Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Συνέντευξη: Πέτρου  Τσερκέζη

στη  Ρούλα Χατζή  Τριανταφύλλου


Ρούλα  Χ.Τριανταφύλλου:
Πότε αρχίσατε να γράφετε και από ποιόν Έλληνα Ποιητή/τρια έχετε επηρεαστεί. 
 Πέτρος Τσερκέζης:
Το πρώτο μονοπάτι που με άρπαξε από το χέρι και μ’ έβγαλε στα ιριδωτό και πολύχρωμο λιβάδι της ποίησης το βρήκα πολύ νωρίς, άφτερο πουλάκι ακόμα. Αυτό το μονοπάτι είναι το πολυφωνικό, δημοτικό τραγούδι. Κατά παράξενο τρόπο το χωριό μου, η Πολύτσανη Πωγωνίου, της Ηπείρου στις πιο αντίξοες συνθήκες της φτώχιας, της καταδίωξης και της κακομοιριάς ήταν μια ανοιχτή σκηνή που βούιζε ολόχρονα το πολυφωνικό ηπειρώτικο τραγούδι. Ριζωμένο στους πρόποδες του μεγάλου βουνού Νεμέρτσικα έμοιαζε σαν μια φωλιά αηδονιών. Όλοι τραγουδούσαν. Κάθε σπίτι είχε το τραγούδι του και το αηδόνι ή τα αηδόνια του. 7-8 χρονών όταν δεν γνώριζα ακόμα τι σημαίνει ποίηση και λογοτεχνία, γνώριζα πολλά πολυφωνικά τραγούδια, σχεδόν όλα όσα τραγουδούσαν οι μεγάλοι. Όταν γύριζα αργά το βράδυ από τη βοσκή με το «κοπάδι μου» αποτελούμενο από εννιά αρνιά και τρία κατσίκια το ‘ριχνα στο τραγούδι, κάτω από ένα τεράστιο φεγγάρι σαν γανωμένο σινί. Η λαλιά μου αντηχούσε στους λάκκους και στις χαράδρες και γύριζε ξανά κοντά μου, έτσι τραγουδούσα πάντα ντουέτο η τρίο όταν φυσούσε ο αγέρας. Με το τραγούδι ακόνιζα τη φωνή μου και τρόμαζα το φόβο γιατί είχα πάντα παρέα. Και όχι μόνο, αλλά είχα αρχίσει να ξαναφτιάχνω τα τραγούδια με διαφορετικές λέξεις και περιεχόμενο, γιατί δεν μου ταίριαζαν έτσι όπως ήταν, «δεν τα είχαν γράψει καλά εκείνοι που τα είχαν γράψει». Πολλές φορές θυμάμαι στίχους από εκείνο τον καιρό και ξεκαρδίζομαι με την τρελή τόλμη που έχουν τα παιδικά χρόνια. Ένα παράδειγμα από ένα ωραιότατο τραγούδι: «Κίνησα να ‘ρθω ένα βράδυ/ κι έπιασε ψιλή βροχή/ το θεό παρακαλούσα/ για να σ’έβρω μοναχή...» Και το νέο κατασκεύασμα μου: «Γιατί να ‘ρχομαι το βράδυ/ αφού θα ‘ρθω το πρωί/ και όλη μέρα μες την τάξη / θα ήμαστε και οι δυο μαζί/ και θ’ ακούω τη λαλιά σου/ σαν πουλάκι στο κλαρί...» Όταν φύγαμε από το χωριό και εγκατασταθήκαμε στην πόλη του Αργυροκάστρου, έφηβος τώρα πια κατάλαβα πως είχα ένα χάρισμα, να πλέκω στίχους. Δυο μεγάλοι ποιητές μπήκαν στη ζωή μου ο ανεπανάληπτος Γιάννης Ρίτσος που μ’ έμαθε το βάρος της σκέψης, τη διάσταση της εικόνας, της ανθρώπινης ψυχής και το συμβολισμό και ο μεγάλος Ρώσος ποιητής Σεργκέι Γιεσένην που μου δίδαξε το λυρισμό, τη γλύκα και την ομορφιά του στίχου. Και άλλοι ποιητές που διάβαζα λαίμαργα και κυνηγούσα με μανία.      

 Ρ.Τ:Ποιες είναι οι κύριες πηγές έμπνευση σας.

Π.Τ:Οι πηγές είναι πολλές, αλλά πρώτη και κυριότερη είναι η ιδιαίτερη πατρίδα μου, αυτό το βασανισμένο και ξεχασμένο κομμάτι του Ελληνισμού και της Ρωμιωσύνης, έξω από τη μνήμη του κόσμου. Ο άνθρωπος που του έχουν στερήσει την ελευθερία και τον κατατρέχει η αδικία, ο μετανάστης, που ψάχνει μια καλύτερη ζωή, που ψάχνει μια πατρίδα του ήλιου και των δίκαιων ανθρώπων. Η ζωή είναι πολυεδρική, από την πολυεδρικότητά της ρέουν και οι πηγές της έμπνευσης. 


Ρ.Τ:Ποιες είναι οι δυσκολίες της ποιητικής τέχνης.

Π.Τ:Η έμπνευση δεν γνωρίζει φόρτιση και δυσκολίες. Βέβαια η δημιουργία και η ποιητική τέχνη του λόγου δεν γίνεται χωρίς κόπο και σκληρή εργασία. Ένας μεγάλος λέει: «για να πετύχεις χρειάζεται λίγο ταλέντο, λίγη τύχη και πολύ δουλειά» Μόνο με αφοσίωση και σκληρή δουλειά έχουν γίνει τα μεγάλα έργα της ανθρωπότητας. 


Ρ.Τ:Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να περάσετε μέσα από τα ποιήματά σας.


Π.Τ:Τα μηνύματα είναι πάμπολλα, γενικά. Ωστόσο κάθε ποίημα έχει το δικό του μήνυμα, που συμπίπτει μ’ εκείνο του αναγνώστη και πολλές φορές όχι. Το μήνυμα εξαρτάτε από την ερμηνεία που δίνει ο καθένας. Πολλές φορές ένα ποίημα μπορεί να μοιάζει με παγόβουνο που κρύβει το μεγαλύτερο μέρος μηνυμάτων κάτω από της επιφάνεια. Αυτό συμβαίνει συνήθως με τη μοντέρνα ποίηση ή όταν η ποίηση γράφεται σε ολοκληρωτικά καθεστώτα. Το κυριότερο είναι: Όλοι στον αγώνα για μια κοινωνία με ανθρώπινο πρόσωπο.

  
Ρ.Τ:Πόσο δύσκολο είναι για έναν ποιητή να μεταγγίσει τα γραπτά του στους αναγνώστες. 


Π.Τ:Η καλή ποίηση έχει τους παντοτινούς αναγνώστες. Η ποίηση είναι μια ανοιχτή πόρτα που παίρνει τον αναγνώστη από το χέρι και τον ξεναγεί σ’ ένα συμπόσιο ιδεών, σε ποιητικά, λαμπερά και αγαπημένα τοπία. Όσο δύσκολος και αν είναι ένας αναγνώστης το καλό ποίημα, το κείμενο ή το βιβλίο είναι σαν το παλιό καλό κρασί που επιθυμεί να το γευτεί ως το τέλος. Το ερμητικό ποίημα είναι σαν το ξινισμένο κρασί, τους ξινίζει και μας ξενίζει όλους.   


Ρ.Τ:Στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, ποιο ρόλο έχει ο ποιητής/τρια και ποιοι   είναι οι στόχοι του/της.

Π.Τ:Στησύγχρονη ελληνική πραγματικότητα ο ποιητής είναι σχεδόν ξεχασμένος. Η ποίηση σήμερα δεν έχει τη δύναμη να βγάλει τις μάζες στο δρόμο. Ο ρόλος του ποιητή είναι να χαρίσει αισθητική ικανοποίηση, απόλαυση και ομορφιά, να προσφέρει νέκταρ στα πικραμένα χείλη της ψυχής, να ανοίξει ορίζοντες, να προσεγγίσει συνειδήσεις. Μιλάμε για την αληθινή ποίηση, όχι για εκείνη που έχει γίνει μόδα και έχει μικροεγωιστικούς σκοπούς. Η ποίηση προσφέρει αλλαγές στη διάθεση των ανθρώπων, όπως οι εποχές του χρόνου.     


Ρ.Τ:Όταν γράφετε, φροντίζετε να προσαρμόζετε τις ιδέες σας ή δε σας ενδιαφέρει η λογική αλληλουχία.


Π.Τ:Η λογική αλληλουχία υπάρχει μέσα στη λογική της δημιουργικής τέχνης. Οι ποίηση είναι έμπνευση και όλοι οι συντελεστές παίρνουν την δική τους θέση χωρίς ιδιαίτερη φροντίδα, όπως οι μαχητές στην αρένα. Όταν προσπαθείς να γράψεις χωρίς έμπνευση τότε οι δυσκολίες γίνονται βουνό και το οικοδόμημά σου θα είναι ετοιμόρροπο, σαν χτισμένο πάνω στην άμμο, θα χρειαστούν δεκανίκια να κρατηθεί, είναι σαν μια βαριά ασθένεια που προσπαθείς να την καταπολεμήσεις μόνο με ασπιρίνες.     


Ρ.Τ:Υπάρχει ποίηση για τις μάζες ή η ποίηση απευθύνεται αποκλειστικά σε μια κλειστή ελίτ.


Π.Τ:Η ποίηση είναι ο ανθός των ανθών, όλη η ζωή του ανθρώπου είναι γεμάτη από ποίηση. Είναι ωστόσο αντίσταση, διαμαρτυρία, παρηγοριά, έκφραση έντονων συναισθημάτων, αγάπη, στοχασμός, απόλαυση, για αυτό η ποίηση είναι το χρυσό στεφάνι των τεχνών. Έχοντας όλα αυτά τα χαρακτηριστικά είναι ρόδο που το μυρίζονται και το αρέσουν πόλοι.  Πιστεύω ακράδαντα πως ένα καλό ποίημα αγγίζει τις χορδές πολλών ανθρώπων, αρκεί να φτάσει κοντά τους. Πολλοί τη θεωρούν την ποίηση κομμάτι της ελίτ. Έχει ωστόσο τους αφοσιωμένους αναγνώστες, τους παντοτινούς, τους μέτριους αναγνώστες και τους κακούς. Όταν η ποίηση γίνεται αίνιγμα, ερμητική, σταυρόλεξο και ακαταλαβίστικη τότε μιλάμε περί ανέμων και υδάτων και χάνει όλους τους αναγνώστες. Η σύγχρονη ποίηση έχει πολλά από τα χαρακτηριστικά που ανάφερα και χρειάζεται κόπωση και τεραστία εργασία με όλα τα μέσα για να κερδίσει το κύρος και τους αναγνώστες έτσι που κατά κάποιων τρόπο την παρακολουθούν οι αφοσιωμένοι αναγνώστες.   


Ρ.Τ:Σήμερα τα νέα παιδιά διαβάζουν Ποίηση και κατά πόσο τα αγγίζει. Μήπως τα παιδιά προκαταλαμβάνονται αρνητικά από τον τρόπο διδασκαλίας στο σχολείο; Αλήθεια, διδάσκετε η Ποίηση.

