Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιάννης Διογένης

     
                                     Αποσπάσματα από το ποιητικό έργο του Γιάννη Διογένη
                                          Πρωϊνό Σεργιάνι  Στον όμορφο Κόσμο Του Ποιητή
                                               Γλυκό Σεργιάνι Στο  Πιο όμορφο Όνειρο
                                             
Σκόρπιες στιγμές,
μάζεψε
ο χρόνος
έξω
απ' την πόρτα σου.
Χιλιάδες
αναμνήσεις,
ταινία βουβή...

που
σου μιλά,
το παρελθόν ΄

αγάπες,
όνειρα,
τόσό κοντά...
και τόσο
μακρια μαζί.

Και
στην αρένα
το χθες,
παλεύει
με το σήμερα,

το αύριο
περιμενει,
καρτερικά...
τον νικητή,

μα
νικητής
δεν θα βγει,
σε τούτο
το παιχνίδι,

η μοναξιά
φωνάζει
πως υπάρχει,

το δάκρι
κυλά,
ο καιρός
περνά,

η ζωή
μια
καινούργια
σελίδα ανοίγει

Με
μιά καλημέρα
καθ' αυγή....




Καταμεσής,
τ' ονείρου μου...
..................
είδα
..................
έναν άγγελο
πάνω στην πλώρη...
........................
με τ'άσπρα του φτερά ...
.....
μου χαμογέλασε
......................
κι είδα στο πλάι του...
να 'χει τη μάνα μου
...εσένα...
και την Παναγιά,
.....................
πέρναγα
λέει,
απ' άγρια κύμματα!..
....................
..μα είχα,
της μάνας την ευχή..
.της Παναγιάς την προσευχή...
κι εσύ,μου κράταγες το χέρι..
......................
...κι ο άγγελός μου οδηγός...
.....................
Κι έτσι μονάχα.....
μέρεψε ο καιρός.

        


 Κι έπεφτε,
το δάκρι μου
...βροχή,
στο διψασμένο χώμα...
.....................
Κι,
ένα μικρό λουλούδι...
ξεπρόβαλε,
..........................
θα τανε γιασεμί...
ή κρίνο,
ή ένα λευκό τριαντάφυλλο...
...................................
που,
απ' τ' άρωμά του
...μεθυσμένα,
τα πουλιά,μυνάνε...
μιά ΚΑΛΗΜΕΡΑ,αλλοιώτικη
........................................
που 'διωξε το δάκρι,
κι έφερε στη θέση του...
χαμόγελο γλυκό ...
.......................................
και το λουλούδι μεγάλωνε,
όσο κυλούσε η μέρα..
...........................................
μιά μέρα,
τόσο διαφορετική,
........................................
γεμάτη...
αγάπη,
ομορφιά,
χαμόγελο,
κι ελπίδα
.............................
μέρα,
από κείνες,
που δύσκολα συναντάς




Γιάννης Διογένης

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης