Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Νίκος Βαρδάκας

                                     
                                        
            


Εκλεγμένα ποιήματα από την συλλογή:''Νοσταλγία''


Νοσταλγία
Βράδια  με  αστέρια, φεγγάρι  με  ταίρια  στην
άμμο  αγναντεύαμε  τα  καλοκαίρια.
Μπάνιο  στη   θάλασσα, μπύρες  και  ροκ  να
πλανεύει  τα αφτιά  μας  το  στερεοφωνικό.
Νοσταλγία  και  αγάπη, ζήλεια  και  πλάτη  στου
φίλου  τους  έρωτες, απατούσε  τη  Μάχη!
Φέρτε  μου  πίσω  την  καντίνα  του  Γιώργου  δίπλα
απ΄ το  κύμα  σέρβιρε “ βρόμικο”.
Φέρτε  μου  πίσω  τα  σινέ  εκείνα, με  ποπ  κορν  στο
αμάξι  και  το  κάθισμα  πίσω. Είναι  πλέον  αργά, η  ζωή  μαρτυρά.
Στο  αφτί  μου  τα  χρόνια, μου  θυμίζει  με  νόημα.
Γυναίκα, παιδιά  χωρίς  συντροφιά. Μόνος  είμαι  θαρρώ, και
έχω  όλο  παράπονο. Νοσταλγία  και  αγάπη, όλα  πλέον  είναι
μια  απάτη.


Φωτογραφία
Κάθε  λέξη  που  ταξιδεύει, από  τη  σιωπή
που  μας  χωρίζει  είναι  μια ανάμνηση  που
περιμένει.
Μια  φωτογραφία  είναι  η  έρημος, που  στην  όαση
της  τα  καραβάνια  μας  ξαποσταίνει. Αυτή  που  στην
τσέπη  μου  κρυμμένη  γοργά  το  κενό  της  ψυχής  μου
γοητεύει.
Οι  αλήθειες  που  φωλιάζουν  με  χρώματα, αποτυπώθηκαν
με  την  ένωση  των  ψυχών. Μακριά  μας  βαδίζει  το  ψέμα
μέχρι  το  πέταγμα  των  δειλών…


Σέλας
Κάτω από τα ψέμματα,που φύτρωσαν στο Σέλας
ξαπλωμένος στο έδαφος αντικρίζω εσένα.
Η ματιά μου πνιχτά καλεί το όνομά σου,σαν τις ελπίδες
που κυλάνε στο ρυάκι του έρωτα.Η αντανάκλαση του φωτός
παγιδεύει τον χρόνο σε μια ρωγμή του ουρανού.Το σκοτάδι
παντρεύει το μέλλον μου με στιγμές,με μικρές εκδρομές στο
παζάρι του φόβου.
Το Σέλας είναι η έλξη μας,μία όμορφη έξη με το άγνωστο πριν
να ανατείλει το άβατο.Εκεί που φωλιάζουν οι δικές μας στιγμές..



Εσένα ψυχή μου!
Γιατί οι λέξεις να είναι νεκρές,σαν ελπίδες
στις ξέρες;Στην αγάπη το θέλω είναι πικρό
σαν μονοπάτι σε απάτητο βουνό.

Γιατί η αλήθεια να έχει τραγούδια ειπωμένα
από κρίνα που γέρνουν στο δέρμα σου;

Μαζί σου βαδίζω στα σύννεφα,αυτά που
εγκλωβίζουν τα πέλαγα του απείρου.Κολυμπάνε
τα αστέρια και καθρεφτίζουν το ουρί του παραδείσου...
Εσένα ψυχή μου!



 Νίκος Βαρδάκας

*Από την συλλογή:''Νοσταλγία''Εκδόσεις Διάνυσμα,2016
 *Διαβάζεται δωρεάν:https://issuu.com/lewnidasskylitzhs/docs/vardakas_e-book

* Το προσωπικό ιστολόγιο του ποιητή,Νίκου Βαρδάκα: http://nicosvardakas.blogspot.com

 

Βιογραφικό:
Γεννήθηκα το 1976 στήν Θεσσαλονίκη όπου και μένω.Το 2013 εκδόθηκε το έργο "Πλατεία Συντάγματος" απο τις εκδόσεις "Ρώμη".Το 2014 επίσης κυκλοφόρησε σε συλλογή για το έτος Ελ Γκρέκο το κείμενο μου με τίτλο "Τολέδο εν καιρώ καταιγίδος"απο τον ίδιο εκδοτικό οίκο όπως και το 2015 η ποιητική μου συλλογή με τίτλο "2015".Το 2015 κυκλοφόρησε το κείμενο μου με τίτλο "Αφιερωμένο" απο την 2η ομαδική ποιητική συλλογή απο τις εκδόσεις Διάνυσμα.
Σε μορφή free ebook κυκλοφόρησε με αυτοέκδοση το έργο μου
"Μέχρι την Λύτρωση" το 2015.Με τις εκδόσεις Διάνυσμα κυκλοφόρησαν το 2016 τα έργα μου σε μορφή free ebook "Σαν νύχτες μοιάζουνε οι ελπίδες" και η "Νοσταλγία".Την ίδια χρονιά το κείμενο μου "Διαδρομή" συμμετέχει στην συλλογή Τρενογραφίες του tovivlio.net.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης