Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Federico García Lorca 3 ποιήματα


Τα χέρια μου αν μπορούσαν να μαδήσουν


Τ’ όνομά σου προφέρω
μες στις σκοτεινές νύχτες,
σαν έρχονται τ’ αστέρια
να πιούνε στο φεγγάρι
και τα κλαδιά κοιμούνται
των κούφιων φυλλωμάτων.
Νιώθω, μ’ έχει κοιλώσει
η μουσική και το πάθος.
Ρολόι τρελό, που ψάλλει
ώρες νεκρές, αρχαίες.

Τ’ όνομά σου προφέρω
τη σκοτεινή τούτη νύχτα
και μου ηχεί τ’ όνομά σου
μακρινό όσο ποτέ.
Μακρινότερο απ’ όλα
τ’ άστρα και θρηνώδες
κι από βροχή γαλήνια.

Θα σε θέλω, όπως τότε,
καμιά φορά; Ποιο λάθος
έχει η καρδιά μου κάνει;
Αν διαλύεται η καταχνιά,
άραγε, ποιο άλλο πάθος
με περιμένει; Θα ‘ναι
ήρεμο κι αγνό, τάχα;
Αχ, αν τα δάχτυλά μου
μπορούσαν να μαδήσουν
ετούτο το φεγγάρι!

Τραγούδι της άκαρπης πορτοκαλιάς

Ξυλοκόπε,
κόψε τη σκιά μου.
Γλίτωσέ με από το μαρτύριο
να βλέπω τον εαυτό μου χωρίς καρπό.


Γιατί γεννήθηκα περιτριγυρισμένη
από καθρέπτες;Η μέρα γυρίζει γύρω μου.
Και η νύχτα με γεννά
σε κάθε αστέρι της.

Θέλω να ζήσω χωρίς να βλέπω
τον εαυτό μου.Και θα οινειρευτώ
ότι τα μυρμήγκια και τα φλούδια
έχουν γίνει
πουλιά και φυλλώματα.

Ξυλοκόπε,
κόψε τη σκιά μου.
Λύτρωσέ με από το μαρτύριο
να βλέπω τον εαυτό μου χωρίς καρπό.



Κοχύλι

                                            Στη Ναταλία Χιμένεθ
                                          
Μου έφεραν ένα κοχύλι.
Μέσα του τραγουδάει
μια θάλασσα χάρτης.
Την καρδιά μου
γεμίζει νερό
με ψαράκια
σκουρόχρωμα και ασημένια.
Μου έφεραν ένα κοχύλι.


O Φεδερίκο ντελ Σαγράδο Κοραθόν ντε Χεσούς Γκαρθία Λόρκα, ήταν Ισπανός ποιητής και δραματουργός που ανήκει στη λεγόμενη «γενιά του ’27»,
Απεβίωσε: 19 Αυγούστου 1936, Αλφάκαρ, Ισπανία

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης