Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

NGA POEZIA MODERNE GREKE,RULLA H.TRIANTAFILLU - Shqipёroi: PETRO ÇERKEZI* Μετάφραση :Πέτρος Τσερκέζης







NGA POEZIA MODERNE GREKE

RULLA H.TRIANTAFILLU

Shqipёroi: PETRO ÇERKEZI*
Μετάφραση :Πέτρος Τσερκέζης

1. SHPIRT

Mister im i pashprehur                                                                    
dhe unë,                                                                                                     
qiri dridhet duke u shuar                                                                                                     
në një kishëz të shkretë
 -----------------------



1.ΨΥΧΗ

Άφατό μου εσύ μυστήριο

και γω,


κερί που τρεμοσβήνει

σε κάποιο ερημοκλήσι





2. ADHURIM

Kisha ndërtoj                                                                                       
ithtar adhurimi   hyjnor                                                                                                              
Vazhdues i njё litanie                                                                                                 shekullore                                                                                                                                                                                
Por edhe femohues                                                                                   
Flamujt e mi                                                                                                          
 i djeg                                                                                                                                                   mohues dhe adhurues                                                                                     
bёhem.                                                                                                    
 -------------------------

 2.ΛΑΤΡΕΙΑ
Ναούς χτίζω
Μύστης θείας 
Λατείας
Ακόλουθος μιάς αιώνειας
Λειτανίας
Μα κι αποστάτης
Τα λάβαρά μου 
Καίω
Αρνητής  και λάτρης
Γίνομαι.







3. KODRA

Çdo agim shkonte drejt kodrës                                                                             
njё qen ndiqte besnikёrisht                                                                             
gjurmët e tij                                                                                         
Admironte pemën                                                                                                           
Që nё gjethnajёn e saj                                                                                                    
dikur djalosh këndonte                                                                 
për ëndёrra dhe bëma tё mёdha

Teksa thyhej mbasditja                                                             
hapat e tij shuheshin
ngadalë nё oborr

Dhe kur gjumi e kaplonte lehtë                                                           
e merrte në prehёr                                                                         
mes errësirës sё thellё                                                                                    
qeni, i vetmi shoqёrues                                                                                          
i ruante gjurmët                                                  
besnikёrisht.                                                                                                                                     -------------------------

3.Ο ΛΟΦΟΣ

Κάθε αυγή κινούσε για τον λόφο
στ’ χνάρια του ένα σκυλί
πιστά ακολουθούσε
καμάρωνε το δέντρο
που στα φυλλώματα του
κάποτε σαν παιδί τραγούδησε
για όνειρα και κατορθώματα

Σαν έπεφτε το δείλι και γυρνούσε
τα βήματά του αργά
έσβηναν στην αυλόπορτα



Κι όταν ανάλαφρα
  ο ύπνος
τον έπαιρνε στην αγκαλιά του
μες στο πυκνό σκοτάδι
πιστά τ' αχνάρια του
ο μόνος σύντροφός του,
ο σκύλος,τα  εφρουρούσε.





4. FLATRIM

Tё kisha krahë të fluturoja                                                                     
Drej reve qiellore    lartë                                                                                                                            krenarinё tokësore                                                                                                 
tё braktisja.
-------------------------

4.ΦΤΕΡΟΥΓΙΣΜΑ
Νάχα φτερά να πέταγα
στα νέφη του ουρανού
           ψηλά
από της γης
  την περηφάνεια.








5. SI MALET

U raskapite dhe u pёrkule.                                                                
Kaq vjet,                                                                                                       
dy duar,                                                                                                            
qё punuan tokën.

Zheg - lodhje -                                                                                                     
një ulli                                                                                                         
një hardhi                                                                                                                
vadite tokёn me djersё.
Pak bukë,                                                                                                              
pak verë.                                                                                                  

Ikje qё pa gdhirё                                                                                              
dhe ktheheshe                                                                                          
nё perёndim tё diellit.                                                                       
Pa shpёrblimin,                                                                                              
peshёn e ditës.

Vёshtroje qiellin,                                                                                              
Retë vёshtroje                                                                                                      
dhe llogarisje.

A do të sjellin shiun?                                                                            
apo erёn?                                                                                                             
Për mbjellje                                                                                                       
e pёr korrje,                                                                                           
vjelja,                                                                                                          
dhe mbjedhja e ullirit,                                                                                     
ishin i vetmi shqetësim.

U lodhe dhe u shtrive                                                                                   
nёn hijen e ullirit.                                                                        
Rrёnjё në tokë hodhe,                                                                                      
kaq vjetё,                                                                                                           
kaq peshë                                                                                                          
si malet                                                                                                         
qё pёrkulen me vitet                                                                                 
dhe i djeg zjarri,                                                                                            
u lodhe baba.
 ----------------------


5. ΣΑΝ ΤΑ ΒΟΥΝΑ

Απόκαμες κι έγειρες.
Τόσα χρόνια,
δυο χέρια,
που δούλεψαν τη γη.

Λιοπύρι-κάματος-
μια ελιά,
ένα κλήμα,
πότισες με ιδρώτα το χώμα.

Λίγο ψωμί,
λίγο κρασί.

Χαράματα κινούσες
και με το γέρμα του ήλιου,
επέστρεφες.
Χωρίς τον κόπο,
το βάρος της μέρας.

Τον ουρανό,
τα σύννεφα,κοιτούσες
και λογάριαζες.

Θα φέρουν βροχή;
ή άνεμο;
Για τη σπορά,
το θέρος.
Ο τρυγητός,
το λιομάζωμα,
ήταν η μόνη έγνοια.

Απόκαμες κι έγειρες,
κάτω απ΄της ελιάς τον ίσκιο.
Ρίζες στη γη αφήνεις,
τόσα χρόνια,
τόσο βάρος,
σαν τα βουνά
που γέρνουν με τα χρόνια

και η φωτιά τα καίει,
απόκαμες πατέρα.

6. MUNGESA

Lule e vyshkur   dashuria                                                                                                           
Të vёshtroj nё sy,                                                                        
pasqyra të thyera,                                                                                               
Hapa tё rëndё                                                                                                
si derë e ndryshkur                                                                                
dy lisa qё u gjunjёzuan                                                                            
nё fushёn e  shkretë.



6. ΕΛΛΕΙΨΗ
Λουλούδι μαραμένο

η αγάπη


Στα μάτια σε κοιτώ,

σπασμένοι καθρέπτες,

τα βήματα βαριά

σα σκουριασμένη πόρτα

δυο δέντρα που λυγίσαμε

στον έρημο κάμπο




Shqipёroi: PETRO ÇERKEZI*




                                                          ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
                                                            
ΠΕΤΡΟΣ ΤΣΕΡΚΕΖΗΣ
Ο Πέτρο Τσερκέζης γεννήθηκε στην Πολύτσανη – Πωγωνίου, του νομού Αργυροκάστρου, στη νότια Αλβανία. Ελληνικής καταγωγής, ο συγγραφέας ασφυκτιά μες στα ανελαστικά πλαίσια του δικτατορικού καθεστώτος του Ενβέρ Χότζα. Ένα τραυματικό γεγονός που θα σημαδέψει όχι μόνο τη ζωή και το έργο του, αλλά και όλους τους Βορειοηπειρώτες που βίωναν έτσι, έναν συμπαντικό αποκλεισμό.
Ο συγγραφέας είναι πτυχιούχος της αλβανικής και ρωσικής φιλολογίας του πανεπιστημίου των Τιράνων. Με τη λογοτεχνία ασχολήθηκε νωρίς από τα μαθητικά του χρόνια.
Για αρκετά χρόνια εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στη μέση εκπαίδευση. Εργάστηκε επίσης ως συγγραφέας ρεπερτορίου στο επιθεωρησιακό θέατρο Αργυροκάστρου, ενώ με τη μεταπολίτευση διηύθυνε την ιδιωτική αλβανοελληνική εφημερίδα «Η Πόλη του Νότου» και την εφημερίδα «ΑΦΥΠΝΙΣΗ» των Βορειοηπειρωτών της τέχνης και των γραμμάτων. Δίδαξε επίσης σύγχρονη λογοτεχνία ως εξωτερικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Αργυροκάστρου. Συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες και έντυπα στην  Αλβανία, Ελλάδα και Κύπρο. Κείμενά του έχουν μεταφραστεί σε ξένες γλώσσες.
Από το 1994 ζει και εργάζεται οικογενειακώς στην Κύπρο.






Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Χριστόφορος Τριάντης~Τα Κλουβιά~

ΤΑ ΚΛΟΥΒΙΑ Για να μειώσουν την απήχηση που είχαν οι απεργοί πείνας στον λαό,οι κυβερνώντες αποφάσισαν να τους κλείσουν σε κλουβιά και να τους περιφέρουν στα τσίρκα της χώρας.Είχαν ως στόχο να  εξευτελίσουν εντελώς τον πολιτικό τους αγώνα.Και όντως οι απεργοί έγιναν σπουδαίο θέαμα για χιλιάδες ανθρώπους που πήγαιναν να περάσουν την ώρα τους μπροστά στα κλουβιά.Στέκονταν με τις ώρες και θαύμαζαν τούς περιβόητους αγωνιστές,τους μαχητικούς αμφισβητίες της καθεστηκυίας τάξης.Ακόμα και σχολεία έρχονταν για να παρακολουθήσουν ένα τέτοιο ιδιαίτερο σκηνικό.Όλοι οι επισκέπτες πλήρωναν εισιτήριο,εξαιρούνταν τα παιδιά.Σιγά-σιγά οι απεργοί πείνας ξέχασαν τους λόγους για τους οποίους αγωνίζονταν,και επιδίδονταν σε θεατρινισμούς,γελοία κόλπα και παρακάλια,προκείμενου να διατηρήσουν άσβεστο το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης και να κερδίσουν τη συμπάθειά της.Από την άλλη μεριά,οι ιδιοκτήτες των τσίρκων βλέποντας να αυξάνονται τα κέρδη τους(λόγω των πολλών επισκέψεων)τούς χρηματοδοτούσαν μυστικά.Στο τέλο…

Χριστόφορος Τριάντης~Δημιουργία~

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ   Η δημιουργία είναι σαν ένα διάφανο σπίτι. Οι τοίχοι του είναι στερεωμένοι με πνοές ανέμων, μύθων και ιστοριών (παλαιών ημερών). Στις κόγχες υπάρχουν ζωγραφιές. Παριστάνονται: όνειρα, χθόνια χρώματα κι έναστρες νύχτες που γεννούν σκιάσεις και αχνοφωτίζουν τη ρυμοτομία.   Άχρονοι σκελετοί λέξεων είναι «ατάκτως ερριμμένοι» στην αυλή. Ολύμπια αγάλματα και μυθικά σύμβολα βρήκαν τον δρόμο τους και έφτασαν στο σπίτι για μετοχή στα υψηλά: προσευχές και ευαγγέλια. Μια ωραία συντροφιά για τον ιδιοκτήτη.   Στην κεντρική είσοδο είναι χαραγμένα γράμματα, λάμψεις για τα βαθιά μεσάνυχτα και τις μυστικές ώρες. Στα δωμάτια υπάρχουν καθρέφτες για ν’ αποκρυσταλλώνονται οι ιδέες και οι επιθυμίες. Στους διάδρομους, απαγορεύονται : τα μετριοπαθή αποτυπώματα, οι σημάνσεις λογαριασμών, αριθμών και ματαιοτήτων. Στην οροφή, οι ήλιοι καθορίζουν τις σκέψεις, την απραξία και την ανάπαυση.    Κι όλα τα στηρίγματα και οι κολόνες, είναι σαν φανέρωση (κι επιφάνια)  για πρόσωπα και χαρακτήρες. Η σκόνη, όση …

Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ~Του Χριστόφορου Τριάντη~

Και αφού πήρανε την εξουσία στην πολιτεία με δόλιο τρόπο, έβαλαν μπροστά το σχέδιο τους.Ο βασικός του σκοπός ήταν να δολοφονήσουν τη σιωπή.Ήταν ο μεγάλος τους  αντίπαλος.Οι λίγες στιγμές που οι πολίτες αφιέρωναν στη σιωπή ισοδυναμούσαν με εκρήξεις μεγατόνων,ικανές  να εξουδετερώσουν ολόκληρες μεραρχίες.Όταν οι άνθρωποι έμεναν μόνοι,η σιωπή τους αποκάλυπτε την ομορφιά της ζωής.Κάθονταν και θαύμαζαν τη φύση,τον ουρανό,τα πουλιά,τα λουλούδια τα δέντρα,τη βροχή και τη θάλασσα. Διάβαζαν και έγραφαν. Η μοναξιά τούς δυνάμωνε,και η σιωπή ήταν η φροντίδα που προσέφεραν στον εαυτό τους.Αγαπούσαν πραγματικά και δένονταν με τα πράγματα.Παρέμεναν έξω από θορύβους και κραυγές,χυδαία θεάματα και κάθε λογής συνεστιάσεις. Η σιωπή φόβιζε την εξουσία. Τριάντης Χριστόφορος


(η φωτογραφία από:http://www.paulbondart.com/paintings/gallery-1/#&gid=1&pid=Clairvoyance