Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ποίηση,Θεόδωρος Σαντάς





ΜΕ ΠΟΙΟ ΠΟΙΗΜΑ
Με ποιο ποίημα
μπορείς να περάσεις στην ίαση
με ποιον ύμνο Αγίου
με ποια χάρη Θεού
να σε βλέπω να λάμπεις
κι ο αγέρας να θωπεύει τη λάμψη σου;
Ομορφιά της ποιητικής
ποιον γιατρό να φωνάξω
να σε απαλλάξει απ' τα άλγη
να μπορώ να μιλάω μαζί σου
με τραγούδια του Αιγαίου
κι εσύ να ταξιδεύεις
στον Θερμαϊκό να με βρεις
να μου μιλήσεις για ποίηση
και για το τελευταίο σου στίχο που έσβησες
μη μάθω τη γραμμική της καρδιάς.
Όμως στη Φαιστό θα σε ακολουθήσω
να μου μιλάς για τον Μίνωα
και τον μίτο της Αριάδνης
που ξοδεύεται για τα μάτια του έρωτα
να καταργήσει τον Θάνατο!

Θεόδωρος Σαντάς



ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ
Όλα για σένα απόψε μιλούν
σε μια πόλη χιλιετηρίδων
σ'ένα θαύμα θαυμάτων
με μια ασκητική των αγίων
που πίστεψαν στη δική σου ποιητική
ως κι εκείνα τα ποιήματα τα παλιά
που εγκατέλειψες,γιατί αγάπησες
τα όψιμα Καλοκαίρια σου
και στένεψαν οι μέρες πολύ
να πάρεις στα χέρια σου
τα ποιήματα του έρωτα
που γεννιούνται μ'ένα
αθώο σου βλέμμα
στο αλώνι των φεγγαριών
την δεκάτη τρίτη μέρα του Ιουλίου
εν έτει 2016!

Θέοδωρος Σαντάς


ΜΟΝΟ Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ
Μόνο η ψυχή σου έφτανε
να αποδιώχνει τους φόβους μου
και να τραγουδάω στις ολονυχτίες
στους Πύργους της Ιερισσού
το φέγγος των φεγγαριών
όταν οι παλίρροιες επιστρέφουν
κι εγώ πνίγομαι μοναχός
στο ακρωτήρι της ποίησης
εκεί που κουβαλώ την ερημία μου
να μπορώ απ'τη γύμνια μου να κρατάω
όσα δεν πληγώνουν τον άνθρωπο
κι ερωτεύονται το αλλότριο
και την Άνοιξη που κυοφορείς
να ανανεώνεις το στίχο
με κοράλλι και φίλντισι!
Μόνο ένα ρήμα έφτανε
να γιατρέψω το βλέμμα μου
να ερωτεύομαι το χαμόγελο
που αναδύθηκε στων Κυθήρων το πέλαγο!
Μόνο η φωνή σου έφτανε
να αγαπήσω την αυγή των πουλιών
και το χρώμα το ήλιου σου
στην ακροστιχίδα απ'το ποίημα
που είχες γράψει για μένα
τη μέρα των γενεθλίων μου!

Θεόδωρος Σαντάς



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης 







~Σιωπηλός άγγελος~

Γράφουν οι:Μαριάνθη Παπάδη &' Μαριάνθη Πλειώνη
Το έντονο κορνάρισμα από το μπλε Golf, που κινούνταν σαν αστραπή στη Λεωφόρο Κηφισίας έκανε τους οδηγούς να κοιτάνε με απορία τους επιβάτες του, μόλις αυτό βρισκόταν πίσω, πλάι, μπροστά τους. Στο κάθισμα του οδηγού ο Ιάσονας κάθιδρος προσπαθούσε να περάσει, όσο πιο γρήγορα μπορούσε ανάμεσα από τα υπόλοιπα οχήματα, που ανέβαιναν κι αυτά προς τα πάνω. Δίπλα του σωριασμένη με ζωγραφισμένη την αγωνία στο αναψοκοκκινισμένο της πρόσωπο η ετοιμόγεννη Πηγή δάγκωνε τα χείλη της από τις σουβλιές που τρύπαγαν τα σωθικά της οι μικροί κοφτοί πόνοι. Λίγο πριν είχε ανακοινώσει με κλαούρικο* βλέμμα στο σύζυγό της, «πως τα νερά έσπασαν», όπως συνηθίζεται να λένε οι γυναίκες, μόλις φτάσει η μαγική εκείνη ώρα της γέννησης. Κάποιες ώρες αργότερα οι δυο τους παρέα με τα παππούδια, τις γιαγιάδες, αδέλφια και το υπόλοιπο σόι, η ελληνική υποδοχή των βρεφών σε όλο της το μεγαλείο, κοίταζαν με λατρεία το άγνωστο μέχρι τότε πλασματάκι τους. Έν…

ΟΙ ΑΡΕΤΕΣ του Χριστόφορου Τριάντη

Στο τραπέζι του δασκάλου, υπήρχαν σύκα και δροσερό νερό. Καθόταν κάτω από τον πλάτανο της σχολής. Ένας νέος ήρθε να τον δει.Τον πλησίασε. «Ήρθα να γραφώ στη σχολή.Μόνο κοντά σας,θα βρω την αλήθεια». «Ποια  αλήθεια;» «Πώς θα γίνω άριστος!» «Άκου νέε,για να το επιτύχεις αυτό, πρέπει να ακολουθείς σε όλη τη ζωή,κάποιες αρετές.Πρώτα να ‘σαι γενναιόδωρος,  έτσι θα κερδίζεις ανθρώπους.Μετά είναι η ειλικρίνεια,να μη λες ψέματα,στους άλλους και τον εαυτό σου.Ακόμα, χρειάζεται να καλλιεργείς  την εξυπνάδα σου , για ν’ αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Υπάρχει και η αρετή της ευσπλαχνίας , αν την “εξασκείς” οι φτωχοί θα σ’ αγαπούν πραγματικά. Τέλος,  ο σεβασμός, αν σέβεσαι τους ανθρώπους  και τον Θεό,  θα γίνεις σοφός».