Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο


~~Συνέντευξη: Μανώλη Αλιγιζάκη

στη Ρούλα Τριανταφύλλου


Ρ.Τ.
Σήμερα, φιλοξενούμε στη σελίδας μας τον ποιητή, μεταφραστή και συγγραφέα Μανώλη Αλυγιζάκη.

κ. Αλυγιζάκη ,πρώτα να σας καλωσορίσω και να σας ευχαριστήσω για την τιμή που μας κάνετε , να σας φιλοξενήσουμε στην σελίδα μας.Μέσα από αυτό το μικρό αφιέρωμα -παρουσίαση -μας δίνεται η ευκαιρία , να σας γνωρίσουμε ,να γνωρίσουμε το έργο σας .Και μέσα από τις ερωτήσεις ,να μας δώσετε μια γενική εικόνα για την ποίηση και τι είναι η ποίηση.Είστε ένας αξιόλογος ποιητής και συγγραφέας με πλούσιο συγγραφικό έργο .Με πολλές διακρίσεις και βραβεία.Επίτιμος καθηγητής και συνεργάτης της International Arts Academy . Η Ποιητική σας συλλογή" Νόστος και άλγος" μεταφράστηκε από τη Lucia Gorea και σε λίγο θα κυκλοφορήσει στη Ρουμανία .

Ένα πολύ σημαντικό έργο σας ,είναι οι μεταφράσεις εκλεγμένων ποιημάτων των: Γιάννη Ρίτσου , Κωνσταντίνου Καβάφη,Τάσου Λειβαδίτη και Γιώργου Σεφέρη. Η μετάφραση ποιημάτων του Γιώργου Σεφέρη απέσπασε το πρώτο διεθνές βραβείο ποίησης.( “George Seferis-Collected Poems”, Libros Libertad 2012).

κ.Αλυγιζάκη,πόσο δύσκολη -κι αν ήταν- η αναγνώριση και η καταξίωση στον χώρο της Λογοτεχνίας -Ποίησης -σε μία ξένη χώρα, σε έναν λαό ,με διαφορετική κουλτούρα και ιδιοσυγκρασία από την δική μας.Βέβαια για σας ο Καναδάς είναι δεύτερη πατρίδα.

Μανώλης.Αλυγιζάκης: "Πολύ πιο δύσκολη η κατάσταση γιατί ο μετανάστης σπάνια καταφέρνει να μιλά τη γλώσσα του καινούργιου τόπου αρκετά καλά για να μπορεί να συναγωνιστεί με τον Καναδό στην περίπτωσή μου ποιητή που είναι ευκολώτερα αποδεκτός. Κι εξ άλλου ο ξένος είναι πάντα ξένος στην ξένη γη κι όλα αυτά που ακούμε για ισότητες κλπ είναι παραμύθια. 40 χρόνια στο εξωτερικό κι ακόμα και τώρα μόλις πω το όνομά μου βλέπεις τον άλλο να μαζεύεται και να προσπαθεί να με αποφύγει.
Ρούλα Τριαντ.
Συνηθίζουμε να λέμε: Η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της.Πιστεύετε αν ήσασταν εδώ, θα είχατε την ίδια αναγνώριση στο συγγραφικό σας έργο;

Μαν.Αλυγιζάκης:Δεν το νομίζω γιατί δεν ξέρω καν αν ήμουν στην πατρίδα αν έγραφα έτσι όπως κάνω στο εξωτερικό. Δεν το λέω αυτό υπονοώντας ότι θα μου ήταν δύσκολο μήτε ούτε η ζωή στην πατρίδα θα μου δημιουργούσε κάποιο κώλυμα. Απλά είναι κάτι που δεν γνωρίζω.

ΡούλαTriantafyllou

Πότε αρχίσατε να γράφετε και από ποιόν Έλληνα Ποιητή/τρια έχετε επηρεαστεί.

Μανώλης.Αλυγιζάκης.

Άρχισα να γράφω χρόνια πίσω, από την εποχή που ήμουνα στην Ελλάδα. Έφυγα το 1973 και οι κύριες επιρροές μου ήταν τα μεγάλα ονόματα της ελληνικής λογοτεχνίας, Παλαμάς, Καζαντζάκης, Κάλβος, Σικελιανός, Ελύτης, Σεφέρης, καβάφης, Ρίτσος, Λειβαδίτης.

Ρ.Τ.

Ποιες είναι οι κύριες πηγές έμπνευση σας.

Μ.Α.

Οτιδήποτε που έχει να κάνει με τα καθημερνά, τα απλά του κόσμου τα θέματα.

Ρ.Τ.

Ποιες είναι οι δυσκολίες της ποιητικής τέχνης.

Μ.Α.

Όπως όλες τις άλλες μορφές δημιουργίας έχει τις δυσκολίες αλλά και τις χάρες της. Είναι μια συνεχής μάθηση, που ο καθένας όσο πιο πολύ που ασχολείται τόσο καλύτερος γίνεται.

Ρ.Τ.
Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να περάσετε μέσα από τα ποιήματά σας.

Μ.Α.
Να κάνει τον αναγνώστη να σκεφτεί, να αναρωτηθεί, να διαλέξει, να ικανοποιηθεί πως αυτό που αισθάνεται δεν είναι μοναχά δικό του αλλά κάτι κοινό ανάμεσα σ’ αυτόν και στον άνθρωπο δίπλα του.

Ρ.Τ.
Πόσο δύσκολο είναι για έναν ποιητή να μεταγγίσει τα γραπτά του στους αναγνώστες .

Μ.Α.
Δεν ξέρω αν αυτό είναι δύσκολο όταν ο ποιητής εξωτερικεύει καθαρά και χωρίς πολλές γαρνιτούρες τα αισθήματά του μέσω των λέξεων. Αν η πρόθεση είναι καθαρή, το άγγιγμα του αναγνώστη είναι δεδομένο.

Ρ.Τ.
Στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα ,ποιο ρόλο έχει ο ποιητής και ποιοι είναι οι στόχοι του.

Μ.Α.
Ο ρόλος του ποιητή ποτέ δεν αλλάζει παρ’ όλο που οι συνθήκες είναι σε διαρκή ροή. Ο ποιητής πάντα δημιουργεί τον κόσμο μέσα στον οποίο οι συνθήκες εξομαλύνονται και γίνονται πιο υποφερτές. Κι αυτό χάρη στην τέχνη και τη δύναμη του λόγου.

Ρ.Τ.
Όταν γράφετε ,φροντίζετε να προσαρμόζετε τις ιδέες σας ή δε σας ενδιαφέρει η λογική αλληλουχία.

Μ.Α.
Όχι, γιατί συνήθως όταν γράφω, όπως κι καθένας, η διαδικασία είναι λεύτερη. Το μυαλό και η έμπνευση και οι διάφορες εικόνες δεν έρχονται σαν το νερό που τρέχει στο αυλάκι, αλλά δημιουργούνται από το συνδυασμό όλων αυτών των στοιχείων και την πνευματο-ψυχική διάθεση του γράφοντος. Γι αυτό και δεν είναι καθόλου παράλογο όταν ένα ποίημα κοιταχτεί μερικές μέρες αφότου γράφτηκε ο ποιητής διερωτάται…’αλήθεια εγώ το έγραψα αυτό;’

Ρ.Τ.
Υπάρχει ποίηση για τις μάζες ή η ποίηση απευθύνεται αποκλειστικά σε μια κλειστή ελίτ.

Μ.Α.
Η ποίηση απευθύνεται σε όλους. Δυστυχώς οι πολλοί δεν έχουν την ποίηση στη ζωή τους όσο εκείνους της ελίτ, όπως είπες. Οι λόγοι που οι πολλοί δεν δίνουν τόση προσοχή στην ποίηση, θάλεγα, είναι πολλοί και διάφοροι. Είναι θέμα καθαρά προσωπικό, του καθενός. Αν κάποιος θέλει την ποίηση στη ζωή του αυτός θα κάνει την προσπάθεια να την κάνει μέρος της ζωής του.

Ρ.Τ.

Σήμερα τα νέα παιδιά διαβάζουν Ποίηση και κατά πόσο τα αγγίζει.Μήπως τα παιδιά προκαταλαμβάνονται αρνητικά από τον τρόπο διδασκαλίας στο σχολείο;Αλήθεια, διδάσκετε η Ποίηση.

Μ.Α.

Οι σημερινοί νέοι, γνώμη μου φυσικά, δεν είναι καθόλου διαφορετικοί από τους νέους άλλων εποχών. Μερικοί είναι ποιητικοί (αν επιτρέπεται η έκφραση) και μερικοί όχι. Η ποίηση διδάσκεται όπως και οποιοδήποτε άλλο είδος τέχνης, αλλά πάντα πρέπει να θυμούμαστε το προσωπικό, υποκειμενικό στοιχείο που διεργάζεται εδώ. Εννοώ του διδάσκοντος.

Ρ.Τ.

Οι μεγάλοι εκδοτικοί οίκοι δεν εκδίδουν Ποίηση,πολλοί μικροί προσπαθούν απλώς να εκμεταλλευτούν τους δημιουργούς,είναι το διαδίκτυο μια κάποια λύσις και ποια είναι η σχέση σου με αυτό. (διαδίκτυο )

Μ.Α.

Δεν την εκδίδουν γιατί είναι οικονομικά ασύμφορη. Κανείς δεν κερδίζει χρήματα γράφοντας ποίηση, ή εκδίδοντας ποίηση. Γι αυτό στα κράτη του εξωτερικού, δεν ξέρω εδώ στην Ελλάδα αν υπάρχει τέτοιο σύστημα που να ενισχύεται χρηματικά ο εκδότης ή ο ποιητής. Στο εξωτερικό γίνεται αυτό, αλλά κατά την γνώμη μου δεν συμβάλει καθόλου στην καθαρή δημιουργία αλλά αντίθετα την κωλύει. Αλλά αυτό είναι μεγάλο θέμα και απαιτεί πολύ χρόνο και χώρο για να συζητηθεί.

Ρ.Τ.

Πες μου έναν στίχο που σας αγγίζει περισσότερο.

Μ.Α.

Από πάντα θυμάμαι δυό στίχους του Ελύτη που πραγματικά με συγκινούν…

‘Ό,τι σώσεις μες στην αστραπή
καθαρό στον αιώνα θα διαρκέσει”

Ρ.Τ.

Είναι γεγονός πώς η ποίηση ενέχει μελωδία . Πώς μπορεί ένας ποιητής να «εισάγει» τη μουσική στα ποιήματά του.

Μ.Α.

Με υπομονή και επεξεργασία. Η μουσική κάθε ποιήματος βγαίνει-δημιουργείται από την πένα του ποιητή. Είναι θέμα προσπάθειας και εξέλιξης.

Ρ.Τ.
Βλέπουμε τα τελευταία χρόνια να εκδίδονται ολοένα και περισσότερα βιβλία στην Ελλάδα. Τελικά είναι θέμα αστείρευτου ταλέντου σ’ αυτόν τον τόπο, ή απλά έγινε μόδα.

Μ.Α.
Είναι ευχάριστο που υπάρχουν τόσες πολλές εκδόσεις γιατί υπογραμμίζει τη σημασία που έχει ο γραπτός λόγος στη ζωή των ανθρώπων. Στη Β. Αμερική που ζω ο κόσμος σε γενικές γραμμές είναι πολύ πιο πίσω από τον Ευρωπαίο, δυστυχώς.

Ρ.Τ.
Οι κριτικοί σ’ όλα τα είδη της τέχνης διαμορφώνουν το επίπεδο, ανυψώνοντας ή κατακρεουργούν τους καλλιτέχνες. Τελικά έχει σημασία η παρουσία κριτικών στους τομείς της τέχνης; Κατά πόσο λειτουργεί αμερόληπτα σε μια εποχή που τα πάντα διαβρώνονται.

Μ.Α.
Τίποτα δεν είναι ποτέ αμερόληπτο τη στιγμή που είναι άνθρωποι που αποφασίζουν στην κάθε περίπτωση. Όλα υποκειμενικά και συμβατικά κατά κάποιον τρόπο. Γι αυτό και όλα πρέπει να θεωρούνται κάτω από αυτό το φακό. Ο κριτικός είναι απαραίτητος όσο είναι και ο ποιητής, ο γράφων άνθρωπος.

Ρ.Τ.
Τι σας βοηθάει περισσότερο να απελευθερώσετε την έμπνευσής σας.

Μ.Α.
Προσωπικά βρίσκω τη μουσική σαν το πιο βοηθητικό ενδιάμεσο, που πάντα με εμπνέει με κάποια εικόνα, με κάποιο συναίσθημα
που μεταφράζεται σ’ ένα καινούργιο ποίημα.
Ρ.Τ.

Ευχαριστώ.




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης 







~Σιωπηλός άγγελος~

Γράφουν οι:Μαριάνθη Παπάδη &' Μαριάνθη Πλειώνη
Το έντονο κορνάρισμα από το μπλε Golf, που κινούνταν σαν αστραπή στη Λεωφόρο Κηφισίας έκανε τους οδηγούς να κοιτάνε με απορία τους επιβάτες του, μόλις αυτό βρισκόταν πίσω, πλάι, μπροστά τους. Στο κάθισμα του οδηγού ο Ιάσονας κάθιδρος προσπαθούσε να περάσει, όσο πιο γρήγορα μπορούσε ανάμεσα από τα υπόλοιπα οχήματα, που ανέβαιναν κι αυτά προς τα πάνω. Δίπλα του σωριασμένη με ζωγραφισμένη την αγωνία στο αναψοκοκκινισμένο της πρόσωπο η ετοιμόγεννη Πηγή δάγκωνε τα χείλη της από τις σουβλιές που τρύπαγαν τα σωθικά της οι μικροί κοφτοί πόνοι. Λίγο πριν είχε ανακοινώσει με κλαούρικο* βλέμμα στο σύζυγό της, «πως τα νερά έσπασαν», όπως συνηθίζεται να λένε οι γυναίκες, μόλις φτάσει η μαγική εκείνη ώρα της γέννησης. Κάποιες ώρες αργότερα οι δυο τους παρέα με τα παππούδια, τις γιαγιάδες, αδέλφια και το υπόλοιπο σόι, η ελληνική υποδοχή των βρεφών σε όλο της το μεγαλείο, κοίταζαν με λατρεία το άγνωστο μέχρι τότε πλασματάκι τους. Έν…

ΟΙ ΑΡΕΤΕΣ του Χριστόφορου Τριάντη

Στο τραπέζι του δασκάλου, υπήρχαν σύκα και δροσερό νερό. Καθόταν κάτω από τον πλάτανο της σχολής. Ένας νέος ήρθε να τον δει.Τον πλησίασε. «Ήρθα να γραφώ στη σχολή.Μόνο κοντά σας,θα βρω την αλήθεια». «Ποια  αλήθεια;» «Πώς θα γίνω άριστος!» «Άκου νέε,για να το επιτύχεις αυτό, πρέπει να ακολουθείς σε όλη τη ζωή,κάποιες αρετές.Πρώτα να ‘σαι γενναιόδωρος,  έτσι θα κερδίζεις ανθρώπους.Μετά είναι η ειλικρίνεια,να μη λες ψέματα,στους άλλους και τον εαυτό σου.Ακόμα, χρειάζεται να καλλιεργείς  την εξυπνάδα σου , για ν’ αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Υπάρχει και η αρετή της ευσπλαχνίας , αν την “εξασκείς” οι φτωχοί θα σ’ αγαπούν πραγματικά. Τέλος,  ο σεβασμός, αν σέβεσαι τους ανθρώπους  και τον Θεό,  θα γίνεις σοφός».