Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

<Πληγές που θρέψαμε >



                                            
                                               <Το άγγιγμα της μνήμης ενός λεπτού πληγή>

            ΜΕΤΡΗΣΑ

Μέτρησα τους ήχους της σιωπής,
κραυγές που σημάδεψαν τον ήλιο.
Σ’ αρχαίο καράβι
-δυο κομμάτια, δυο στίχοι-
χαράχτηκε η μνήμη στην πλώρη.
Γεννήθηκα γη λησμονημένη,
τυλιγμένη στου χρόνου τη σκόνη.
Σε βιβλίο παλιό εικόνες παιδικές,
Λεμονανθοί.
Ζωγραφισμένος με νερομπογιές
ο δικός μου ουρανός ξεθωριασμένο γαλάζιο.
Κι ας αγνάντευα με μάτια αθώα
των ονείρων τον κόσμο…


Τριανταφύλλου Ρούλα



                                                       

ΡΩΓΜΕΣ

Ώρες ναυαγισμένες του κόσμου οι σιωπές
Μέρες κουρελιασμένες φώναζαν:
«Ένα ποτάμι ακολουθεί… ένα ποτάμι».
Στην όχθη του θυμήθηκα δυο ρωγμές
του ήλιου χέρια που δεν πρόλαβαν.
Νύχτας αλμυρό νεφέλωμα
σε δέντρου εκατοχρονίτικου σκιά
αποκοιμήθηκα…

 <Πληγές που θρέψαμε>
Ρούλα Τριανταφύλλου



                                                             
                                           <<Μαύρο μου κύμα η ελπίδα
                                            κι ο έρωτας μετέωρος καλπασμός
                                            Καράβι χάρτινο η ψυχή
                                             με το κατάρτι μεσίστιο
                                            Στο βάθος ένας άνεμος
                                            μέτοικος μεσημβρινός>>



                                                 

<Χρόνος>

« Αμείλικτος χρόνος……Ξέφρενος καβαλάρης
Αλίμενη θάλασσα……Αθώρητος βαρκάρης
Μοίρα ορίζει…………. Πέτρινη ανάσα
Άγνωρη γη……………..Άμορφη όψη
Θανάτου ανερμήνευτη……..»



ΜΙΛΩ Σ’ΑΛΛΗ ΓΛΩΣΣΑ

Μιλώ σ’ άλλη γλώσσα,
τώρα, σ’ άλλον ορίζοντα.
Ρεμβάζω χρώματα,
παραλήρημα ψυχής,
σχήματα αντικατοπτρισμού πιστά.
Αρώματα ξυπνούν αναμνήσεις
Πιάνομαι σε παραμύθια
κόκκινες κλωστές.
Αγάπη.
Φωτιά, κρύο, αστραπή
και ο καιρός κρατάει μυστικά.

Τριανταφύλλου Ρούλα


Εκδόσεις Διάνυσμα,2015








Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης