηγούς να κοιτάνε με απορία τους επιβάτες του, μόλις αυτό βρισκόταν πίσω, πλάι, μπροστά τους. Στο κάθισμα του οδηγού ο Ιάσονας κάθιδρος προσπαθούσε να περάσει, όσο πιο γρήγορα μπορούσε ανάμεσα από τα υπόλοιπα οχήματα, που ανέβαιναν κι αυτά προς τα πάνω. Δίπλα του σωριασμένη με ζωγραφισμένη την αγωνία στο αναψοκοκκινισμένο της πρόσωπο η ετοιμόγεννη Πηγή δάγκωνε τα χείλη της από τις σουβλιές που τρύπαγαν τα σωθικά της οι μικροί κοφτοί πόνοι. Λίγο πριν είχε ανακοινώσει με κλαούρικο* βλέμμα στο σύζυγό της, «πως τα νερά έσπασαν», όπως συνηθίζεται να λένε οι γυναίκες, μόλις φτάσει η μαγική εκείνη ώρα της γέννησης. Κάποιες ώρες αργότερα οι δυο τους παρέα με τα παππούδια, τις γιαγιάδες, αδέλφια και το υπόλοιπο σόι, η ελληνική υποδοχή των βρεφών σε όλο της το μεγαλείο, κοίταζαν με λατρεία το άγνωστο μέχρι τότε πλασματάκι τους. Έν…

ΟΙ ΑΡΕΤΕΣ του Χριστόφορου Τριάντη

Στο τραπέζι του δασκάλου, υπήρχαν σύκα και δροσερό νερό. Καθόταν κάτω από τον πλάτανο της σχολής. Ένας νέος ήρθε να τον δει.Τον πλησίασε. «Ήρθα να γραφώ στη σχολή.Μόνο κοντά σας,θα βρω την αλήθεια». «Ποια  αλήθεια;» «Πώς θα γίνω άριστος!» «Άκου νέε,για να το επιτύχεις αυτό, πρέπει να ακολουθείς σε όλη τη ζωή,κάποιες αρετές.Πρώτα να ‘σαι γενναιόδωρος,  έτσι θα κερδίζεις ανθρώπους.Μετά είναι η ειλικρίνεια,να μη λες ψέματα,στους άλλους και τον εαυτό σου.Ακόμα, χρειάζεται να καλλιεργείς  την εξυπνάδα σου , για ν’ αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Υπάρχει και η αρετή της ευσπλαχνίας , αν την “εξασκείς” οι φτωχοί θα σ’ αγαπούν πραγματικά. Τέλος,  ο σεβασμός, αν σέβεσαι τους ανθρώπους  και τον Θεό,  θα γίνεις σοφός».