Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

                                                                     ΑΠΟ          ΣΠΑΣΠΑΤΑ

                                                                         Νεφέλη Ανδριανού







                                                 

                                                                 (απόσπασμα)

 Νεφέλη Ανδριανού

 Ξεπέρασε το Άπειρο
για να χαρείς την επιστροφή.
Θέλει Δύναμη .
Κλείσε τα όνειρά σου σ'ένα κουτί
και αφέσου στην πολυτέλεια κάθε λεπτής γραμμής.
Καμιά υπεροχή δεν φτιάχτηκε ,όπλο και Αγάπη
Χτιστήκαμε σε σπίτια να σημαζεύουμε εξαιρετικές εξάρσεις
πληγώνοντας ανέμους και λέξεις.
Γράψε το δρόμο παράλληλα με το σκοτάδι
υπάρχει ένα θολό μονοπάτι που μπορεί να 'ναι η ίδια η Ευτυχία!
Πόσο καλόβολο δεν είναι το πιθανό αύριο !
Λοιπόν, Μαγκιά του!







 ΝΕΦΕΛΗ ΑΝΔΡΙΑΝΟΥ


Ν'αγαπάς


 Απελευθερώνοντας το κτήνος
από τα χέρια
βρωμίζεις συμπάθειες ελπίδες
 αντηχεί ακόμη κάθε πονεμένου το γέρικο τραγούδι
με διώχνει όμως ,λυπάμαι-
η ακαταστασία
 Παντού σκόνη
παντού λιγοστά βλέμματα
νότες καινούργιας ημέρας
 ο καθένας σκαλίζει κάτι πιο όμορφο
 είδες πως προσπερνάμε το μηδέν
απλά ,συνειδητά ;
Κοιτάμε τους καρπούς
των απαγχονισμένων στιγμών
βάζουμε λίγο χρυσάφι στα κενά μας
 τα κελιά ανοίγουν ,
άσε με να μουρμουρίζω με το σύννεφο
 ο ήλιος πάντα θα ΄ρχεται
Όσο για κείνον
το κομμάτι που ξεφύλλιζες
 αφαιρέθηκε μια νύχτα
 ταξίδεψε στην κοιλάδα αιώνιων στεναγμών
όσο καθάριζες τα μαύρα σου φτερά
άνοιγε ελπίδες η νύχτα.
Αριστούργημα η προσπάθεια
ταξιδευτής με κάλπικο όνειρο ,απαθής ποτέ.
 Είσαι για πάντα ευλογημένος να αγαπάς.
 Γι'αυτό θα θλίβεσαι καλέ μου,
 άνεμε ,
ξέχωρα από του κόσμου τις φωνές
 Άσε ακόμη και το γκρίζο να εμπνεύσει
τις στασιμότητες που σε μαχαίρωσαν
 βαφτίστηκες απελπισία ,μια δυο τρεις
 φτάνει . Πόσο νομίζεις πως μπορείς να ακροβατείς
Ή πέφτεις σε όσα αγάπησες ή ανεβείς μια σκάλα
 με όσα σε κάνανε να αγαπάς.
 Συνεχίστε να παίζετε μουσικές .
Μη σταματάτε να γελάτε .
Μια φράση του δρόμου μπορεί να ακουστεί απο τον
μεγαλύτερο
 φτωχό ξένο άρρωστο άγνωστο ρακένδυτο "ποιητή"
Να μαθαίνουμε να ακούμε
πριν διαγράψουμε τα βλέμματά μας
 σκόρπια
ντύσου και συ γιορτή.
Νεφέλη Ανδριανού
*Aπο τη συλλογή ΑΠΟ         ΣΠΑΣΜΑΤΑ

 (Εκδ. Διάνυσμα 2015)

                               Ν΄αγαπάς


















AΣΠΑΣΜ   ΟΝ ;

Ορίζοντας

«Θα ήθελα να είχα μια πολύ ευτυχισμένη ζωή...»


είπε βουρκώνοντας ο πρίγκιπας
Σα να τον άκουσα.
Και γέμισα -στάλα ,αίμα
ποίησις
H χώρα της Αναζήτησης διέγραφε τα πάντα
ήταν έρημος δροσιάς αφυδατωμένη από ηλιοτρόπια,
βαρβάτες σιγουριές.
Η στιγμή που οι Ασπασμοί γίνονται περιττή σφαίρα
ανάγκης
ή
μπορεί και όχι.
Υποστήριζα πάντα ότι ο θνητός πάντοτε θα παραμένει
έτσι.
Ο Δρόμος είναι ακατανίκητες σκιές
μανδύες που αφήνουν ερωτήματα στους ώμους
περισσέματα αναλογιών
ξηλωμένες μπογιές αισθήσεων
σε σημείο που βρίσκει το δέντρο της
η αγάπη του περπατήματός σου
προσευχόμενη πολλά μηδενικά
βάζοντας ένα πλην
δηλαδή βαθειά πλατωνικά πνευματικά
αρχικά
συνειρμικά,
αν το θέσουμε,
όλα εκείνα που επιδίωξες συν έφτασες να έχεις
Κι ειν' ο δρόμος τόσο μόνος
που νομίζω πως ζαλίστηκε στα πλήθη.

Νεφέλη Ανδριανού




Αδυναμίες


«Εγώ, δεν είμαι κανένας. Εσύ ποιος είσαι;»

(Εmily Dickinson)


Μπορώ να λυγίσω
να θυμηθώ
σαν κύμα να γυρίζω
σε δάσος τριγυρίζω
και ποιο άκαρδος ο Χειμώνας
από το χιόνι των Ανθρώπων
φαντάζει που και που ωραίος
Ξέρεις το άβατο να παγώνει
ο Ναός του Χάους να εισχωρεί σε διαγραφές
Δεν έμαθα τίποτα σ'αυτή τη φθορά
μα μου αρέσει
Είναι ακέραιο να αναπτύσσεις το παιδί μέσα σου
Η επικράτεια το να ατενίζεις και να προχωράς
Εσύ που πας ;
Τα λόγια ηχούν τώρα σα κεριά λιωμένα
Ένα δύο τρεις φλόγες
προσωπικές ευθύνες ο χρόνος
 βάλτε γιορτές μέσα σε ανικανότητες
Γύριζα με ξεβαμμένα ρούχα
από γερασμένα χέρια
κάπου έπρεπε να αρνηθώ τη ψυχή μου
έλα όμως ,που ο ουρανός και η βροχή κατανοούν.
Συμπάσχουν.
Τέτοιους θεατές ευγνωμονώ στον ατελείωτο βασανιστικό κόσμο
που ώρες ώρες μοιάζει μαγικός...

Νεφέλη Ανδριανού


Ποιήματα από τη συλλογή:ΑΠΟ         ΣΠΑΣΜΑΤΑ



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης 







~Σιωπηλός άγγελος~

Γράφουν οι:Μαριάνθη Παπάδη &' Μαριάνθη Πλειώνη
Το έντονο κορνάρισμα από το μπλε Golf, που κινούνταν σαν αστραπή στη Λεωφόρο Κηφισίας έκανε τους οδηγούς να κοιτάνε με απορία τους επιβάτες του, μόλις αυτό βρισκόταν πίσω, πλάι, μπροστά τους. Στο κάθισμα του οδηγού ο Ιάσονας κάθιδρος προσπαθούσε να περάσει, όσο πιο γρήγορα μπορούσε ανάμεσα από τα υπόλοιπα οχήματα, που ανέβαιναν κι αυτά προς τα πάνω. Δίπλα του σωριασμένη με ζωγραφισμένη την αγωνία στο αναψοκοκκινισμένο της πρόσωπο η ετοιμόγεννη Πηγή δάγκωνε τα χείλη της από τις σουβλιές που τρύπαγαν τα σωθικά της οι μικροί κοφτοί πόνοι. Λίγο πριν είχε ανακοινώσει με κλαούρικο* βλέμμα στο σύζυγό της, «πως τα νερά έσπασαν», όπως συνηθίζεται να λένε οι γυναίκες, μόλις φτάσει η μαγική εκείνη ώρα της γέννησης. Κάποιες ώρες αργότερα οι δυο τους παρέα με τα παππούδια, τις γιαγιάδες, αδέλφια και το υπόλοιπο σόι, η ελληνική υποδοχή των βρεφών σε όλο της το μεγαλείο, κοίταζαν με λατρεία το άγνωστο μέχρι τότε πλασματάκι τους. Έν…

ΟΙ ΑΡΕΤΕΣ του Χριστόφορου Τριάντη

Στο τραπέζι του δασκάλου, υπήρχαν σύκα και δροσερό νερό. Καθόταν κάτω από τον πλάτανο της σχολής. Ένας νέος ήρθε να τον δει.Τον πλησίασε. «Ήρθα να γραφώ στη σχολή.Μόνο κοντά σας,θα βρω την αλήθεια». «Ποια  αλήθεια;» «Πώς θα γίνω άριστος!» «Άκου νέε,για να το επιτύχεις αυτό, πρέπει να ακολουθείς σε όλη τη ζωή,κάποιες αρετές.Πρώτα να ‘σαι γενναιόδωρος,  έτσι θα κερδίζεις ανθρώπους.Μετά είναι η ειλικρίνεια,να μη λες ψέματα,στους άλλους και τον εαυτό σου.Ακόμα, χρειάζεται να καλλιεργείς  την εξυπνάδα σου , για ν’ αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Υπάρχει και η αρετή της ευσπλαχνίας , αν την “εξασκείς” οι φτωχοί θα σ’ αγαπούν πραγματικά. Τέλος,  ο σεβασμός, αν σέβεσαι τους ανθρώπους  και τον Θεό,  θα γίνεις σοφός».