Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Christina Strada Στ' αδράχτι







Στ' αδράχτι
Στο μυαλό να το έχεις. Να ριζώσει. Να ανθίσει. Κι όταν βγάλει καρπούς... Μην τους πάρεις μονάχος. Δυνατά φώναξέ το σε όλους. Να ακούσουν. Να μην πουν πως τα χείλη σου κλείσαν. Κι όταν η παρουσία όλων ολοκληρωθεί, με σφραγίδα πύρωσε την καρδιά τους. Να θυμούνται για πάντα. Πως ότι σκορπά,η μοίρα το χει φυσήξει. Δεν της αρέσει να μπερδεύονται στ΄ αδράχτι της σκουπίδια.

Christina Strada


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης