Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παρασκευή, 4 Ιανουαρίου 2013

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ : ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΣΣΑΡΗΣ


Roula    (Xatzi )Triantafyllou


Πρώτα να σας καλωσορίσω και να σας ευχαριστήσω για την τιμή που μας κάνετε να σας φιλοξενήσουμε στην Ποιητική Σελίδα.
Είστε ένας αξιόλογος καλλιτέχνης με πολυετή επιτυχημένη θητεία στο χώρο της τέχνης.Στο τραγούδι και στο μουσικό θέατρο, (Εθνική Λυρική Σκηνή /&.έντεχνης ελλ.μουσικής.
Έχετε συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα συνθετών και ερμηνευτών Με πλούσιο συγγραφικό έργο παιδικών βιβλίων .Πρόσφατα εκδόθηκε η πρώτη σας Ποιητική Συλλογή <<ΑΛΛΙΩΣ>> Πες τε μου λόγια για το βιβλίο σας.

Δημήτρης Κάσσαρης

Πρώτα απ’ όλα θα ήθελα να ευχαριστήσω εσάς και τους συνεργάτες σας, για την διαδικτυακή σας σελίδα, « ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ-ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΙΗΤΕΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ», μέσα από την οποία αναδεικνύεται μια σύγχρονη ματιά στον τρόπο της ποιητικής έκφρασης και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς εφόσον οι ριζικές αλλαγές στο εργασιακό καθεστώς και οι δυσάρεστες ανατροπές στο κοινωνικό γίγνεσθαι έχουν άμεσο αποδέκτη την ψυχή πρωτίστως, με όλα της τα επακόλουθα…

Σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σχετικά με την δική μου ποίηση. Το βιβλίο μου, ΑΛΛΙΩΣ, που κυκλοφόρησε τον Μάϊο του 2012, από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης, είναι η πρώτη μου ποιητική εργασία, ύστερα από 6 βιβλία μου για παιδιά και για εφήβους που έχουν εκδοθεί. Όπως είχα πει και στην πρώτη παρουσίαση του ΑΛΛΙΩΣ, η σχέση μου με την ποίηση δεν είναι ξαφνική ούτε χωρίς αιτία. Ξεκινάει ως εσωτερική ανάγκη κάπου στην εφηβεία και είναι απόρροια βιωμάτων, μαζί με τις ανησυχίες της εποχής που με «ξεκίνησαν»… Σαίξπηρ,Καβάφης, Καρυωτάκης και «Γράμματα σ’ έναν νέο ποιητή» του Ρίλκε,πρώτα μουσικά ακούσματα,Μπιτλς και «Άγιος Φεβρουάριος» του Μούτση, κι ύστερα πιο δύσκολα ακούσματα για τα απέδευτα εφηβικά αυτιά, οιπρώτοι δίσκοι βινυλίου«Μεγάλος Ερωτικός»Χατζιδάκι, «Τρίτη ποιητική ανθολογία» του Γ.Σπανού,αλλά και «Κάρμινα Μπουράνα» του Όρφ,Ωδείο, πρώτη γυναίκα, τραγουδιστής ροκ σε συγκρότημα και ναύτης τα καλοκαίρια σε εμπορικό. Ανάμεσα σε όλα αυτά, η εικόνα του καπετάνιου πατέρα μου, ανεξίτηλη, να γράφει πεζά και ποιήματα, μεσοπέλαγα, όταν δεν είχε βάρδια, «Δημητράκη, έλα ν’ακούσεις ένα ωραίο…», ακόμα με καλεί….

Και να οι πρώτες μου απόπειρες δημιουργικής έκφρασης, ημερολογιακές σημειώσεις και υπαρξιακές σκέψεις που γεννιούνται μέσα από τα βιβλία του Χαλίλ Γκιμπράν και άλλα, όπως «Τα κατά συνθήκην ψεύδη»του Μαξ Νορντάου,αλλά και τα πρώτα τραγούδια μου και πρώτη εμφάνιση στο κοινό, με συμπαραστάτη τον Αγαπητό μου Φιλόλογο και Μέντορα, κ.Βελουδάκη.

<<ΑΛΛΙΩΣ>> ΠΟΙΗΣΗ:

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΣΣΑΡΗΣ

Ρ.T.

Ποιες είναι οι κύριες πηγές έμπνευσής σας και Ποιες είναι οι

δυσκολίες της ποιητικής τέχνης:

Δ.Κ

Κύρια πηγή έκφρασης λοιπόν θεωρώ όλα αυτά τα βιώματα που εγγράφουν και χρωματίζουν μέσα μας το εσωτερικό τοπίο,σε διαφορετικές εποχές, πρόσωπα και πράγματα, ιδέες, συγγραφείς και δάσκαλοι, κύκλοι που άνοιξαν, έκλεισαν και ξανάνοιξαν, εικόνες, ταξίδια, λάθη και παραστρατήματα, νίκες, απώλειες και απορρίψεις, και βέβαια οι ζωοδόχες μορφές της τέχνης. Όλα αυτά διαμόρφωσαν και έδεσαν ετούτο τον καλλιτέχνη σε ένα κοινωνικά και πολιτικά ευαισθητοποιημένο άτομο, γιατί δεν γίνεται αλλιώς…

Όσον αφορά στις δυσκολίες της ποιητικής τέχνης, θα είμαι πιο σύντομος, αφού δεν θεωρώ και τόσο αρμόδιο τον εαυτό μου για να απαντήσω σε ένα τόσο σημαντικό και οικουμενικό ζήτημα. Η απάντηση που μου έρχεται αυθόρμητα είναι, όταν φτάσω να γίνω ποιητής τότε θα σας πω. Ωστόσο, μπορώ να μιλήσω για τις δικές μου δυσκολίες που έχουν να κάνουν με την ενασχόλησή μου με την ομοιοκατάληκτη κυρίως στιχουργία, όπου το ζητούμενο όμως είναι να έχει και ένα σημερινό βαθύτερο περιεχόμενο και ουσιαστικό λόγο ύπαρξης. Επίσης, η επιλογή κάθε λέξης μέσα από τις άπειρες παραλλαγές της γλώσσας μας, το ύφος, η μορφή, η μουσικότητα, μα και η αποφυγή των διαφόρων σκοπέλων που ελλοχεύουν. Σήμερα που οι περισσότεροι επαγγελματίες, αυτοαποκαλούνται και συγγραφείς, διαβάζουμε ποιήματα με ασαφείς και ασύνδετες φράσεις, άλλα ποιήματα που μιμούνται άκομψα τον Καβάφη ή την κ. Δημουλά, άλλα τζούφια σαν κενά μύγδαλα και άλλα που πλατειάζουν, σαν πουλόβερ που όσο το τραβάς ξεχειλώνει.

Ρ.T

Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να περάσετε μέσα από
τα ποιήματά σας,πόσο δύσκολο είναι για έναν ποιητή να μεταγγίσει τα γραπτά του στους αναγνώστες .

Δ.Κ

Ειδικά σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη χρονική περίοδο έχουμε άμεση ανάγκη από Πνευματικούς Ταγούς, Φωτισμένους διανοητές της πράξης, που να φτάνει ο λόγος τους στις καρδιές των απλών ανθρώπων του μόχθου, της απογοήτευσης και των νέων ανθρώπων, για μαζική αφύπνιση από το τέλμα που έχουμε βυθιστεί. Εννοείται έξω από κομματικές σκοπιμότητες, παρ’ όλο που είμαστε κι εμείς όλοι συνυπεύθυνοι για την πολιτική και τους πολιτικούς που επιλέξαμε να μας ταλαιπωρούν. Ως πότε θα συνεχίζουμε ως πολίτες αυτή την ίδια τακτική;

Ειδικά λοιπόν σήμερα, το μήνυμα που πιστεύω πως πρέπει όλοι οι έλληνες να αντιγράψουμε και να το αναρτήσουμε σε τοίχους, κυρίως στον τοίχο του μυαλού και της καρδιάς μας, είναι το μήνυμα-ποίημα, που μας άφησε φεύγοντας ο μεγάλος μας ποιητής Νικηφόρος Βρεττάκος… ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ

«Μη με μαρτυρήσεις, και προπαντός μην τους πεις πως μ’ εγκατέλειψε η ελπίδα.

Πές τους από μένα, απ’ τα δάκρυα μου, ότι επιμένω πως ο κόσμος είναι όμορφος».

(*Μελοποιημένο εξαιρετικά από την συνθέτρια Πηγή Λυκούδη)

Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος της ερώτησής σας, πιστεύω ότι ειδικά ο ποιητής δεν έχει άλλη ελπίδα από μια καρδιά που θα την κάνει ν’ανοίξει τα φύλλα της κι εκεί μέσα θάβρει ανταπόκριση ο στίχος του.

Ρ.T.

Στη σύγχρονη ελληνική,πραγματικότητα ποιο ρόλο έχει ο ποιητής και ποιοι είναι οι στόχοι του

Δ.Κ

Πιστεύω οι ποιητές και όχι μόνο αυτοί, αλλά και όσοι σμιλεύουν τις ιδέες, όσοι αισθάνονται κάπου ένα αμυδρό φως και σκάβουν, όσοι συνομιλούν με το αόρατο που λέγεται πνεύμα, ενόραση και γενικά αυτοί που παιδεύονται πραγματικά για ένα υψηλότερο ιδανικό μέσα από την τέχνη τους,είναι στη σύγχρονη ζοφερή πραγματικότητα, το αντίβαρο για την ύπαρξη κοινωνικής ισορροπίας. Ίσως είναι και το έρμα για σταθερότητα στο ήδη γερμένο σκάφος των ηθικών αξιών.

Ρ.T.

Όταν γράφετε ,φροντίζετε να προσαρμόζετε τις ιδέες σας ή δε σας ενδιαφέρει η λογική αλληλουχία .για να γράψει κάποιος χρειάζεται μόνο η έμπνευση .

Δ.T.

Οι ιδέες που σμιλεύθηκαν από βιώματα, οι καταβολές και ο εσωτερικός κόσμος, στη δική μου την περίπτωση, άλλοτε ενεργοποιούνται για να προσαρμοσθούν στα εκφραστικά μου τεχνικά μέσα και άλλοτε βγαίνει ελεύθερος λόγος και στίχος αλήτης,ατίθασος. Ωστόσο, αν λείπουν τα στοιχειώδη, από κάπου θα μπάζει κρύο… Λογική και ισορροπία, τεχνική και ευαισθησία, μουσική αίσθηση του μέτρου, ρυθμός και πνεύμα, οικουμενικό μήνυμα και αρχιτεκτονική του στίχου, είτε προσαρμοσμένα είτε ελεύθερα, πρέπει ν'άναι σε απαρτία.

Η έμπνευση δεν φτάνει λοιπόν, αν δεν διαθέτεις και κάποια από τα παραπάνω βασικά στοιχεία που δεν κατακτώνται αν δεν εξασκείσαι σε καθημερινή βάση. Για να φτάσω ως την έκδοση του ΑΛΛΙΩΣ, έγραψα πολλά και διαφορετικά πράγματα, έσκισα άπειρες κόλες Α4, άλλαξα ποιήματα που φορούσαν βαριά ρούχα και τα έντυσα ανάλαφρα. Την απλότητα κι εγώ αναζητώ, σύμφωνα με τις «οδηγίες» του Γιώργου Σεφέρη:

«Δεν θέλω τίποτ’ άλλο παρά να μιλήσω απλά να μου δοθεί ετούτη η χάρη. Γιατί και το τραγούδι το φορτώσαμε με τόσες μουσικές που σιγά-σιγά βουλιάζει και την τέχνη μας την στολίσαμε τόσο πολύ που φαγώθηκε από τα μαλάματα το πρόσωπό της. Κι είναι καιρός να πούμε τα λιγοστά μας λόγια γιατί αύριο η ψυχή μας κάνει πανιά».

(*από το «ημερολόγιο καταστρώματος β΄)

Υπάρχει ποίηση για τις μάζες ή η ποίηση απευθύνεται αποκλειστικά σε μια κλειστή ελίτ.

Ο Μίκης Θεοδωράκης, στο βιβλίο του «Μουσική για τις μάζες», γράφει γι’ αυτό το επίσης σημαντικό θέμα, χρησιμοποιώντας το παράδειγμα του έργου του «Επιτάφιος», που ήταν η σύζευξη του ποιητικού λόγου με την λαϊκή μουσική. Μέσα από την δωρική φωνή του Γρηγόρη Μπιθικώτση, ο συνθέτης μίλησε στον απλό λαϊκό έλληνα στην δική του γλώσσα: με το λαϊκό τραγούδι. Ο δεκαπεντασύλλαβος στίχος του Γιάννη Ρίτσου, με το ιδεολογικό περιεχόμενό του, που δείχνει όλο το μεγαλείο του θρήνου της Μάνας επάνω στο σκοτωμένο παιδί της,είχε μεγάλη απήχηση στις καρδιές των ελλήνων. Ο καιρός των ελαφρών τραγουδιών γινόταν παρελθόν και άρχιζε μια νέα εποχή στην δεκαετία του ΄60. Κυρίαρχο στοιχείο λοιπόν αυτής της νέας εκπολιτιστικής επανάστασης που εγκαινιάστηκε με τον «Επιτάφιο»,ήταν η ποίηση.

Σήμερα υπάρχει ο απόηχος εκείνης της εποχής και ένα μπερδεμένο κουβάρι ποικίλων πραγμάτων με αμερικανο-ιντερνετική διάλεκτο, αλλά παράλληλα και με τις νέες δυνάμεις που θα ξεπεταχτούν, το πιστεύω, μέσα από την μουσική και την ποίηση.

