Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

NGA POEZIA MODERNE GREKE,RULLA H.TRIANTAFILLU - Shqipёroi: PETRO ÇERKEZI* Μετάφραση :Πέτρος Τσερκέζης







NGA POEZIA MODERNE GREKE

RULLA H.TRIANTAFILLU

Shqipёroi: PETRO ÇERKEZI*
Μετάφραση :Πέτρος Τσερκέζης

1. SHPIRT

Mister im i pashprehur                                                                    
dhe unë,                                                                                                     
qiri dridhet duke u shuar                                                                                                     
në një kishëz të shkretë
 -----------------------



1.ΨΥΧΗ

Άφατό μου εσύ μυστήριο

και γω,


κερί που τρεμοσβήνει

σε κάποιο ερημοκλήσι





2. ADHURIM

Kisha ndërtoj                                                                                       
ithtar adhurimi   hyjnor                                                                                                              
Vazhdues i njё litanie                                                                                                 shekullore                                                                                                                                                                                
Por edhe femohues                                                                                   
Flamujt e mi                                                                                                          
 i djeg                                                                                                                                                   mohues dhe adhurues                                                                                     
bёhem.                                                                                                    
 -------------------------

 2.ΛΑΤΡΕΙΑ
Ναούς χτίζω
Μύστης θείας 
Λατείας
Ακόλουθος μιάς αιώνειας
Λειτανίας
Μα κι αποστάτης
Τα λάβαρά μου 
Καίω
Αρνητής  και λάτρης
Γίνομαι.







3. KODRA

Çdo agim shkonte drejt kodrës                                                                             
njё qen ndiqte besnikёrisht                                                                             
gjurmët e tij                                                                                         
Admironte pemën                                                                                                           
Që nё gjethnajёn e saj                                                                                                    
dikur djalosh këndonte                                                                 
për ëndёrra dhe bëma tё mёdha

Teksa thyhej mbasditja                                                             
hapat e tij shuheshin
ngadalë nё oborr

Dhe kur gjumi e kaplonte lehtë                                                           
e merrte në prehёr                                                                         
mes errësirës sё thellё                                                                                    
qeni, i vetmi shoqёrues                                                                                          
i ruante gjurmët                                                  
besnikёrisht.                                                                                                                                     -------------------------

3.Ο ΛΟΦΟΣ

Κάθε αυγή κινούσε για τον λόφο
στ’ χνάρια του ένα σκυλί
πιστά ακολουθούσε
καμάρωνε το δέντρο
που στα φυλλώματα του
κάποτε σαν παιδί τραγούδησε
για όνειρα και κατορθώματα

Σαν έπεφτε το δείλι και γυρνούσε
τα βήματά του αργά
έσβηναν στην αυλόπορτα



Κι όταν ανάλαφρα
  ο ύπνος
τον έπαιρνε στην αγκαλιά του
μες στο πυκνό σκοτάδι
πιστά τ' αχνάρια του
ο μόνος σύντροφός του,
ο σκύλος,τα  εφρουρούσε.





4. FLATRIM

Tё kisha krahë të fluturoja                                                                     
Drej reve qiellore    lartë                                                                                                                            krenarinё tokësore                                                                                                 
tё braktisja.
-------------------------

4.ΦΤΕΡΟΥΓΙΣΜΑ
Νάχα φτερά να πέταγα
στα νέφη του ουρανού
           ψηλά
από της γης
  την περηφάνεια.








5. SI MALET

U raskapite dhe u pёrkule.                                                                
Kaq vjet,                                                                                                       
dy duar,                                                                                                            
qё punuan tokën.

Zheg - lodhje -                                                                                                     
një ulli                                                                                                         
një hardhi                                                                                                                
vadite tokёn me djersё.
Pak bukë,                                                                                                              
pak verë.                                                                                                  

Ikje qё pa gdhirё                                                                                              
dhe ktheheshe                                                                                          
nё perёndim tё diellit.                                                                       
Pa shpёrblimin,                                                                                              
peshёn e ditës.

Vёshtroje qiellin,                                                                                              
Retë vёshtroje                                                                                                      
dhe llogarisje.

A do të sjellin shiun?                                                                            
apo erёn?                                                                                                             
Për mbjellje                                                                                                       
e pёr korrje,                                                                                           
vjelja,                                                                                                          
dhe mbjedhja e ullirit,                                                                                     
ishin i vetmi shqetësim.

U lodhe dhe u shtrive                                                                                   
nёn hijen e ullirit.                                                                        
Rrёnjё në tokë hodhe,                                                                                      
kaq vjetё,                                                                                                           
kaq peshë                                                                                                          
si malet                                                                                                         
qё pёrkulen me vitet                                                                                 
dhe i djeg zjarri,                                                                                            
u lodhe baba.
 ----------------------


5. ΣΑΝ ΤΑ ΒΟΥΝΑ

Απόκαμες κι έγειρες.
Τόσα χρόνια,
δυο χέρια,
που δούλεψαν τη γη.

Λιοπύρι-κάματος-
μια ελιά,
ένα κλήμα,
πότισες με ιδρώτα το χώμα.

Λίγο ψωμί,
λίγο κρασί.

Χαράματα κινούσες
και με το γέρμα του ήλιου,
επέστρεφες.
Χωρίς τον κόπο,
το βάρος της μέρας.

Τον ουρανό,
τα σύννεφα,κοιτούσες
και λογάριαζες.

Θα φέρουν βροχή;
ή άνεμο;
Για τη σπορά,
το θέρος.
Ο τρυγητός,
το λιομάζωμα,
ήταν η μόνη έγνοια.

Απόκαμες κι έγειρες,
κάτω απ΄της ελιάς τον ίσκιο.
Ρίζες στη γη αφήνεις,
τόσα χρόνια,
τόσο βάρος,
σαν τα βουνά
που γέρνουν με τα χρόνια

και η φωτιά τα καίει,
απόκαμες πατέρα.

6. MUNGESA

Lule e vyshkur   dashuria                                                                                                           
Të vёshtroj nё sy,                                                                        
pasqyra të thyera,                                                                                               
Hapa tё rëndё                                                                                                
si derë e ndryshkur                                                                                
dy lisa qё u gjunjёzuan                                                                            
nё fushёn e  shkretë.



6. ΕΛΛΕΙΨΗ
Λουλούδι μαραμένο

η αγάπη


Στα μάτια σε κοιτώ,

σπασμένοι καθρέπτες,

τα βήματα βαριά

σα σκουριασμένη πόρτα

δυο δέντρα που λυγίσαμε

στον έρημο κάμπο




Shqipёroi: PETRO ÇERKEZI*




                                                          ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
                                                            
ΠΕΤΡΟΣ ΤΣΕΡΚΕΖΗΣ
Ο Πέτρο Τσερκέζης γεννήθηκε στην Πολύτσανη – Πωγωνίου, του νομού Αργυροκάστρου, στη νότια Αλβανία. Ελληνικής καταγωγής, ο συγγραφέας ασφυκτιά μες στα ανελαστικά πλαίσια του δικτατορικού καθεστώτος του Ενβέρ Χότζα. Ένα τραυματικό γεγονός που θα σημαδέψει όχι μόνο τη ζωή και το έργο του, αλλά και όλους τους Βορειοηπειρώτες που βίωναν έτσι, έναν συμπαντικό αποκλεισμό.
Ο συγγραφέας είναι πτυχιούχος της αλβανικής και ρωσικής φιλολογίας του πανεπιστημίου των Τιράνων. Με τη λογοτεχνία ασχολήθηκε νωρίς από τα μαθητικά του χρόνια.
Για αρκετά χρόνια εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στη μέση εκπαίδευση. Εργάστηκε επίσης ως συγγραφέας ρεπερτορίου στο επιθεωρησιακό θέατρο Αργυροκάστρου, ενώ με τη μεταπολίτευση διηύθυνε την ιδιωτική αλβανοελληνική εφημερίδα «Η Πόλη του Νότου» και την εφημερίδα «ΑΦΥΠΝΙΣΗ» των Βορειοηπειρωτών της τέχνης και των γραμμάτων. Δίδαξε επίσης σύγχρονη λογοτεχνία ως εξωτερικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Αργυροκάστρου. Συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες και έντυπα στην  Αλβανία, Ελλάδα και Κύπρο. Κείμενά του έχουν μεταφραστεί σε ξένες γλώσσες.
Από το 1994 ζει και εργάζεται οικογενειακώς στην Κύπρο.






Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης 







~Σιωπηλός άγγελος~

Γράφουν οι:Μαριάνθη Παπάδη &' Μαριάνθη Πλειώνη
Το έντονο κορνάρισμα από το μπλε Golf, που κινούνταν σαν αστραπή στη Λεωφόρο Κηφισίας έκανε τους οδηγούς να κοιτάνε με απορία τους επιβάτες του, μόλις αυτό βρισκόταν πίσω, πλάι, μπροστά τους. Στο κάθισμα του οδηγού ο Ιάσονας κάθιδρος προσπαθούσε να περάσει, όσο πιο γρήγορα μπορούσε ανάμεσα από τα υπόλοιπα οχήματα, που ανέβαιναν κι αυτά προς τα πάνω. Δίπλα του σωριασμένη με ζωγραφισμένη την αγωνία στο αναψοκοκκινισμένο της πρόσωπο η ετοιμόγεννη Πηγή δάγκωνε τα χείλη της από τις σουβλιές που τρύπαγαν τα σωθικά της οι μικροί κοφτοί πόνοι. Λίγο πριν είχε ανακοινώσει με κλαούρικο* βλέμμα στο σύζυγό της, «πως τα νερά έσπασαν», όπως συνηθίζεται να λένε οι γυναίκες, μόλις φτάσει η μαγική εκείνη ώρα της γέννησης. Κάποιες ώρες αργότερα οι δυο τους παρέα με τα παππούδια, τις γιαγιάδες, αδέλφια και το υπόλοιπο σόι, η ελληνική υποδοχή των βρεφών σε όλο της το μεγαλείο, κοίταζαν με λατρεία το άγνωστο μέχρι τότε πλασματάκι τους. Έν…

ΟΙ ΑΡΕΤΕΣ του Χριστόφορου Τριάντη

Στο τραπέζι του δασκάλου, υπήρχαν σύκα και δροσερό νερό. Καθόταν κάτω από τον πλάτανο της σχολής. Ένας νέος ήρθε να τον δει.Τον πλησίασε. «Ήρθα να γραφώ στη σχολή.Μόνο κοντά σας,θα βρω την αλήθεια». «Ποια  αλήθεια;» «Πώς θα γίνω άριστος!» «Άκου νέε,για να το επιτύχεις αυτό, πρέπει να ακολουθείς σε όλη τη ζωή,κάποιες αρετές.Πρώτα να ‘σαι γενναιόδωρος,  έτσι θα κερδίζεις ανθρώπους.Μετά είναι η ειλικρίνεια,να μη λες ψέματα,στους άλλους και τον εαυτό σου.Ακόμα, χρειάζεται να καλλιεργείς  την εξυπνάδα σου , για ν’ αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Υπάρχει και η αρετή της ευσπλαχνίας , αν την “εξασκείς” οι φτωχοί θα σ’ αγαπούν πραγματικά. Τέλος,  ο σεβασμός, αν σέβεσαι τους ανθρώπους  και τον Θεό,  θα γίνεις σοφός».