Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

                                                            Χρίστος Γεωργούσης

                                                         (όσα δεν είπαμε στην ώρα τους)   
                                                              


Χρίστος Γεωργούσης

ΖΩΗ ΑΤΡΥΓΗΤΗ
(απόσπασμα)
Μιλούσε κάποτε το μαγγανοπήγαδο,γυάλιζαν και στρίγγλιζαν τα μέταλλα,και τα ζώα που το γύριζαν ανέσερναν νερό να ξεδιψάσουν τους κήπους και τους ανθρώπους μέσα στο κατακαλόκαιρο.Έσβησαν πολλά με τα χρόνια,τη στάχτη την πήραν οι άνεμοι,μπόλικη σάρκα βουνού αλέστηκε σε άμμο και την κατέβασαν οι βροχές στις παραλίες.Έρχονται άλλα μαντάτα,ίσως έφτασαν κιόλας,άνοιξαν νέοι δρόμοι,πάμε τώρα πιο πέρα,φύτρωσε νέα ζωή,άλλοι ήχοι μας συνεπήραν και καινούριο αίμα συγκίνησης σκίρτησε.




ΑΓΩΝΙΑ ΤΗς ΠΟΙΗΣΗς

''ΝΑΜΗ ΛΥΓΙΣΟΥΜΕ''
Λέμε Ελύτης
και κολλούν τα χείλη μας
στα λάμδα των λέξεων.
Θάλασσα,ήλιος,σελήνη
και λύπη
που στο χωριό του τη λένε Λάμπουσα.
<<Αναγαλλιάζει το πέλαγος>>
και μιλούν τα άλαλα χείλη των ασεβών.
Λύπη Λάμπουσα
πολλά αμίλητα που λάμπουν
και φάροι αυγερινοί
για ν'ανατείλει το ανέλπιστο
και να μη λυγίσουμε.

Χρίστος Γεωργούσης


ΑΡΠΕς ΑΛΗΘΕΙΑς
Δεν γίνεται να θερίσω τα άστρα και να σου στείλω το άλεσμα για λίγο φως και ψωμί.
Αυτά είναι φαντασίες παραμυθιών κι εγώ δεν θέλω να σε ψευτίζω,αλλά να μιλώ με όση αλήθεια αντέχω και ξέρω.Μάταια τα βρίσκω τόσα φτιασίδια και τόσα τεχνάσματα,που μας σπρώχνουν βαθύτερα στη φτώχεια και τη σύγχυση,Βγάζει και η αλήθεια καλή μουσική,αρκεί να παίζεις τις άρπες της ή τουλάχιστον να ακούς το θρόισμά της καθώς γνέφει περνώντας μήπως βρούμε κουράγιο και την προσέξουμε.

ΖΗΣΕ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
Κοίτα να ξαναρωτήσεις αυτόν που φωνάζει μέσα σου και σ'οδηγεί.Βρες χρόνο να μάθεις από πού έρχεται και πως πήρε τέτοιο θάρρος να ορίζει απόλυτα τη ζωή σου.Κι αν είναι πες και κανένα<<όχι>και μην του κάνεις όλα τα χατίρια. Ξανασκέψου και πάρε την τύχη στα δικά σου χέρια.Ζήσε για σένα,τόλμα να γίνεις εσύ ο Μωυσής της ζωής σου.

ΑΓΩΝΙΑ ΤΗς ΠΟΙΗΣΗς
(απόσπασμα)
1)''Έλαμπαν τα μάτια σου''
Δεν ξέρω τι είναι ποίηση,αν και ψάλτες και ιερείς στις εκκλησιές σ'αυτήν μάλλον προσεύχονται,ενώ ήχοι έξω στη φύση,τεχνάσματα χρωμάτων και καμώματα των ανθρώπων ξυπνούν συχνά μέσα μας παράξενα κύματα μιας άλλης θάλασσας.Για σύννεφο πρόκειται ίσως που βρέχει λόγια μαγικά,αν και σε τυλίγει μετά σε ομίχλη σιωπής.Εκείνο που ξέρω είναι πως κάθε φορά που άκουγες στίχους έλαμπαν τα μάτια σου,χαμογελούσες ή δάκρυζες κι αυτό μάλλον φτάνει.
***
9)''Σταφύλια της οργής''
Ποίηση είναι να τρυγάς τα σταφύλια της οργής,της θλίψης και της χαράς και άλλα,ροδίττες, αετονύχια,μονεμβασιές και μαντηλαριές, και όλων των συναισθημάτων,να τα πατάς στο πατητήρι και να γίνεται ζαλιστικό κρασί.Το πίνεις και το μυαλό σου ταξιδεύει σε μια λογική διπλανού γειτονικού κόσμου,όπου υπάρχουν φαντάσματα και τα όνειρα τα βλέπεις ξυπνητός.Αν έχει γίνει καλό το κρασί σου όσοι το πίνουν παραπατούν και βλέπουν εκείνα που πριν δεν ξεχώριζαν με τα μάτια τους.Οι ήχοι όλοι απ΄'τις σφήκες του τρύγου,απ'τον πολύτροπο άνεμο και τις φωνές όσων αγάπησες,απ΄τη φύση που ζει μέσα σου και από σένα που γίνεσαι ψυχή της φύσης,μούστος που μυρίζει και βράζει,χτίζουν ένα τραγούδι που πάει να βρει μιαν εξήγηση,πως γλυκαίνουν,τα σταφύλια με χυμούς ξινούς και άλατα πικρά απ΄το χώμα και γιατί θες να αγαπάς και να ζαλίζεσαι.

''Να στήνεις γέφυρες''
Ποίηση είναι να μαζεύεις χώμα και πίκρα απ΄αυτόν τον κόσμο και να φτιάχνεις έναν άλλο δικό σου.Δίπλα στην τρέχουσα πραγματικότητα αναδύονται άλλες,άλλα σύμπαντα,που ταξιδεύουν μαζί μ'αυτό που ξέρουμε.Η τόλμη να στήνεις γέφυρες με όλους αυτούς τους κόσμους,να τους εμφυσάς πνοή συγγένειας,να τους νιώθεις να συλλειτουργούν,δίνει ζωή,δηλαδή ποίηση.

Αν ήμουν σίγουρος ότι ξέρεις να μιλάς με τη σιωπή,να την ακούς και να την ερμηνεύεις σωστά,μπορεί να μην έλεγα τόσα,να μη μίλαγα,να μην έστελνα τίποτα.Σιγά μη χρειάζεται τόσα φτιασίδια η ομορφιά,τόση φλυαρία η αλήθεια,τόσα  λόγια η ποίηση!
(Τελειώνοντας,απόσπασμα)

Ζωή ατρύγητη,Χρίστος Γεωργούσης
(Εκδόσεις Bookstars-Γιωγγαράς 2015)





Βιογραφικό
Ο Χρίστος Γεωργούσης γεννήθηκε στις Λεύκες Πάρου το 1945,σπούδασε φυσική  στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και ηλεκτρονικούς υπολογιστές στο ΕΛΚΕΠΑ.Δίδαξε Φυσική και Χημεία στα σχολεία της Μυκόνου,της Άνδρου και της Πάρου.Ανέλαβε τη διεύθυνση του Γυμνασίου της Πάρου από το 1992 μέχρι το 2008 που αποχώρησε και συνταξιοδοτήθηκε.Ασχολείται με το γράψιμο,αρθρογραφεί στον Κυκλαδικό τύπο από το 1964,επί 20 χρόνια ήταν απ'τους βασικούς υπεύθυνους της <<Παριανής Γνώμης>>και έργα του που έγιναν βιβλία είναι:Α.Έργα λογοτεχνίας:
1)Το ημερολόγιο ενός απλού ανθρώπου,
Πεζά και ποιήματα,1972.
2)Η Πόλη(Συνθετικό ποίημα),1973.
3)Ελεγείο για το Πολυτεχνείο(Συνθετικό ποίημα)1974.
4)Σχέδιο για ένα Μυθιστόρημα,Νουβέλα,Σύγχρονη Εποχή,1983.
5)Κρύσταλλοι Κυκλαδικοί,Ποίηση,(Gutenberg),1983.
6)Ατρακτυλίδες της Πάρου,Ποίηση,(Έκδοση του Πολιτιστικού Συλλόγου<<Αρχίλοχος>>Πάρου),1991.
7)Θαλασσινές Σκέψεις,(Έκδοση Τάσου Κοντόσταυλου,<<Παριανή Γνώμη>>,1992.
8) Απ' το φόβο στην εξέγερση των μαθητών,Νουβέλα,(Έκδοση ΕΛΜΕ Πάρου-Αντιπάρου,2002.
9)Άστριοι και Άστρα,Ποίηση,(Έκδοση Φιλιππότη,2006).
10)Δίψα Αγάπης,(Έκδοση του συγγραφέα),2009.
11)Η καινούρια δασκάλα και οι παλιές αγωνίες μας(Εκδόσεις Bookstars,2012),
13)Περιμένουμε γράμμα σου(Εκδόσεις Bookstars,2013).
14)Ζωή ατρύγητη (Εκδόσεις Bookstars,2015)
Β.Έργα ιστορίας και πολιτισμού των Κυκλάδων
1)Ιστορία της Πάρου-Αντιπάρου,(Έκδοση Δήμου Πάρου),1989.
2)Κυκλάδες,Πέτρες,Ποίηση,Πολιτισμός,Ιστορία-έρευνα,(Εκδόσεις Φιλιππότη),1996.
3)Κυκλάδες:Πουλιά,Ποίηση,Πολιτισμός,Ιστορία-έρευνα,(Εκδόσεις Φιλιππότη)1996.
4)Κυκλάδες:Πάρος-Αντίπαρος,(Εκδόσεις Φιλιππότη)1997.
5)Κυκλάδες:Γαϊδουράγκαθα,Ποιήματα και Φίδια,Ιστορία-έρευνα(Εκδόσεις Φιλιππότη),1998
6)Πάρος-Κυκλάδες:Με τ'αυτιά δεκατέσσερα,Ιστορία-έρευνα(Εκδόσεις Φιλιππότη).2003.
7)<<Αρχίλοχος>>και  η Πάρος,30 χρόνια,Ιστορία,(Έκδοση Πολιτιστικού Συλλόγου <<Αρχίλοχος>>.2005.
9)Παριανοί Συγγραφείς 18ος-20οςαιώνας(συνεργασία με την Κυριακή Ραγκούση-Κοντογιώργου,έκδοση Ομοσπονδίας Παριανών Συλλόγων,2011.
10)Ιστορία των Κυκλάδων από ψηλά,χαμηλά και πλάγια(Υπό έκδοση)
Γ.Μελέτες-έρευνες:
1)Η αγωνία των Κυκλάδων,Κείμενα για την αυτοδιοίκηση,(Έκδοση  Τάσου Κοντόσταυλου,<<Παριανή Γνώμη>>,1990
2)Η Χλωρίδα της Πάρου και των Κυκλάδων,Μελέτη,(Έκδοση τουΥΠΕΧΩΔΕ)1996.
3)Το Σύμπαν και οι Τρύπες του(Εκδόσεις Φιλιππότη)1998.
4)Τα κουάρκς,τα κβάντα,οι χορδές και ο θεός(Φυσική και Φιλοσοφία),Εκδόσεις<<Δίαυλος>>2006
5)Ξεκλειδώνοντας την ποίηση(Εκδόσεις Bookstars,2008.
6)Σύμπαν και σωματίδια,Το Μικρό ερωτεύεται το Μεγάλο(Εκδόσεις Bookstars)2009
7)Φαντάσματα και γρίφοι του σύμπαντος,(Εκδόσεις Δίαυλος)2010
8)Αγάπη και νόημα της ζωής(Εκδόσεις Έψιλον)2010
9)Εικόνες του κόσμου με τ'αυτιά και τη μύτη(Εκδόσεις Δίαυλος),2010
10)Σφυρίγματα με κόκκινο χρώμα(Φωτιά στα κόκκινα)Υπό έκδοση.






(Οπισθόφυλλο ,πηγάδι στις Λεύκες Πάρου)







Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Ρυτίδα~ Του Χριστόφορου Τριάντη~

Ποιητικό πεζοτράγουδο Η ΡΥΤΙΔΑ Ένα αλισβερίσι είναι η ζωή.Μια κληρονομημένη ρυτίδα στο μέτωπο που καρφώθηκε μετά από καιρό (λίγο ή πολύ δεν έχει σημασία).Ξαπόμεινε μέχρι το τέλος ως υπενθύμιση:όλα γυρνάνε γύρω από την επιθυμία για κάτι,και αυτό το κάτι έχει να κάνει κυρίως με τον έρωτα.Και να τα μασκαρέματα, οι επαναλήψεις(αλίμονο),τα λογύδρια και οι συνηθισμένες ατάκες προς το άλλο πρόσωπο,κανονικές επιθέσεις γοητείας κι όπου βγει.Υπάρχει μπόλικο και αξόδευτο αίσθημα.   Πέφτεις κυριολεκτικά πάνω στον άλλον,αραδιάζοντας τα ίδια και τα ίδια,φτάνει να ξεφορτωθείς αυτό που έχεις μέσα σου, τον αυτοτιτλοφορούμενο πόθο ή καημό.Στην ουσία,ο άλλος δεν σ’ ενδιαφέρει.Ξεκινάς από τα νύχια των ποδιών κι ανεβαίνεις ( όσο περνάνε τα χρόνια),έτσι καταφέρνεις και τη φτιάχνεις τη ρυτίδα στο μέτωπο (βαθιά ή αχνή,ανάλογα τα πρόσωπα).  Μα και παλιά, όσο κι αν κοπίαζες να διώχνεις τη θλίψη και την απελπισία,γρήγορα ερχόσουν ξανά στα ίδια και στα ίδια. Άτιμο παιχνίδι,για να το πω καλύτερα,κουρασμένο δρομολόγι…

Χριστόφορος Τριάντης~Τα Κλουβιά~

ΤΑ ΚΛΟΥΒΙΑ Για να μειώσουν την απήχηση που είχαν οι απεργοί πείνας στον λαό,οι κυβερνώντες αποφάσισαν να τους κλείσουν σε κλουβιά και να τους περιφέρουν στα τσίρκα της χώρας.Είχαν ως στόχο να  εξευτελίσουν εντελώς τον πολιτικό τους αγώνα.Και όντως οι απεργοί έγιναν σπουδαίο θέαμα για χιλιάδες ανθρώπους που πήγαιναν να περάσουν την ώρα τους μπροστά στα κλουβιά.Στέκονταν με τις ώρες και θαύμαζαν τούς περιβόητους αγωνιστές,τους μαχητικούς αμφισβητίες της καθεστηκυίας τάξης.Ακόμα και σχολεία έρχονταν για να παρακολουθήσουν ένα τέτοιο ιδιαίτερο σκηνικό.Όλοι οι επισκέπτες πλήρωναν εισιτήριο,εξαιρούνταν τα παιδιά.Σιγά-σιγά οι απεργοί πείνας ξέχασαν τους λόγους για τους οποίους αγωνίζονταν,και επιδίδονταν σε θεατρινισμούς,γελοία κόλπα και παρακάλια,προκείμενου να διατηρήσουν άσβεστο το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης και να κερδίσουν τη συμπάθειά της.Από την άλλη μεριά,οι ιδιοκτήτες των τσίρκων βλέποντας να αυξάνονται τα κέρδη τους(λόγω των πολλών επισκέψεων)τούς χρηματοδοτούσαν μυστικά.Στο τέλο…

Χριστόφορος Τριάντης~Δημιουργία~

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ   Η δημιουργία είναι σαν ένα διάφανο σπίτι. Οι τοίχοι του είναι στερεωμένοι με πνοές ανέμων, μύθων και ιστοριών (παλαιών ημερών). Στις κόγχες υπάρχουν ζωγραφιές. Παριστάνονται: όνειρα, χθόνια χρώματα κι έναστρες νύχτες που γεννούν σκιάσεις και αχνοφωτίζουν τη ρυμοτομία.   Άχρονοι σκελετοί λέξεων είναι «ατάκτως ερριμμένοι» στην αυλή. Ολύμπια αγάλματα και μυθικά σύμβολα βρήκαν τον δρόμο τους και έφτασαν στο σπίτι για μετοχή στα υψηλά: προσευχές και ευαγγέλια. Μια ωραία συντροφιά για τον ιδιοκτήτη.   Στην κεντρική είσοδο είναι χαραγμένα γράμματα, λάμψεις για τα βαθιά μεσάνυχτα και τις μυστικές ώρες. Στα δωμάτια υπάρχουν καθρέφτες για ν’ αποκρυσταλλώνονται οι ιδέες και οι επιθυμίες. Στους διάδρομους, απαγορεύονται : τα μετριοπαθή αποτυπώματα, οι σημάνσεις λογαριασμών, αριθμών και ματαιοτήτων. Στην οροφή, οι ήλιοι καθορίζουν τις σκέψεις, την απραξία και την ανάπαυση.    Κι όλα τα στηρίγματα και οι κολόνες, είναι σαν φανέρωση (κι επιφάνια)  για πρόσωπα και χαρακτήρες. Η σκόνη, όση …