Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αριστομένης Λαγουβάρδος,Της Υπατίας πέταξε η ψυχή

 

 


Πέταξε  η  ψυχή  της  σοφής  Ελληνίδας,
ανάμεσα  στις  λαλιές  των  πλασμάτων  και  τα  αρώματα 
των  λουλουδιών,  την  στιγμή  που  έδενε  το  άρμα  του 
ο  ήλιος  στην  γή  των  εσπερίδων,  κι’ έσβηνε  τον  πυρσό  του
ο  λαμπαδηφόρος  φώσφορος.
Κι’ ήρθα  μέσα  στην  θλίψη  μου    να  δώ  το  ματωμένο
σώμα  της  Αφροδίτης,  που  μέσα  του  στεγάστηκε
η  σκέψη  του  Πλάτωνα  η  υπέρλαμπρη  και  ανθισμένη.

Βλέπω  άσπρες  βάρκες -  όμοιες  με  κύκνους -
να  λάμνουν  στην  χρυσαφί  θάλασσα
μέσα  σε  μια  απουσία  φορτισμένη  με  ενθυμήσεις,
και  στον  Ναό  της  Γνώσης,  αισθάνομαι  την  ηχώ
από  την  ομιλία  της  σοφής  Ελληνίδας  πάνω  στις
‘’Κωνικές  τομές  του  Απολλώνιου’’.

Φεύγω,  φεύγω  με  κομμένα  τα  πόδια,  με  το  μυαλό
να  καταρρέει,  αφήνοντας  ένα  πάλευκο  κρίνο
στον   ναό  όπου  άνθισε  η  σοφία  και  η  ομορφιά. 

Από  την  συλλογή:
‘’Στα  απόκρυφα  τοπία  της  μοναξιάς’’
Αριστομένης  Λαγουβάρδος

 
 Βιογραφικά στοιχεία:
Γεννήθηκε στην Έμπαρο Ηρακλείου Κρήτης.
Διπλωματούχος ΜΗΧ/ ΓΟΣ   ΜΗΧ/ΚΟΣ  του Πολυτεχνείου Νεαπόλεως Ιταλίας.
Ζεί στο Ηράκλειο Κρήτης.
                         ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ (ποίηση)
1) Το τέλος της αθωότητας                (Τυποκρέτα Καζανάκης Ηράκλειο)
2) Καθώς κυλά το ρόδινο ποτάμι.              ''             ''                    '' 
3) Στα απόκρυφα τοπία της μοναξιάς  ( υπό έκδοση )



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης 







~Σιωπηλός άγγελος~

Γράφουν οι:Μαριάνθη Παπάδη &' Μαριάνθη Πλειώνη
Το έντονο κορνάρισμα από το μπλε Golf, που κινούνταν σαν αστραπή στη Λεωφόρο Κηφισίας έκανε τους οδηγούς να κοιτάνε με απορία τους επιβάτες του, μόλις αυτό βρισκόταν πίσω, πλάι, μπροστά τους. Στο κάθισμα του οδηγού ο Ιάσονας κάθιδρος προσπαθούσε να περάσει, όσο πιο γρήγορα μπορούσε ανάμεσα από τα υπόλοιπα οχήματα, που ανέβαιναν κι αυτά προς τα πάνω. Δίπλα του σωριασμένη με ζωγραφισμένη την αγωνία στο αναψοκοκκινισμένο της πρόσωπο η ετοιμόγεννη Πηγή δάγκωνε τα χείλη της από τις σουβλιές που τρύπαγαν τα σωθικά της οι μικροί κοφτοί πόνοι. Λίγο πριν είχε ανακοινώσει με κλαούρικο* βλέμμα στο σύζυγό της, «πως τα νερά έσπασαν», όπως συνηθίζεται να λένε οι γυναίκες, μόλις φτάσει η μαγική εκείνη ώρα της γέννησης. Κάποιες ώρες αργότερα οι δυο τους παρέα με τα παππούδια, τις γιαγιάδες, αδέλφια και το υπόλοιπο σόι, η ελληνική υποδοχή των βρεφών σε όλο της το μεγαλείο, κοίταζαν με λατρεία το άγνωστο μέχρι τότε πλασματάκι τους. Έν…

ΟΙ ΑΡΕΤΕΣ του Χριστόφορου Τριάντη

Στο τραπέζι του δασκάλου, υπήρχαν σύκα και δροσερό νερό. Καθόταν κάτω από τον πλάτανο της σχολής. Ένας νέος ήρθε να τον δει.Τον πλησίασε. «Ήρθα να γραφώ στη σχολή.Μόνο κοντά σας,θα βρω την αλήθεια». «Ποια  αλήθεια;» «Πώς θα γίνω άριστος!» «Άκου νέε,για να το επιτύχεις αυτό, πρέπει να ακολουθείς σε όλη τη ζωή,κάποιες αρετές.Πρώτα να ‘σαι γενναιόδωρος,  έτσι θα κερδίζεις ανθρώπους.Μετά είναι η ειλικρίνεια,να μη λες ψέματα,στους άλλους και τον εαυτό σου.Ακόμα, χρειάζεται να καλλιεργείς  την εξυπνάδα σου , για ν’ αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Υπάρχει και η αρετή της ευσπλαχνίας , αν την “εξασκείς” οι φτωχοί θα σ’ αγαπούν πραγματικά. Τέλος,  ο σεβασμός, αν σέβεσαι τους ανθρώπους  και τον Θεό,  θα γίνεις σοφός».