Π.Τ:Οι καλοί και ταλαντούχοι δάσκαλοι της ποίησης και της λογοτεχνίας μειώνονται καθημερινά και σπανίζουν στον καιρό μας. Δεν υπάρχουν δάσκαλοι με το κύρος και το μεράκι που υπήρχαν κάποτε, που τον περιμέναμε τον καθηγητή της φιλολογίας με λαχτάρα και κάθε λέξη του μας καθήλωνε και τον ακούγαμε σαν αγάλματα. Πιστεύω πως τα πιο ωραία πράγματα ο μαθητής τα μαθαίνει στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Εγώ στα σχολικά μου χρόνια είχα την τύχη να έχω τέτοιους καλλιεργημένους και φλογερούς δασκάλους, λάτρες της ποίησης, που με φώτισαν πραγματικά και τους ευγνωμονώ πάντα. Σήμερα από της δημοσκοπήσεις που γίνονται λιγότερο διαβάζεται ποίηση, λιγότερο διδάσκεται και χειρότερα ποιοτικά.     


Ρ.Τ:Οι μεγάλοι εκδοτικοί οίκοι δεν εκδίδουν Ποίηση, πολλοί μικροί προσπαθούν απλώς να εκμεταλλευτούν τους δημιουργούς, είναι το διαδίκτυο μια κάποια λύσης και ποια είναι η σχέση σου με αυτό. (διαδίκτυο)


Π.Τ:Είναι γεγονός πως η ποίηση με μεγάλη δυσκολία βρίσκει εκδότη. Οι μεγάλοι οίκοι δεν την αγγίζουν καν. Και όχι μόνο την ποίηση αλλά και τους άγνωστους συγγραφείς δεν τους αγγίζουν. Βλέπουν μόνο από που μπορεί να βγάλουν μεγαλύτερο κέρδος, τις μεγάλες επιτυχίες, τα εμπορικά βιβλία. Και όταν δεν τα βρίσκουν στο δικό μας χώρο, μεταφράζουν. Έτσι ο δρόμος της ποίησης  είναι φραγμένος. Η λύση είναι το διαδίκτυο και οι μικροί εκδότες, οι οποίοι όχι μόνο εκμεταλλεύονται τον ποιητή, αλλά κι αυτή με τη σειρά τους τη θάβουν την ποίηση. Παίρνουν τα λεφτά οι περισσότεροι και δεν τους ενδιαφέρει καν η κυκλοφορία, η διαφήμιση ή η παρουσίαση. Αν θέλει ο καημένος ο ποιητής ας τρέξει να πουλήσει, αν δεν θέλει ας το ρίξει στη θάλασσα το πόνημά του. Βέβαια το διαδίκτυο, τα e-book είναι μια κάποια λύση. Τον περασμένο χρόνο, το 2013, η σχέση μου με το διαδίκτυο και το F.B. ήταν υπερβολικά μεγάλη. Έχω δημοσιεύσει πάνω από 700 ποιήματα, κείμενα και μεταφράσεις σε δυο γλώσσες. Εκείνο που με ικανοποιείσαι ιδιαίτερα ήταν η έκδοση από τον ψηφιακό εκδοτικό οίκο «24 γράμματα» τον Φεβρουάριο του 2014 του βιβλίου μου «ΜΙΚΡΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ» με σύντομα διηγήματα και πεζοτράγουδα, που το καλοδέχτηκε το αναγνωστικό κοινό και συνεχίζω να παίρνω πολύ θετικά μηνύματα. Η συνεργασία με το διαδίκτυο  βοηθάει για μια έντονη δημιουργία ή οποία είναι εφήμερη και χάνεται γρήγορα αν δεν εκδοθεί σε έντυπη μορφή, σε παρασέρνει ωστόσο και μπορεί να ξεχάσεις την ποιότητα και ν’ αφήσεις σε δεύτερη μοίρα τη συγγραφή ουσιαστικών έργων.      
Ρ.Τ.:Βλέπουμε τα τελευταία χρόνια να εκδίδονται ολοένα και περισσότερα βιβλία στην Ελλάδα. 

Π.Τ:Τελικά είναι θέμα αστείρευτου ταλέντου σ’ αυτόν τον τόπο, ή απλά έγινε μόδα.
Το ελληνικό πνεύμα έχει αστέρευτες πηγές και μεγάλη κληρονομιά. Νοητό είναι σ’ αυτό τον τόπο να υπάρχουν πολλά ταλέντα, πιστεύω ωστόσο πως έχει γίνει και μόδα. Οι εκδόσεις είναι υπερβολικά πολλές. Οι εμποροποίηση της αγοράς του βιβλίου από τους εκδότες έχει ζημιώσει το ποιοτικό βιβλίο. Στο εμπορικό γκαλόπ πολλές φορές διαφημίζονται βιβλία με αμφισβητήσιμες αξίες και χάνονται πολλά ποιοτικά βιβλία, πράγμα που έχει επιρροή και στο γούστο του αναγνώστη, ο οποίος δεν μπορεί να καταλάβει πια πιο είναι τελικά το καλό βιβλίο. Η επαφή που έχω καθημερινά με το βιβλίο λόγο της εργασίας μου σε μεγάλο βιβλιοπωλείο με κάνει να τα διαισθάνομαι έντονα τα κρίσιμα προβλήματα της κυκλοφορίας του βιβλίου. Θα ήθελα να προσθέσω εδώ πως από την ξένη λογοτεχνία μεταφράζονται κάθε χρόνο εκατοντάδες βιβλία. Από την ελληνική λογοτεχνία πόσα βιβλία το χρόνο μεταφράζονται στις ξένες γλώσσες και γιατί άρα δε μεταφράζονται; Εξόν τους άλλους παράγοντες μην φταίει και η ποιότητα;       


Ρ.Τ:Οι κριτικοί σ’ όλα τα είδη της τέχνης διαμορφώνουν το επίπεδο, ανυψώνοντας ή κατακρεουργούν τους καλλιτέχνες. Τελικά έχει σημασία η παρουσία κριτικών στους τομείς της τέχνης; Κατά πόσο λειτουργεί αμερόληπτα σε μια εποχή που τα πάντα διαβρώνονται.


Π.Τ:Η κριτική είναι η ιστορία της αισθητικής σκέψης. Βοηθάει γενικά στην ερμηνεία καλλιτεχνικών φαινομένων και στην κατάταξή τους, ωστόσο δεν μπορεί να οδηγήσει ή να διαμορφώσει τη ροή και ν’ απαλλάξει από τα λάθη ένα συγκεκριμένο έργο. Η δημιουργία είναι ιδιωτική και αυτόνομη υπόθεση κάθε καλλιτέχνη και εξαρτάτε από την προσωπικότητά του και τα πιστεύω του ή το «credo» του, όπως λένε συνήθως οι ευρωπαίοι. Και ας μη ξεχνάμε πως η κριτική γίνεται εκ των υστέρων, τότε που ένα έργο έχει ολοκληρωθεί και αρκετές φορές η κριτική μπορεί να ενοχλήσει τον καλλιτέχνη. Η αμερόληπτη κριτική σπανίζει. Στη διαβρωμένη μας εποχή στην κριτική κατά τη σκέψη μου οι επιδράσεις είναι σεισμικές.  


Ρ.Τ:Τι σας βοηθάει περισσότερο να απελευθερώσετε την έμπνευσής σας. 

Π.Τ:Ο ανθρώπινος πόνος, η αγάπη, η αδικία, η θλίψη, οι έντονες ανησυχίες από τα γεγονότα της καθημερινότητας.  
 Ρούλα Χατζή-Τριανταφύλλου
Πες τε μου έναν στίχο που σας αγγίζει περισσότερο
 Πέτρος Τσερκέζης
Απ.)Un soir, j’ai assis la Beauté sur mes genoux.- /Et je l’ai trouve amére. –Et je l’ai injuriée. ARTHUR RIMBAUDUNE SAISON EN ENFER                                                                             
«Μια νύχτα πήρα την ομορφιά στα γόνατά μου. / Και τη βρήκα πικρή. / Και τη βλαστήμησα».  
ARTHUR RIMBAUD “Μια εποχή στην κόλαση»  
 
 Σας ευχαριστώ
                                                                          


Σύντομο βιογραφικό
Ο Πέτρο Τσερκέζης γεννήθηκε στην Πολύτσανη – Πωγωνίου, του νομού Αργυροκάστρου, στη νότια Αλβανία. Ελληνικής καταγωγής, ο συγγραφέας ασφυκτιά μες στα ανελαστικά πλαίσια του δικτατορικού καθεστώτος του Ενβέρ Χότζα. Ένα τραυματικό γεγονός που θα σημαδέψει όχι μόνο τη ζωή και το έργο του, αλλά και όλους τους Βορειοηπειρώτες που βίωναν έτσι, έναν συμπαντικό αποκλεισμό.
Ο συγγραφέας είναι πτυχιούχος της αλβανικής και ρωσικής φιλολογίας του πανεπιστημίου των Τιράνων. Με τη λογοτεχνία ασχολήθηκε νωρίς από τα μαθητικά του χρόνια.
Για αρκετά χρόνια εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στη μέση εκπαίδευση. Εργάστηκε επίσης ως συγγραφέας ρεπερτορίου στο επιθεωρησιακό θέατρο Αργυροκάστρου, ενώ με τη μεταπολίτευση διηύθυνε την ιδιωτική αλβανοελληνική εφημερίδα «Η Πόλη του Νότου» και την εφημερίδα «ΑΦΥΠΝΙΣΗ» των Βορειοηπειρωτών της τέχνης και των γραμμάτων. Δίδαξε επίσης σύγχρονη λογοτεχνία ως εξωτερικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Αργυροκάστρου. Συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες και έντυπα στην  Αλβανία, Ελλάδα και Κύπρο. Κείμενά του έχουν μεταφραστεί σε ξένες γλώσσες.
Από το 1994 ζει και εργάζεται οικογενειακώς στην Κύπρο.

