Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τρία ποιήματα, του Δημήτρη Κοκαβέση



 (Νικηφόρος Λύτρας,''Μητρότητα'' 1870)




ΜΑΝΑ.

Ένοιωσα, κάθε πνοή
μάνα μου
να δίνεις, την ζωή
μια αγκαλιά
πιο δροσερή
την πιο θωρακισμένη σου
χαρά!... Την ζω
και μες το πόνο σαν με πνίγει
σκέψη!...
Μου άφησες, μας χάρισες
στην αγκαλιά σου
ο ύπνος μου!... Πιο παιδικός
ζωής, το κείμενο
στοργής σου, σε κάθε παράκληση
γλυκιά
αξία αίσθησης, συναίσθημα
μου έδωσες
με την ζωή, έστω μικρή
και βάσανο
που κάποιος, «καλόψυχος» την ξέρει
να την τιμωρεί
σε αξίες της αντίθεσης μανά!...
Δεν ξέρω
δεν ξέρω τι τον τάισε σε μετοχές
τον κόσμο μας
υψώνουν;.... Ας επιστρέψει με την μάνα του
λίγο στοργή
αυτή!... Του την χρεώνω.
Dhjk © 08-05-2016



GRI.
Hije!... Gri.
Ato, reflektonin dhe mbulonin
gurët dhe ne!...
Mbi mendime rrëshqisnim
përplasjeve tona
dhe hijet?... Edhe ato
të gurrta
konkuronin natën, gjithësisë.
Sa pak dritë!
Sa shumë hije dhe drita?...
Merrte zbehtësinë
e burimeve të saj. Ç’farë ndëshkim!...
Se si më duket kjo dritë.
Më ngjason, të paditurit kur lëshon
shkrime dhe turpëron
gërmat, u zbërthen brinjët
në drejtëshkrim. Analfabet?!...
Sa shumë e ndjej veten
të braktisur, të fyer.
Braktisur!.... Normave, të gjuhësisë?...
Ndryçuese
karakteristikat e saj, i mundonin
dhe mua më tmeronin
padijes së tyre, gërryhet shpirti.
Nuk e di nëse aty!...
Gjejnë mbështetje… hijet.
Hijeve përplaseshim
dhe thyheshim, porsi guri
ngrinim dhe ngrinin!...
Bashkë me gurin ngrinim sfidave
të rikthehej
jeta, nga një trup amorf
gdhëndur!...
Në daltat e mjeshtërisë hijet!...
Po linin!… Shpirtin.
Dhjk07-05-2014






ΑΝΟΙΧΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ

Την άνοιξη διατηρούσα
μια αγκαλιά
ουρανού, οι ομορφιές!...
Λουλούδια
και το άρωμα, το ανοιχτό
παράθυρο
ψυχής, σε ζαριές
καταστάσεις
του χαμόγελου, διατηρώ
και το χαμόγελο;...
Σε σχέση αθωότητας
η αδιαφορίας
θωράκιση, το προφυλάσσω
και μέσα μου
όταν υπάρχει... η απειλή
ανόητη
καθρεπτίζεται στις σκέψεις
σαν γνήσιες
και οι γνήσιες;!… Αθώρητες
δίπλα
κάπου εκεί στα σκοτάδια
κρύβει
ολέθρια, γαλανά γεμίζουν
το εσύ;!...
Του έρωτα, άνοιξη
πιο φωτεινή
των αποφάσεων της άνοιξης!...
Δεν αγνοώ.
Dhjk©23.04.2015

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης