Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Αυγούστου 10, 2015
Ποίηση






                                                          Φιλιώ Ροτσίδου




Καλλίγραμμη ειν' η ματιά μου
θαλάμη προσεγμένη στον αέρα
τυλίγομαι το σάβανό μου
βουτώ μεσ' του τάφου το χώμα
και βολεύομαι στου βούρκου το χρώμα
δοξαριά στου κορμιού μου την λέπρα
σαν ξυράφι να λαξέυω την πέτρα
λευτεριά ξεχειλίζει η πνοή μου
κι' ο λυγμός μου τα δεσμά μου θολώνει
κακοτράχαλος είναι ο δρόμος
και παρέα μου είναι ο πόνος
διεγείρω με βολτ την ψυχή να ξυπνήσει
άδοξος κι αδιάφορος μην μείνω
τρυφεράδα τρυπά την πλευρά μου
και λογχίζει απαλά την καρδιά μου
πόσα χρόνια κυλώ στα σκοτάδια
αναμνήσεις να φτιάχνω κι η ψυχή μου να ζει μεσ'τη θλίψη;
έλα ξύπνα, ξύπνα ψυχή μου
μην ξεπέφτεις στου ονείρου την πλάνη
έλα κάνε τα θέλω σου πράξη
κι η ζωή τρέχει να σε προλάβει...!

Φιλιώ Ροτσίδου



                                                                   (απόσπασμα)









Ίσως να μην ήταν πλασμένοι για τον ίδιο ουρανό...
Δυό δυστυχείς…