Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
 Θάνος Πάσχος


Άνοιξα τα μάτια και η νυχτα έχει το άρωμα σου
Με λευκό σύννεφο σκούπισα τον ιδρώτα της ψυχής μου
Είμαι στην αγκαλιά σου βαθιά εξορισμένος.
Τα δάχτυλα στάζουν
και το χαρτί πίνει
όλο το είναι μου.
Θα κλειστώ στη σιωπή
Η τήξη μου
Υγρή φωτιά και χώμα
Μια θάλασσα μικρή
Που ξεπλενει τα τελευταία άστρα της νύχτας
Και πάνω στο ταξίδι ξεχάστηκα
Να επιστρέψω
Χάθηκα στη σιωπή
ανάμεσα σε τόσα ασυνήθιστα άγνωστα
της μοναξιάς επισκεπτήρια.
Είσαι η τελευταία σελίδα
Άνοιξης.

 Θάνος Πάσχος


                                          Πινακας, Dream idyll - Edward Hughes



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης