Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτέμβριος, 2015

Σύγχρονοι Έλληνες Ποιητές: Ηλίας Τσέχος

Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ




ΑΓΡΙΟΧΟΡΤΟ

Δεν ψιθυρίζεσαι
Κραυγείς, διαιωνίζεις
 Επήρα λάθος δρόμο
 Ξηραίνεσαι χλωραίνεσαι
 Άγρια άγρια
 Όχι δεν γράφω να
Συγχωρηθεί ο
Θάνατος
Να πας τουαλέτα
 Άλλη μία ιδρωμένο sex
Δεν γράφω να
 Ομορφαίνουν
Χεσμεναόνειρα
 Χορτοβρυκόλακες
Ανέμοι


ΣΤΟΜΑ

 Άκου πουλάκι μου!
 Αδιάφοροι οι θεοί για ανθρώπους
Αυτοί για θεούς ενδιαφέρονται
 Άντε ! Πέτα
 Οι φωλιές είναι
Θάνατοι γλυκείς
Μήτε γουλιά στο σύμπαν
Στάλα θάματος
 Πτερέ
 Δεν γράφω να
Αποφυλακιστώ
Να αποκεφαλιστώ
Να μετανοιώσεις
Ζαλιστώ
Ελλάδα κάνε τη δουλειά σου
Μείνε μακριά μου
Να μια ανάστροφη
                                                                           ΣΤΟΜΑ



ΑΝΑΣΤΡΟΦΩΣ

 Νύχτα
Πάντα
Τα μαύρα
Φορείς
Και κάθε νύχτα
 Βγαίνεις
 Ή
Και κάθε νύχτα
Βγαίνεις
 Φορείς
Τα μαύρα
Πάντα
Νύχτα




ΧΙΟΝΙ

 Ακόμα και τώρα
 Όταν έρχεται χιονιάς
Μια ώρα πριν
Το χιόνι ζωγραφίζω
Μανία
Αναστεναγμένα
Η ώρα εύκολα περνά
Έρχεται χιόνι στρών…

Σύγχρονοι Έλληνες Ποιητές :Σταύρος Βαρβέρης

''Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ''                                           Εκλεγμένα ποιήματα                    
Οστά οι μνήμες,
τριγμός.
Γι αυτό αναγνώρισα την σπινθήρα
στα μάτια σου.
Ήταν παιδί,
ήταν φυλαχτό,
ουρανός που κρέμασες στο στέρνο.
Το μεγάλο φιλί
πάντα στο στέρνο,
γυμνό,
όπως το έψιλον,
όπως ο έρωτας,
όπως η ερώτηση
που ψηλαφεί αν ζει η ονειρεύεται..

8-9-2015 Σταύρος Βαρβέρης.
                                                                   ***
Σταγόνες.
Ήταν σταγόνες η νύχτα,
κι εσύ,
ήξερες τη μουσική τους.
Ποτέ δε ρώτησες την πανσέληνο
τι ήχο κάνουν οι ευχές,
γιατί ήσουν λίμνη,
ατάραχη.
Οι ευχές ποτέ δεν ρωτούν,
ανατάσουν στο μέλλον το βασανισμένο τώρα,
κι έχουν της προσμονής το μάτι ήχο.
Πιστεύοντας, το άλφα, το ωμέγα,
το γάμμα ,το πι....
Σαν το βιολί δίχως τάστα,
ευήκοες
στην αρμονία.
ψελλίζουν,
σ' α γ α π ώ.

 Από τη συλλογή μούσα του πεύκου και της θάλασσας
29-9-2015 Σταύρος Βαρβέρης.
Βαθύ φιλί,
το όνειρο που έ…
Εκλεγμένα ποιήματα, Ελένη Ιωαννάτου







 Μια Υπενθύμιση

Ένα χάδι, να σου υπενθυμίσει ότι νιώθεις και αισθάνεσαι…
Ένα χαμόγελο, να σου υπενθυμίσει πως όλα θα πάνε καλά…
Ένα δάκρυ, να σου υπενθυμίσει πως τα πράγματα αλλάζουν…
Ένα χτύπημα στον ώμο, να σου υπενθυμίσει πως δεν είσαι μόνος…
Μια αγκαλιά, να σου υπενθυμίσει πως μπορείς να ακουμπήσεις και να μοιραστείς…
Ένα όνειρο, να σου υπενθυμίσει πως υπάρχει ελπίδα, προχώρα…
Ένα βλέμμα, να σου υπενθυμίσει πως είναι να διαπερνά τη ψυχή σου…
Ένα ίσως, να σου υπενθυμίσει πως το έδαφος είναι ρευστό…
Ένα παιδάκι, να σου υπενθυμίσει πως όλα εξελίσσονται…
Ένα παραμύθι, να σου υπενθυμίσει πως τον ιδανικό σου κόσμο, τον πλάθεις…
Ένα θέλω, να σου υπενθυμίσει πως να προχωρήσεις μπροστά…
Μια υπόσχεση, να σου υπενθυμίσει πως είναι να περιμένεις…
Ένα λάθος, να σου υπενθυμίσει πως είναι να αλλάζεις πορεία…
Μια διαφωνία, να σου υπενθυμίσει πως να ανασυνθέσεις αυτά που είναι για εσένα γνωστά…
Ένα τηλεφώνημα, ν…