ΠΕΤΡΟΣ  ΤΣΕΡΚΕΖΗΣ


ΣΕ  ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
-Διαλέξτε πέντε λέξεις που περιγράφουν τον εαυτό σας;
**Επίμονος, αγαπητός με τους ανθρώπους, υπεύθυνος, αισιόδοξος, με εξοργίζει η αδικία.  
-Ποιο είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό σας;
**Η εργατικότητα.
-Ποιο χαρακτηριστικό προτιμάτε περισσότερο σε κάποιον;
**Την ειλικρίνεια.
-Τι θεωρείτε πιο σημαντικό στους φίλους σας;
**Τι λεβεντιά και τη γενναιοδωρία σε όλο το φάσμα τους.
-Ποιοι είναι οι δύο καλύτεροί σας φίλοι;
**Ο φίλος της ζωής μου ο συγγραφέας Θανάσης Ντ., ο δεύτερος απεβίωσε πριν χρόνια και χωρίς αμφιβολία η πένα μου. 
-Ποια είναι η καλύτερη συμβουλή που σας έχουν δώσει;
**Ο στόχος με επιμονή, εργατικότητα και ταπεινοφροσύνη σε βγάζει στο μονοπάτι που επιθυμείς.
-Σε ποιο πράγμα προδώσατε τον εαυτό σας ;
**Στα έργα μου.
-Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;
**Όταν αδικώ κάποιον άθελα.
-Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σας;
**Το σκοτάδι στον άνθρωπο.
-Ποιο εν ζωή πρόσωπο εκτιμάτε περισσότερο;
**Τις αγάπες μου.
-Ποια θεωρείτε την πιο υπερεκτιμημένη αρετή;
**Την ελευθερία του ανθρώπου και τη μπέσα σε άπιστους καιρούς.
-Ποιο είναι το πιο εξωφρενικό πράγμα που έχετε κάνει;
**Σκαρφάλωσα στο ψηλό παράθυρο της αγάπης και από κει προσγειώθηκα στο φεγγάρι.
-Ποιες λέξεις ή φράσεις χρησιμοποιείτε υπερβολικά;
**Δεν το έχω σκεφτεί. Θα το ψάξω. Ας το ψάξουν και οι κριτικοί.  
-Αν μπορούσατε να αλλάξετε κάτι στον εαυτό σας, τι θα ήταν αυτό;
**Να πραγματοποιώ έγκαιρα όλες τις αποφάσεις, να κερδίσω το χαμένο χρόνο που μας κατακρεούργησε ο κέρβερος της δικτατορίας.
-Ποια είναι η αγαπημένη σας απασχόληση; (εκτός της συγγραφής)
**Το διάβασμα, οι μεταφράσεις, το πολυφωνικό ηπειρώτικο τραγούδι και μολονότι είμαι γέννημα θρέμμα του βουνού, με μαγεύει η θάλασσα, ανεξάντλητη αγάπη.  
-Σε ποιες περιπτώσεις λέτε ψέματα;
**Με αηδιάζει το ψέμα. Ίσως για την αποκάλυψη της αλήθειας.  
-Τι ή ποιον αγαπάτε περισσότερο στη ζωή σας;
**Την ελευθερία, στέρηση της οποίας γνώρισα σε όλο το μεγαλείο της και στη δικτατορία και στη Δημοκρατία. Και την πραγματική φιλία.
-Πότε και πού υπήρξατε ευτυχισμένος;
**Σε πολλές περιπτώσεις. Όταν δραπέτευσα από την κόλαση κι ένιωσα εντελώς ελεύθερος, στις μεγάλες στιγμές της ζωής μου, όταν ένιωσα ερωτευμένος, όταν εκδόθηκε το πρώτο μου βιβλίο, όταν γεννήθηκαν τα παιδιά μου, τα εγγονάκια μου, όταν τελειώνω ένα νέο έργο, όταν απέκτησα έναν καινούργιο φίλο και σε πολλές άλλες στιγμές της καθημερινότητας.  
-Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;
**Είναι πολλοί. Ο Ρίτσος, ο Καβάφης, ο Ελύτης, Ο Σεφέρης, Ο Καζαντζάκης, ο Λουντέμης, ο Αλβανός Κανταρέ. Από την παγκόσμια λογοτεχνία: Ο Τσέχοβ, ο Ντοστογιέφσκι, ο Τολστόι, ο Γιεσένιν, ο Κάφκα, ο Λόρκα, ο Μπόρχες, Ο Νερούντα, ο Μάρκες, ο Πρεβέρ. Είναι μια ατελείωτη λίστα που αδικώ πολλούς.      
-Ποιος είναι ο αγαπημένος σας φανταστικός ήρωας;
**Ο πολυμήχανος Οδυσσέας.
-Ποιοι είναι οι πραγματικοί ήρωες σας;
**Οι αφανείς ήρωες, οι απλοί ανθρώποι. 
-Τι απεχθάνεστε περισσότερο;
**Τη μηχανορραφία, την προδοσία και τις λυκοφιλίες.  
-Ποια θεωρείτε τη μεγαλύτερή σας επιτυχία;
**Δεν έχει πραγματοποιηθεί ακόμα. Είναι η ολοκλήρωση και την έκδοση του έργου μου.
-Ποιο είναι το αγαπημένο σας απόφθεγμα; 
Πέτρος Τσερκέζης:
«Ψάχνω τον άνθρωπο» και την απάντηση στο Μέγα Αλέξανδρο «μου κρύβεις τον ήλιο» του Διογένη. Επίσης «Αν δεν γράψω μια μέρα, είμαι νεκρός γι’ αυτή τη μέρα» του αθάνατου Ρίτσο.
Σας ευχαριστώ θερμά


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης