Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τρία ποιήματα,της Χριστίνας Γαλιάνδρα




ΑΓΑΠΗΜΈΝΕ ΜΟΥ
Για σένα όλοι οι χτύποι της καρδιάς μου
Τα απόρθητα τα κάστρα του μυαλού
Για σένα απ’ τα χείλη η δροσιά μου
Η ολόθερμη ανάσα του κορμιού
Για σένα μοναχά παράπονό μου
Υπάρχουν παραθύρια σ’ουρανό
Να βγαίνω και να ψάχνω τη μορφή σου
Ώσπου τα χνάρια σου στη γη μου να πατώ
Για σένα ατελείωτα τα βράδια
Πνιγμένη στων δακρύων ποταμό
κι οι μέρες μου να μοιάζουν για σκοτάδια
Γυρεύοντας στο φως σου να λιαστώ.


ΑΙΝΊΓΜΑΤΑ ΑΓΆΠΗΣ
Μη με ρωτάς τι νιώθω
Μη με ρωτάς στιγμή
Νιώθω να αιωρούμε
και δεν πατώ στη γη.
Αέρινο το σώμα.
Ψυχή στο πουθενά
και συ να περιμένεις
το σ’ αγαπώ ξανά!
Στην δόλια την καρδιά μου
τι προσπαθείς να βρείς
Στα αινίγματα αγάπης
τη λύση δε θα βρείς
Μη με ρωτάς για σκέψεις.
Το στόμα μου κλειστό.
Δεν πιάστηκα από λέξεις
ποτέ μου όσο ζω.
Το χάδι, τ’ άγγιγμά μου.
Του πόθου το φιλί.
Θα γίνουν της αγάπης
για σένα συνοδοί.



ΑΝΑΛΗΦΘΏΜΕΝΟΙ
Δε θέλω να μου δώσεις κάτι.
Ούτε να πάρω.
Να μοιραστούμε θέλω.
Ένα χιτώνα.
Ένα σανδάλι.
Ένα ποτήρι που θα βουτήξουνε τον άρτο τους.
Αναληφθώμενοι να υπάρξουμε.
Και απ’ το ύψος τ’ ουρανού...
Της προδοσίας τους την ώρα να κοιτάμε.



Χριστίνα Γαλιάνδρα
Από την e-book  ποιητική συλλογή:ΕΚΠΤΩΤΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ
Ε Κ Δ Ο Σ Ε Ι Σ Δ Ι Α Ν Υ Σ Μ Α 2015
Το βιβλίο θα το βρείτε στη διεύθυνση:
http://issuu.com/lewnidasskylitzhs/docs/christina_galiandra_e-book_

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης 







~Σιωπηλός άγγελος~

Γράφουν οι:Μαριάνθη Παπάδη &' Μαριάνθη Πλειώνη
Το έντονο κορνάρισμα από το μπλε Golf, που κινούνταν σαν αστραπή στη Λεωφόρο Κηφισίας έκανε τους οδηγούς να κοιτάνε με απορία τους επιβάτες του, μόλις αυτό βρισκόταν πίσω, πλάι, μπροστά τους. Στο κάθισμα του οδηγού ο Ιάσονας κάθιδρος προσπαθούσε να περάσει, όσο πιο γρήγορα μπορούσε ανάμεσα από τα υπόλοιπα οχήματα, που ανέβαιναν κι αυτά προς τα πάνω. Δίπλα του σωριασμένη με ζωγραφισμένη την αγωνία στο αναψοκοκκινισμένο της πρόσωπο η ετοιμόγεννη Πηγή δάγκωνε τα χείλη της από τις σουβλιές που τρύπαγαν τα σωθικά της οι μικροί κοφτοί πόνοι. Λίγο πριν είχε ανακοινώσει με κλαούρικο* βλέμμα στο σύζυγό της, «πως τα νερά έσπασαν», όπως συνηθίζεται να λένε οι γυναίκες, μόλις φτάσει η μαγική εκείνη ώρα της γέννησης. Κάποιες ώρες αργότερα οι δυο τους παρέα με τα παππούδια, τις γιαγιάδες, αδέλφια και το υπόλοιπο σόι, η ελληνική υποδοχή των βρεφών σε όλο της το μεγαλείο, κοίταζαν με λατρεία το άγνωστο μέχρι τότε πλασματάκι τους. Έν…

ΟΙ ΑΡΕΤΕΣ του Χριστόφορου Τριάντη

Στο τραπέζι του δασκάλου, υπήρχαν σύκα και δροσερό νερό. Καθόταν κάτω από τον πλάτανο της σχολής. Ένας νέος ήρθε να τον δει.Τον πλησίασε. «Ήρθα να γραφώ στη σχολή.Μόνο κοντά σας,θα βρω την αλήθεια». «Ποια  αλήθεια;» «Πώς θα γίνω άριστος!» «Άκου νέε,για να το επιτύχεις αυτό, πρέπει να ακολουθείς σε όλη τη ζωή,κάποιες αρετές.Πρώτα να ‘σαι γενναιόδωρος,  έτσι θα κερδίζεις ανθρώπους.Μετά είναι η ειλικρίνεια,να μη λες ψέματα,στους άλλους και τον εαυτό σου.Ακόμα, χρειάζεται να καλλιεργείς  την εξυπνάδα σου , για ν’ αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Υπάρχει και η αρετή της ευσπλαχνίας , αν την “εξασκείς” οι φτωχοί θα σ’ αγαπούν πραγματικά. Τέλος,  ο σεβασμός, αν σέβεσαι τους ανθρώπους  και τον Θεό,  θα γίνεις σοφός».