Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

''Ψυχή άδεια'' ,του Μάριου Λεβέντη






"Ψυχή άδεια"

Αν δεν αγαπήσεις
από ποια αγάπη να κρυφτείς;
Αν δεν πονέσεις
από ποιο δάκρυ να πιαστείς;
Αν δεν φοβηθείς
πώς θα νιώσεις ελπίδα;
Αν δεν νιώσεις μοναξιά
πώς θα ακούσεις βήματα;
Αν δεν μισήσεις
από ποια κακία να γλιτώσεις;
Αν δεν νιώσεις ντροπή
πώς θα πορφυριστείς;
Μάριος Λεβέντης
Από τη ποιητική συλλογή «Η Δεύτερη Άνοιξη»
Εκδ. Γαβριηλίδης (2/2016)



https://www.facebook.com/h.defterh.anoixh/
                         


 .ΜΑΡΙΟΣ ΛΕΒΕΝΤΗΣ:


                
Γεννήθηκε το 1997 στο Ηράκλειο Κρήτης. Ποιητής, Θεατρικός συγγραφέας και δοκιμιογράφος. Φοιτητής Πανεπιστήμιου σε σχολή Ανθρωπιστικών Σπουδών.Το Φθινόπωρο του 2015 κάνει το πρώτο βήμα στον δρόμο της λογοτεχνίας και του θεάτρου με τον θεατρικό μονόλογό του " Μωβ με γκρι" που εμπιστεύτηκαν οι Εκδόσεις Διάνυσμα. Με τις ίδιες εκδόσεις συνεργάστηκε στις λογοτεχνικές προτάσεις μιας ομαδικής ποιητικής συλλογής και της ποιητικής του εφημερίδας "Poetry News". Δοκίμιά του έχουν δημοσιευτεί στον Τύπο και στο διαδίκτυο. Τον Φεβρουάριο του 2016 οι εκδόσεις Γαβριηλίδης δίνουν φως στην πρώτη ποιητική του συλλογή με τίτλο "Η δεύτερη άνοιξη".




                                                                     
                                                                 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης 







~Σιωπηλός άγγελος~

Γράφουν οι:Μαριάνθη Παπάδη &' Μαριάνθη Πλειώνη
Το έντονο κορνάρισμα από το μπλε Golf, που κινούνταν σαν αστραπή στη Λεωφόρο Κηφισίας έκανε τους οδηγούς να κοιτάνε με απορία τους επιβάτες του, μόλις αυτό βρισκόταν πίσω, πλάι, μπροστά τους. Στο κάθισμα του οδηγού ο Ιάσονας κάθιδρος προσπαθούσε να περάσει, όσο πιο γρήγορα μπορούσε ανάμεσα από τα υπόλοιπα οχήματα, που ανέβαιναν κι αυτά προς τα πάνω. Δίπλα του σωριασμένη με ζωγραφισμένη την αγωνία στο αναψοκοκκινισμένο της πρόσωπο η ετοιμόγεννη Πηγή δάγκωνε τα χείλη της από τις σουβλιές που τρύπαγαν τα σωθικά της οι μικροί κοφτοί πόνοι. Λίγο πριν είχε ανακοινώσει με κλαούρικο* βλέμμα στο σύζυγό της, «πως τα νερά έσπασαν», όπως συνηθίζεται να λένε οι γυναίκες, μόλις φτάσει η μαγική εκείνη ώρα της γέννησης. Κάποιες ώρες αργότερα οι δυο τους παρέα με τα παππούδια, τις γιαγιάδες, αδέλφια και το υπόλοιπο σόι, η ελληνική υποδοχή των βρεφών σε όλο της το μεγαλείο, κοίταζαν με λατρεία το άγνωστο μέχρι τότε πλασματάκι τους. Έν…

Ποίηση: Κώστας Καρούσος

Για μιαν αμαρτία θα φύγουμε
που δεν φιλήσαμε ταπεινά
τ΄αυγινά στήθη του ήλιου
στους λόφους του πρόσκαιρου κόσμου !!
Τ΄αποκριάτικα βιτρώ των εκπτώσεων
και τη λιπόσαρκη γοητεία του ονείρου !!
Τ΄απρόσμενα χείλη της άνοιξης
και των οξειδωμένων αιγιαλών την εντροπία !!
Τ΄ολοκαύτωμα της αγάπης σου
στην αποδημία της λέξης που δύει !!
Για μιαν αμαρτία θα φύγουμε
που δεν σταυροκοπήθηκε η αυγή
στη προκρούστεια κλίνη σου !!
Που μίσεψε το πέλαγος καράβια
για μια Τροία της Ελένης ανιστόρητη
χωρίς ασπίδες κ΄ ιαμβικές τραγωδίες !!
Για μιαν αμαρτία θα φύγουμε
μιας χαμένης ερωτικής ατλαντίδας
που αναδύεται στην άπειρη αίσθηση του βυθού !!
Για μιαν αμαρτία θα φύγουμε
μιας παραπόντιας μέθης
που δε μεστώσαμε τ΄άλικο σταφυλλόγερμα
στ΄αμέθυστο φίλημα των άστρων !!
και της ψυχής μας το φέγγος
πάνω στα γυμνόστηθα κάλλη
της επίγειας οπτασίας μας !!
Για μιαν αμαρτία θα φύγουμε
για μιαν ακόλαστη ψυχή του ερέβους !!
Κώστας Καρούσος.

(η φωτογραφία από:Записи с меткой живопись)