Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο


~~Συνέντευξη: Μανώλη Αλιγιζάκη

στη Ρούλα Τριανταφύλλου


Ρ.Τ.
Σήμερα, φιλοξενούμε στη σελίδας μας τον ποιητή, μεταφραστή και συγγραφέα Μανώλη Αλυγιζάκη.

κ. Αλυγιζάκη ,πρώτα να σας καλωσορίσω και να σας ευχαριστήσω για την τιμή που μας κάνετε , να σας φιλοξενήσουμε στην σελίδα μας.Μέσα από αυτό το μικρό αφιέρωμα -παρουσίαση -μας δίνεται η ευκαιρία , να σας γνωρίσουμε ,να γνωρίσουμε το έργο σας .Και μέσα από τις ερωτήσεις ,να μας δώσετε μια γενική εικόνα για την ποίηση και τι είναι η ποίηση.Είστε ένας αξιόλογος ποιητής και συγγραφέας με πλούσιο συγγραφικό έργο .Με πολλές διακρίσεις και βραβεία.Επίτιμος καθηγητής και συνεργάτης της International Arts Academy . Η Ποιητική σας συλλογή" Νόστος και άλγος" μεταφράστηκε από τη Lucia Gorea και σε λίγο θα κυκλοφορήσει στη Ρουμανία .

Ένα πολύ σημαντικό έργο σας ,είναι οι μεταφράσεις εκλεγμένων ποιημάτων των: Γιάννη Ρίτσου , Κωνσταντίνου Καβάφη,Τάσου Λειβαδίτη και Γιώργου Σεφέρη. Η μετάφραση ποιημάτων του Γιώργου Σεφέρη απέσπασε το πρώτο διεθνές βραβείο ποίησης.( “George Seferis-Collected Poems”, Libros Libertad 2012).

κ.Αλυγιζάκη,πόσο δύσκολη -κι αν ήταν- η αναγνώριση και η καταξίωση στον χώρο της Λογοτεχνίας -Ποίησης -σε μία ξένη χώρα, σε έναν λαό ,με διαφορετική κουλτούρα και ιδιοσυγκρασία από την δική μας.Βέβαια για σας ο Καναδάς είναι δεύτερη πατρίδα.

Μανώλης.Αλυγιζάκης: "Πολύ πιο δύσκολη η κατάσταση γιατί ο μετανάστης σπάνια καταφέρνει να μιλά τη γλώσσα του καινούργιου τόπου αρκετά καλά για να μπορεί να συναγωνιστεί με τον Καναδό στην περίπτωσή μου ποιητή που είναι ευκολώτερα αποδεκτός. Κι εξ άλλου ο ξένος είναι πάντα ξένος στην ξένη γη κι όλα αυτά που ακούμε για ισότητες κλπ είναι παραμύθια. 40 χρόνια στο εξωτερικό κι ακόμα και τώρα μόλις πω το όνομά μου βλέπεις τον άλλο να μαζεύεται και να προσπαθεί να με αποφύγει.
Ρούλα Τριαντ.
Συνηθίζουμε να λέμε: Η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της.Πιστεύετε αν ήσασταν εδώ, θα είχατε την ίδια αναγνώριση στο συγγραφικό σας έργο;

Μαν.Αλυγιζάκης:Δεν το νομίζω γιατί δεν ξέρω καν αν ήμουν στην πατρίδα αν έγραφα έτσι όπως κάνω στο εξωτερικό. Δεν το λέω αυτό υπονοώντας ότι θα μου ήταν δύσκολο μήτε ούτε η ζωή στην πατρίδα θα μου δημιουργούσε κάποιο κώλυμα. Απλά είναι κάτι που δεν γνωρίζω.

ΡούλαTriantafyllou

Πότε αρχίσατε να γράφετε και από ποιόν Έλληνα Ποιητή/τρια έχετε επηρεαστεί.

Μανώλης.Αλυγιζάκης.

Άρχισα να γράφω χρόνια πίσω, από την εποχή που ήμουνα στην Ελλάδα. Έφυγα το 1973 και οι κύριες επιρροές μου ήταν τα μεγάλα ονόματα της ελληνικής λογοτεχνίας, Παλαμάς, Καζαντζάκης, Κάλβος, Σικελιανός, Ελύτης, Σεφέρης, καβάφης, Ρίτσος, Λειβαδίτης.

Ρ.Τ.

Ποιες είναι οι κύριες πηγές έμπνευση σας.

Μ.Α.

Οτιδήποτε που έχει να κάνει με τα καθημερνά, τα απλά του κόσμου τα θέματα.

Ρ.Τ.

Ποιες είναι οι δυσκολίες της ποιητικής τέχνης.

Μ.Α.

Όπως όλες τις άλλες μορφές δημιουργίας έχει τις δυσκολίες αλλά και τις χάρες της. Είναι μια συνεχής μάθηση, που ο καθένας όσο πιο πολύ που ασχολείται τόσο καλύτερος γίνεται.

Ρ.Τ.
Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να περάσετε μέσα από τα ποιήματά σας.

Μ.Α.
Να κάνει τον αναγνώστη να σκεφτεί, να αναρωτηθεί, να διαλέξει, να ικανοποιηθεί πως αυτό που αισθάνεται δεν είναι μοναχά δικό του αλλά κάτι κοινό ανάμεσα σ’ αυτόν και στον άνθρωπο δίπλα του.

Ρ.Τ.
Πόσο δύσκολο είναι για έναν ποιητή να μεταγγίσει τα γραπτά του στους αναγνώστες .

Μ.Α.
Δεν ξέρω αν αυτό είναι δύσκολο όταν ο ποιητής εξωτερικεύει καθαρά και χωρίς πολλές γαρνιτούρες τα αισθήματά του μέσω των λέξεων. Αν η πρόθεση είναι καθαρή, το άγγιγμα του αναγνώστη είναι δεδομένο.

Ρ.Τ.
Στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα ,ποιο ρόλο έχει ο ποιητής και ποιοι είναι οι στόχοι του.

Μ.Α.
Ο ρόλος του ποιητή ποτέ δεν αλλάζει παρ’ όλο που οι συνθήκες είναι σε διαρκή ροή. Ο ποιητής πάντα δημιουργεί τον κόσμο μέσα στον οποίο οι συνθήκες εξομαλύνονται και γίνονται πιο υποφερτές. Κι αυτό χάρη στην τέχνη και τη δύναμη του λόγου.

Ρ.Τ.
Όταν γράφετε ,φροντίζετε να προσαρμόζετε τις ιδέες σας ή δε σας ενδιαφέρει η λογική αλληλουχία.

Μ.Α.
Όχι, γιατί συνήθως όταν γράφω, όπως κι καθένας, η διαδικασία είναι λεύτερη. Το μυαλό και η έμπνευση και οι διάφορες εικόνες δεν έρχονται σαν το νερό που τρέχει στο αυλάκι, αλλά δημιουργούνται από το συνδυασμό όλων αυτών των στοιχείων και την πνευματο-ψυχική διάθεση του γράφοντος. Γι αυτό και δεν είναι καθόλου παράλογο όταν ένα ποίημα κοιταχτεί μερικές μέρες αφότου γράφτηκε ο ποιητής διερωτάται…’αλήθεια εγώ το έγραψα αυτό;’

Ρ.Τ.
Υπάρχει ποίηση για τις μάζες ή η ποίηση απευθύνεται αποκλειστικά σε μια κλειστή ελίτ.

Μ.Α.
Η ποίηση απευθύνεται σε όλους. Δυστυχώς οι πολλοί δεν έχουν την ποίηση στη ζωή τους όσο εκείνους της ελίτ, όπως είπες. Οι λόγοι που οι πολλοί δεν δίνουν τόση προσοχή στην ποίηση, θάλεγα, είναι πολλοί και διάφοροι. Είναι θέμα καθαρά προσωπικό, του καθενός. Αν κάποιος θέλει την ποίηση στη ζωή του αυτός θα κάνει την προσπάθεια να την κάνει μέρος της ζωής του.

Ρ.Τ.

Σήμερα τα νέα παιδιά διαβάζουν Ποίηση και κατά πόσο τα αγγίζει.Μήπως τα παιδιά προκαταλαμβάνονται αρνητικά από τον τρόπο διδασκαλίας στο σχολείο;Αλήθεια, διδάσκετε η Ποίηση.

Μ.Α.

Οι σημερινοί νέοι, γνώμη μου φυσικά, δεν είναι καθόλου διαφορετικοί από τους νέους άλλων εποχών. Μερικοί είναι ποιητικοί (αν επιτρέπεται η έκφραση) και μερικοί όχι. Η ποίηση διδάσκεται όπως και οποιοδήποτε άλλο είδος τέχνης, αλλά πάντα πρέπει να θυμούμαστε το προσωπικό, υποκειμενικό στοιχείο που διεργάζεται εδώ. Εννοώ του διδάσκοντος.

Ρ.Τ.

Οι μεγάλοι εκδοτικοί οίκοι δεν εκδίδουν Ποίηση,πολλοί μικροί προσπαθούν απλώς να εκμεταλλευτούν τους δημιουργούς,είναι το διαδίκτυο μια κάποια λύσις και ποια είναι η σχέση σου με αυτό. (διαδίκτυο )

Μ.Α.

Δεν την εκδίδουν γιατί είναι οικονομικά ασύμφορη. Κανείς δεν κερδίζει χρήματα γράφοντας ποίηση, ή εκδίδοντας ποίηση. Γι αυτό στα κράτη του εξωτερικού, δεν ξέρω εδώ στην Ελλάδα αν υπάρχει τέτοιο σύστημα που να ενισχύεται χρηματικά ο εκδότης ή ο ποιητής. Στο εξωτερικό γίνεται αυτό, αλλά κατά την γνώμη μου δεν συμβάλει καθόλου στην καθαρή δημιουργία αλλά αντίθετα την κωλύει. Αλλά αυτό είναι μεγάλο θέμα και απαιτεί πολύ χρόνο και χώρο για να συζητηθεί.

Ρ.Τ.

Πες μου έναν στίχο που σας αγγίζει περισσότερο.

Μ.Α.

Από πάντα θυμάμαι δυό στίχους του Ελύτη που πραγματικά με συγκινούν…

‘Ό,τι σώσεις μες στην αστραπή
καθαρό στον αιώνα θα διαρκέσει”

Ρ.Τ.

Είναι γεγονός πώς η ποίηση ενέχει μελωδία . Πώς μπορεί ένας ποιητής να «εισάγει» τη μουσική στα ποιήματά του.

Μ.Α.

Με υπομονή και επεξεργασία. Η μουσική κάθε ποιήματος βγαίνει-δημιουργείται από την πένα του ποιητή. Είναι θέμα προσπάθειας και εξέλιξης.

Ρ.Τ.
Βλέπουμε τα τελευταία χρόνια να εκδίδονται ολοένα και περισσότερα βιβλία στην Ελλάδα. Τελικά είναι θέμα αστείρευτου ταλέντου σ’ αυτόν τον τόπο, ή απλά έγινε μόδα.

Μ.Α.
Είναι ευχάριστο που υπάρχουν τόσες πολλές εκδόσεις γιατί υπογραμμίζει τη σημασία που έχει ο γραπτός λόγος στη ζωή των ανθρώπων. Στη Β. Αμερική που ζω ο κόσμος σε γενικές γραμμές είναι πολύ πιο πίσω από τον Ευρωπαίο, δυστυχώς.

Ρ.Τ.
Οι κριτικοί σ’ όλα τα είδη της τέχνης διαμορφώνουν το επίπεδο, ανυψώνοντας ή κατακρεουργούν τους καλλιτέχνες. Τελικά έχει σημασία η παρουσία κριτικών στους τομείς της τέχνης; Κατά πόσο λειτουργεί αμερόληπτα σε μια εποχή που τα πάντα διαβρώνονται.

Μ.Α.
Τίποτα δεν είναι ποτέ αμερόληπτο τη στιγμή που είναι άνθρωποι που αποφασίζουν στην κάθε περίπτωση. Όλα υποκειμενικά και συμβατικά κατά κάποιον τρόπο. Γι αυτό και όλα πρέπει να θεωρούνται κάτω από αυτό το φακό. Ο κριτικός είναι απαραίτητος όσο είναι και ο ποιητής, ο γράφων άνθρωπος.

Ρ.Τ.
Τι σας βοηθάει περισσότερο να απελευθερώσετε την έμπνευσής σας.

Μ.Α.
Προσωπικά βρίσκω τη μουσική σαν το πιο βοηθητικό ενδιάμεσο, που πάντα με εμπνέει με κάποια εικόνα, με κάποιο συναίσθημα
που μεταφράζεται σ’ ένα καινούργιο ποίημα.
Ρ.Τ.

Ευχαριστώ.




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Χριστόφορος Τριάντης~Τα Κλουβιά~

ΤΑ ΚΛΟΥΒΙΑ Για να μειώσουν την απήχηση που είχαν οι απεργοί πείνας στον λαό,οι κυβερνώντες αποφάσισαν να τους κλείσουν σε κλουβιά και να τους περιφέρουν στα τσίρκα της χώρας.Είχαν ως στόχο να  εξευτελίσουν εντελώς τον πολιτικό τους αγώνα.Και όντως οι απεργοί έγιναν σπουδαίο θέαμα για χιλιάδες ανθρώπους που πήγαιναν να περάσουν την ώρα τους μπροστά στα κλουβιά.Στέκονταν με τις ώρες και θαύμαζαν τούς περιβόητους αγωνιστές,τους μαχητικούς αμφισβητίες της καθεστηκυίας τάξης.Ακόμα και σχολεία έρχονταν για να παρακολουθήσουν ένα τέτοιο ιδιαίτερο σκηνικό.Όλοι οι επισκέπτες πλήρωναν εισιτήριο,εξαιρούνταν τα παιδιά.Σιγά-σιγά οι απεργοί πείνας ξέχασαν τους λόγους για τους οποίους αγωνίζονταν,και επιδίδονταν σε θεατρινισμούς,γελοία κόλπα και παρακάλια,προκείμενου να διατηρήσουν άσβεστο το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης και να κερδίσουν τη συμπάθειά της.Από την άλλη μεριά,οι ιδιοκτήτες των τσίρκων βλέποντας να αυξάνονται τα κέρδη τους(λόγω των πολλών επισκέψεων)τούς χρηματοδοτούσαν μυστικά.Στο τέλο…

Χριστόφορος Τριάντης~Δημιουργία~

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ   Η δημιουργία είναι σαν ένα διάφανο σπίτι. Οι τοίχοι του είναι στερεωμένοι με πνοές ανέμων, μύθων και ιστοριών (παλαιών ημερών). Στις κόγχες υπάρχουν ζωγραφιές. Παριστάνονται: όνειρα, χθόνια χρώματα κι έναστρες νύχτες που γεννούν σκιάσεις και αχνοφωτίζουν τη ρυμοτομία.   Άχρονοι σκελετοί λέξεων είναι «ατάκτως ερριμμένοι» στην αυλή. Ολύμπια αγάλματα και μυθικά σύμβολα βρήκαν τον δρόμο τους και έφτασαν στο σπίτι για μετοχή στα υψηλά: προσευχές και ευαγγέλια. Μια ωραία συντροφιά για τον ιδιοκτήτη.   Στην κεντρική είσοδο είναι χαραγμένα γράμματα, λάμψεις για τα βαθιά μεσάνυχτα και τις μυστικές ώρες. Στα δωμάτια υπάρχουν καθρέφτες για ν’ αποκρυσταλλώνονται οι ιδέες και οι επιθυμίες. Στους διάδρομους, απαγορεύονται : τα μετριοπαθή αποτυπώματα, οι σημάνσεις λογαριασμών, αριθμών και ματαιοτήτων. Στην οροφή, οι ήλιοι καθορίζουν τις σκέψεις, την απραξία και την ανάπαυση.    Κι όλα τα στηρίγματα και οι κολόνες, είναι σαν φανέρωση (κι επιφάνια)  για πρόσωπα και χαρακτήρες. Η σκόνη, όση …

Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ~Του Χριστόφορου Τριάντη~

Και αφού πήρανε την εξουσία στην πολιτεία με δόλιο τρόπο, έβαλαν μπροστά το σχέδιο τους.Ο βασικός του σκοπός ήταν να δολοφονήσουν τη σιωπή.Ήταν ο μεγάλος τους  αντίπαλος.Οι λίγες στιγμές που οι πολίτες αφιέρωναν στη σιωπή ισοδυναμούσαν με εκρήξεις μεγατόνων,ικανές  να εξουδετερώσουν ολόκληρες μεραρχίες.Όταν οι άνθρωποι έμεναν μόνοι,η σιωπή τους αποκάλυπτε την ομορφιά της ζωής.Κάθονταν και θαύμαζαν τη φύση,τον ουρανό,τα πουλιά,τα λουλούδια τα δέντρα,τη βροχή και τη θάλασσα. Διάβαζαν και έγραφαν. Η μοναξιά τούς δυνάμωνε,και η σιωπή ήταν η φροντίδα που προσέφεραν στον εαυτό τους.Αγαπούσαν πραγματικά και δένονταν με τα πράγματα.Παρέμεναν έξω από θορύβους και κραυγές,χυδαία θεάματα και κάθε λογής συνεστιάσεις. Η σιωπή φόβιζε την εξουσία. Τριάντης Χριστόφορος


(η φωτογραφία από:http://www.paulbondart.com/paintings/gallery-1/#&gid=1&pid=Clairvoyance