Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ποίηση,Αριστομένη Λαγουβάρδου



                                                     

                                         
''Πιστεύω  πως  είναι  αξία''


Πιστεύω  πώς  είναι  αξία  η  ζωή,
το  νερό,  το  τριαντάφυλλο  το  μυρμήγκι.

Πιστεύω  πως  είναι  αξία  να  προστατεύω  το  περιβάλλον,
σε  πείσμα  όσων  πιστεύουν  πώς  ένας  κούκος
δε  φέρνει  την  άνοιξη,
να  χαμογελώ  με  το  γέλιο  ενός  παιδιού,
που  θυμίζει  ότι  υπάρχει  ακόμα  ελπίδα.

Πιστεύω  πως  είναι  αξία  να  κοιτάζω  τη  βροχή 
μέσα  από  το  τζάμι  ακούγοντας τα  ΄΄Πέτρινα  χρόνια΄΄, 
το  ΄΄Va  pensiero΄΄το  ΄΄je  ne  regret  rien΄΄
ή  το  ΄΄Μy  wαy΄΄.

Πιστεύω  πως  είναι  αξία  αυτό  που  περιμένω,  γιατί  ακόμα
μου  λείπει  αυτό  που  αναζητώ,  και  συνεχίζω
να  το  σκέφτομαι.

Πιστεύω  πως  είναι  αξία  τα  μάτια  ενός  μωρού  που
παρατηρούν,  καθώς  η  αναπνοή  του  χαλαρώνει
πρίν  να  αφεθεί  στον  ύπνο. 

Πιστεύω  πως  είναι  αξία  η  δύναμη  ενός  ατόμου 
με  ειδικές  ανάγκες,  που  στην  ερώτηση  ΄΄είσαι  κουρασμένος΄΄,
απαντά  ΄΄όχι΄΄,ενώ  την  προηγούμενη  μέρα  ευχαριστούσε  το  Θεό
για  την  πρόοδο  που  είχε.

Πιστεύω  πως  είναι  αξία  η  πορεία,  όταν  ελαφραίνει
το  σώμα,  χαλαρώνει  τους  χτύπους  η  καρδιά, 
και  το  μυαλό  προχωρά  ανανεώνοντας  τις  δυνάμεις.

Πιστεύω  πως  είναι  αξία  ο  ασπασμός  σ΄ένα  αδύναμο,
τα  δάκρυα    και  η  απλότητα  του  ανθρώπου,
η  αθωότητα  του  παιδιού.

Πιστεύω  πως  είναι  αξία  τα  τρυπημένα  παπούτσια  μου,
κατά  την  πορεία  σε  τόπους  δύσκολους  και  ωραίους.

Πιστεύω  πως  είναι  αξία  ο  αυτοέλεγχος  και  η  ευχαρίστηση
για  κάθε  στιγμή  της  ζωής,  το  θάρρος  για
να  ξεπερνώ  κάθε   δυσκολία,  το  να  δέχομαι
κάτι  που  δεν  μπορώ  να  αλλάξω.

Πιστεύω  πως  είναι  αξία  η  αμφιβολία,  η  επιθυμία  για  μάθηση,
η  περιέργεια,  το  ρίσκο,  το  πάθος.

Είναι  κι  άλλες  αξίες,  μα  πιο  πολύ  αυτές  με  σημάδεψαν. 


         
    Αριστομένης  Λαγουβάρδος
   από  την  ποιητική  συλλογή
  << Στα  απόκρυφα  τοπία  της  μοναξιάς >>     
                                                             





Σύντομο Βιογραφικό

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης