Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
Στρατής Παρέλης

Ποιήματα από την συλλογή,Χημεία Των Μελωδικών Λέξεων


Η αυταπάτη είναι η εύκολη γλώσσα μας
σαν λαμπυρίζουν
σε απέραντες μέρες ήλιου
ή
σε νύχτες στέκονται με το  ξεκουμπωμένο τους πουκάμισο
βαριές και μάγκικες
φουμάροντας μ'ανυπομονησία
στον σταθμό ενός τραίνου
και περιμένουν το κορίτσι τους
και το φεγγάρι..

Όλα συντελούνται πίσω απ'το τζάμι που κάποιος κοιτάζει
τις γάμπες των ωραίων γυναικών
που περνούν
ή
μέσα στο κουρασμένο όνειρο του δύτη
που βαρέθηκε ν'αναβάζει σφουγγάρια από τον βυθό..

Το τραγικό μπορώ να το αναγνωρίσω ακόμη
και στο μαραμένο τριαντάφυλλο που χάνει
τα δόντια της όρεξης της ευωδιά του..

Βέβαια θα μου πείτε ο θάνατος...
Πονάει ετούτη η πραγματικότητα.
Σπρώχνω αυτό που πέφτει μα δεν είναι άλλο
από βοήθεια στην ιστορία
που προχωρά
μέσα στον θόρυβο του κόσμου
που ακροάται
και την πράττει..
 Ζούμπερι 27.10.1983
                      ***


Αν είμαι ολόκληρος μες τον βυθό της τραγωδίας,νικημένος
από το ίδιο μου βάθος,το ύψος
της ψυχής μου ονειρεύομαι'

           μέσα σε μια χαρά διθυράμβου!

Ηράκλειο 1980

Κάτι τέτοιες νύχτες
         της μελαγχολίας που είναι ασίγαστη
                                   τις αγάπησα  κάτι τέτοιες νύχτες'
                                                               και  ας μην  είχα να πάρω..

                                                                                     Ηράκλειο 1980
Στρατής Παρέλης





Από την ποιητική συλλογή,Χημεία των μελωδικών λέξεων,Αθήνα 2008

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης