Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τρία ποιήματα,της Όλγας Κανελλοπούλου- Ντινοδήμου



ΑΝΑΤΑΣΗ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
Με έχουν επισημάνει οι άνεμοι
κι οι καταιγίδες της ζωής,
παγίδα εφήμερης κατάστασης.
Εσαεί χορογράφος της ποίησης
με λάβα στην ψυχή για μουσική,
νίκησα τα σκοτάδια και προχωρώ’
οδοιπόρος ουρανού, ταξιδιώτης φωτός,
αφήνω τον έναστρο ουρανό
κι ακροβατώ σε άλλων διαστάσεων
τις πύλες.
Διάκειμαι χιλιόχρονος, εποχής Φαραώ’
ακόμα ζωντανός και ορθός,
το φεγγάρι ζωγραφίζει τις στιγμές
κι εγώ στέλνω διαχρονικά λουλούδια,
στεφάνια αμάραντα,
για ελευθερία και ανάταση πνεύματος!


Όλγα Κανελλοπούλου -Ντινοδήμου
Από το βιβλίο μου<< Σεληνόφως>>





ΑΚΤΙΝΕΣ ΑΙΩΝΙΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ
Ο αφρός του κύματος χαράκωμα τ’ ορίζοντα,
ακτίνες χαρίζει η σελήνη στο πέλαγος
ομορφιά δίνοντας και λάμψη.
Το τραγούδι μελωδικό ακούγεται
από πουλιών το στόμα.
Κούρσευες τη στιγμή ζητώντας
να παγώσει ο χρόνος.
Χείμαρρος ξεπηδούσαν οι ανάσες...
αιχμαλωσία ερωτική!
Η μελωδία των συναισθημάτων μαγική
πέρασμα στον παράδεισο υποδηλώνει,
πληρότητα ευτυχίας σ’ ένα ταξίδι θαυμάτων
στο σύμπαν!
Οι Δαναοί με μένος, αλκίδες πολεμούσαν
έχοντας το έθος να είναι αειγένετο,
συνέχισε κι εσύ να πολεμάς
να εγείρονται αιώνια ερωτήματα,
το φεγγάρι ν’ αφήνει ασήμι στο διάβα του
εσύ να μην περνάς στο μετά
να μένεις ακίνητος, μαζί του στο Σύμπαν!


Όλγα Κανελλοπούλου -Ντινοδήμου
Από το βιβλίο μου<< Πέλαγος Εντυπώσεων>>


ΟΝΕΙΡΩΝ ΕΛΠΙΔΑ
Λησμονημένες οι σκέψεις μου
λευκή ανεμώνα γίναν.
Ανιχνεύω το επίκεντρο του είναι σου
άνθρωπε… το γεμάτο ρωγμές.
Πώς θα παραμείνει άφθαρτη
του αύριο η σκιά;
Τα όνειρα ξέφτισαν κι άσκοπα
παρελαύνουν σε έρημους δρόμους.
Μα σαν φτάνει η νύχτα
και ξετυλίγει τα πέπλα της,
η περίπολος των άστρων
αρχίζει το μαγικό χορό της
κι όλα γύρω σωπαίνουν και γεύονται
την αρμονία του Σύμπαντoς.
Σαν ακουμπάν τα δάχτυλα την πένα,
οι ψίθυροι απογειώνονται
κι άλικες λέξεις γίνονται γεμάτες φως!
Τότε είναι που με χέρι απλωμένο,
έν’ αστέρι αλιεύω
και ταξίδι στο χρόνο διαγράφω.
Σμιλεύω τα όνειρά μου
στου ήλιου τ’ απέραντο
και το υφάδι της ποίησης ύμνους φτιάχνει
που καλπάζουν... τη μέρα προσμένοντας!
Κι ο χρόνος αιώνιος γυρεύει να κάτσει
για να ξαποστάσει ονείρων ελπίδα…
ζητώντας πνοή!


Όλγα Κανελλοπούλου -Ντινοδήμου
Από το βιβλίο μου <<Πέλαγος Εντυπώσεων>>





Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης 







~Σιωπηλός άγγελος~

Γράφουν οι:Μαριάνθη Παπάδη &' Μαριάνθη Πλειώνη
Το έντονο κορνάρισμα από το μπλε Golf, που κινούνταν σαν αστραπή στη Λεωφόρο Κηφισίας έκανε τους οδηγούς να κοιτάνε με απορία τους επιβάτες του, μόλις αυτό βρισκόταν πίσω, πλάι, μπροστά τους. Στο κάθισμα του οδηγού ο Ιάσονας κάθιδρος προσπαθούσε να περάσει, όσο πιο γρήγορα μπορούσε ανάμεσα από τα υπόλοιπα οχήματα, που ανέβαιναν κι αυτά προς τα πάνω. Δίπλα του σωριασμένη με ζωγραφισμένη την αγωνία στο αναψοκοκκινισμένο της πρόσωπο η ετοιμόγεννη Πηγή δάγκωνε τα χείλη της από τις σουβλιές που τρύπαγαν τα σωθικά της οι μικροί κοφτοί πόνοι. Λίγο πριν είχε ανακοινώσει με κλαούρικο* βλέμμα στο σύζυγό της, «πως τα νερά έσπασαν», όπως συνηθίζεται να λένε οι γυναίκες, μόλις φτάσει η μαγική εκείνη ώρα της γέννησης. Κάποιες ώρες αργότερα οι δυο τους παρέα με τα παππούδια, τις γιαγιάδες, αδέλφια και το υπόλοιπο σόι, η ελληνική υποδοχή των βρεφών σε όλο της το μεγαλείο, κοίταζαν με λατρεία το άγνωστο μέχρι τότε πλασματάκι τους. Έν…

ΟΙ ΑΡΕΤΕΣ του Χριστόφορου Τριάντη

Στο τραπέζι του δασκάλου, υπήρχαν σύκα και δροσερό νερό. Καθόταν κάτω από τον πλάτανο της σχολής. Ένας νέος ήρθε να τον δει.Τον πλησίασε. «Ήρθα να γραφώ στη σχολή.Μόνο κοντά σας,θα βρω την αλήθεια». «Ποια  αλήθεια;» «Πώς θα γίνω άριστος!» «Άκου νέε,για να το επιτύχεις αυτό, πρέπει να ακολουθείς σε όλη τη ζωή,κάποιες αρετές.Πρώτα να ‘σαι γενναιόδωρος,  έτσι θα κερδίζεις ανθρώπους.Μετά είναι η ειλικρίνεια,να μη λες ψέματα,στους άλλους και τον εαυτό σου.Ακόμα, χρειάζεται να καλλιεργείς  την εξυπνάδα σου , για ν’ αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Υπάρχει και η αρετή της ευσπλαχνίας , αν την “εξασκείς” οι φτωχοί θα σ’ αγαπούν πραγματικά. Τέλος,  ο σεβασμός, αν σέβεσαι τους ανθρώπους  και τον Θεό,  θα γίνεις σοφός».