Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

                                                               ΘΑΝΟς  ΠΑΣΧΟς



                                                               ΦΩΣ ΟΔΥΝΗΡΟ

                                                       Στην απειροελάχιστη γραμμή
                                                      ανάμεσα στον ουρανό και στην θάλασσα 
                                                      κρατώ με το ένα χέρι το σώμα σου 
                                                      με το άλλο το φως το οδυνηρό.


                                                                       Δείγμα γραφής

Θάνος Πάσχος

ΜΙΑ ΦΟΡΑ

Κρατάω την ανάσταση
του έρωτα
ως επανάσταση ενάντια στον θάνατο
ατόφια.

Πάντα αποτυχημένη,
μία φορά θα τον νικήσει.




ΈΓΝΟΙΑ

Κάθε βράδυ κάνω ταμείο.
Αφήνω το σώμα
στο ράφι του
και πηγαίνω στον κήπο
για να ποτίσω τα ξεχασμένα άστρα.
Να δώσω σημασία στην σελήνη.
Μαζεύω τα σκουπίδια της μέρας και τις αθλιότητες,
καθαρός να ξαπλώσω δίπλα σου.

Πελώρια ανθισμένη έγνοια.
                ***



Ο ΗΧΟς ΤΩΝ ΣΥΝΝΕΦΩΝ

Τι είναι τα σύννεφα;
Μια ασυναρτησία ασπρόμαυρη
στο κενό του ουρανού.

Τι θα γέμιζε το άυλο παραμύθι;
Μια οπτασία απόμακρη
επειδή φοβάται την περιφρόνηση.

Έχει ήχο η μοναξιά.
Ένα σκυλί κλαίει στην γωνία,
κάποιος άυπνος μετρά ψεύτικα νομίσματα.

Φτάνουν τόσες ταπεινώσεις εκεί ψηλά;

Τι είναι τα σύννεφα;
Ανάσες που έχουν αποσιωπηθεί
για να μην προδώσουν σφάλματα αμετανόητα.

ΦΩΣ ΟΔΥΝΗΡΟ

Στην απειροελάχιστη γραμμή
ανάμεσα στον ουρανό και στην θάλασσα 
κρατώ με το ένα χέρι το σώμα σου 
με το άλλο το φως το οδυνηρό.
                            ***

Θάνος Πάσχος




Σπαράγματα

Ποιητής'
ο ετάζων τας ψυχάς
αγγέλων και διαμονίων.
            ***
                   





  <<Κανείς δεν ενδιαφέρεται για τα σύννεφα
       το βράδυ'
  τα άλογα τρέχουν προς το λιβάδι με τους ήλιους>>






                                                                                 



















Ο έρωτας και ο θάνατος
τα σύνορα
της ζωής.
        ***
Θάνος Πάσχος

Βιογραφικό:
Ο Θάνος Πάσχος γεννήθηκε στην Πετρούπολη στις 21 Οκτωβρίου 1969.Σπούδασε Ελληνική Φιλολογία στην Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και υπηρετεί ως φιλόλογος στην δημόσια εκπαίδευση.Έχει εκδώσει μια ποιητική συλλογή με τίτλο:Έρως Ονειρευόμενος,εκδόσεις Γαβριηλίδης 2012,η οποία τιμήθηκε με το βραβείο<<ΜΑΡΙΑ ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ>>για πρωτοεμφανιζόμενο ποιητή.Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.Τον Μάρτιο του 2015 εξέδωσε τη δεύτερη ποιητική συλλογή <,Φως οδυνηρό>> εκδόσεις Γαβριηλίδη 2015.
Διαθέτει  προσωπικό ιστολόγιο:http:tha.pblogs.gr

                                                          


Αποσπάσματα από την νέα ποιητική συλλογή<<Φως Οδυνηρό>> Του Θάνου Πάσχου
εκδόσεις,Γαβριηλήδη 2015

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης 







~Σιωπηλός άγγελος~

Γράφουν οι:Μαριάνθη Παπάδη &' Μαριάνθη Πλειώνη
Το έντονο κορνάρισμα από το μπλε Golf, που κινούνταν σαν αστραπή στη Λεωφόρο Κηφισίας έκανε τους οδηγούς να κοιτάνε με απορία τους επιβάτες του, μόλις αυτό βρισκόταν πίσω, πλάι, μπροστά τους. Στο κάθισμα του οδηγού ο Ιάσονας κάθιδρος προσπαθούσε να περάσει, όσο πιο γρήγορα μπορούσε ανάμεσα από τα υπόλοιπα οχήματα, που ανέβαιναν κι αυτά προς τα πάνω. Δίπλα του σωριασμένη με ζωγραφισμένη την αγωνία στο αναψοκοκκινισμένο της πρόσωπο η ετοιμόγεννη Πηγή δάγκωνε τα χείλη της από τις σουβλιές που τρύπαγαν τα σωθικά της οι μικροί κοφτοί πόνοι. Λίγο πριν είχε ανακοινώσει με κλαούρικο* βλέμμα στο σύζυγό της, «πως τα νερά έσπασαν», όπως συνηθίζεται να λένε οι γυναίκες, μόλις φτάσει η μαγική εκείνη ώρα της γέννησης. Κάποιες ώρες αργότερα οι δυο τους παρέα με τα παππούδια, τις γιαγιάδες, αδέλφια και το υπόλοιπο σόι, η ελληνική υποδοχή των βρεφών σε όλο της το μεγαλείο, κοίταζαν με λατρεία το άγνωστο μέχρι τότε πλασματάκι τους. Έν…

ΟΙ ΑΡΕΤΕΣ του Χριστόφορου Τριάντη

Στο τραπέζι του δασκάλου, υπήρχαν σύκα και δροσερό νερό. Καθόταν κάτω από τον πλάτανο της σχολής. Ένας νέος ήρθε να τον δει.Τον πλησίασε. «Ήρθα να γραφώ στη σχολή.Μόνο κοντά σας,θα βρω την αλήθεια». «Ποια  αλήθεια;» «Πώς θα γίνω άριστος!» «Άκου νέε,για να το επιτύχεις αυτό, πρέπει να ακολουθείς σε όλη τη ζωή,κάποιες αρετές.Πρώτα να ‘σαι γενναιόδωρος,  έτσι θα κερδίζεις ανθρώπους.Μετά είναι η ειλικρίνεια,να μη λες ψέματα,στους άλλους και τον εαυτό σου.Ακόμα, χρειάζεται να καλλιεργείς  την εξυπνάδα σου , για ν’ αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Υπάρχει και η αρετή της ευσπλαχνίας , αν την “εξασκείς” οι φτωχοί θα σ’ αγαπούν πραγματικά. Τέλος,  ο σεβασμός, αν σέβεσαι τους ανθρώπους  και τον Θεό,  θα γίνεις σοφός».