Όσο για το σε ποιούς απευθύνεται… η ποίηση είναι από μόνη της μια αγκαλιά ανοιχτή και περιμένει με ανοιχτά παράθυρα όποιον θα 'θελε να κοιτάξει τη θέα του κόσμου, μέσα από αυτά. Η ποίηση είναι πάνω από ταξικές και άλλες διαφορές, γι αυτό και υψηλή. Ταπεινά και ειλικρινά δηλώνω ότι κι εγώ την ψάχνω ακόμα. Ωστόσο, δεν με ενδιαφέρει η κλειστοφοβική συνεύρεση ποιητών που αυτοθαυμάζονται, οι λαϊκιστές, οι δήθεν που και καλά «τα χώνουν έξω απ’ τα δόντια» στους πολιτικούς, ή οι άλλοι που βουλιάζουν στο πετιμέζι με φτηνό συναίσθημα και τσαλακωμένα σεντόνια. Το προσωπικό μου ερώτημα λοιπόν είναι… αν και κατά πόσο απευθύνομαι εγώ στην ποίηση και όχι αυτή σε εμένα.

Ρ.T.

Σήμερα τα νέα παιδιά διαβάζουν Ποίηση και κατά πόσο τα αγγίζει.Μήπως τα παιδιά προκαταλαμβάνονται αρνητικά από τον τρόπο διδασκαλίας στο σχολείο;Αλήθεια, διδάσκετε η Ποίηση.

Δ.Κ

Εδώ δεν ξέρω να σας απαντήσω, εκείνο που μπορώ να σας πω με σιγουριά είναι ότι είναι μια καλή γενιά, με ήθος και φιλότιμο, που αγωνίζεται, ενώ ήδη βλέπει το μέλλον της σκοτεινό, αβέβαιο. Είναι ευαίσθητοι και ευφυείς, οι αυριανές δυνάμεις, «ετοιμάζονται»... κάτι πρέπει να κάνει όμως η πολιτεία να μην τους χάσουμε.

Από την άλλη, είναι αλήθεια ότι και οι δάσκαλοι που όπως όλοι μειώνονται, μισθολογικά και ηθικά, ίσως είναι ανόρεκτοι για την δουλειά τους και λίγοι φαντάζομαι θα είναι αυτοί οι φωτισμένοι δάσκαλοι που βγάζουν έξω από την τάξη τα προβλήματά τους, ήρωες βρέξει-χιονίσει, για να μεταδώσουν το φως της ειδικότητάς τους.

Ρ.T.
Η ποίηση πηγάζει από την ψυχή και απευθύνεται στην ψυχή. Πες τε μου έναν στίχο που σας αγγίζει περισσότερο.

Δ.Κ

Ως τώρα είχα τη χαρά να συναντήσω την Μεγάλη Ποίηση διαβάζοντας κι αποστηθίζοντας στίχους, αλλά και να συναντηθώ πραγματικά, με κάποιους μεγάλους ποιητές και ποιήτριες. Επίσης, είχα την τύχη να τους τραγουδήσω, συνεργαζόμενος με συνθέτες της έντεχνης ελληνικής μουσικής και όπως συνεργάζομαι τελευταία με την συνθέτρια Πηγή Λυκούδη, που ανέφερα πριν, που έχει κάνει σημαντική εργασία μελοποίησης, επάνω στον Νικηφόρο Βρεττάκο, τον Γιάννη Ρίτσο, και άλλους.

Επειδή λοιπόν οι στίχοι των Ποιημάτων που με πήγαν παραπέρα κι άλλοι που με σηκώνουν ακόμα λίγο ψηλότερα από το έδαφος, είναι πάρα πολλοί, θα καταθέσω εδώ στην σελίδα σας, τιμής ένεκεν σ’ εκείνο τον έφηβο, τον στίχο από το πρώτο ποίημα που άκουσε και που όπως ο πατέρας του…Δημητράκη, έλα να ακούσεις ένα ωραίο… ακόμα τον καλεί…

«Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως, πριν απ’ τον έρωτα έρωτας,

Κι όταν σε πήρε το φιλί γυναίκα»

Σας ευχαριστώ

Δημήτρης Κάσσαρης
<<<<<<<<<<<<<
Ευχαριστώ από καρδιάς
εύχομαι
πάντα επιτυχίες



22/12/2012

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

~Ένα ποίημα του Γιάννη Παρασκευόπουλου~

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

~Αναζήτηση~ 

 Εξαϋλώθηκαν τα συναισθήματα
 λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 Πέτρωσε η καρδιά
 παρά την θέρμης.

Βούρκωσε η σκέψη
 στο βάλτο της λησμονιάς. 

 Σε μια πικραμένη ανατολή
 έδυσε το φεγγάρι σου.

 Και συ μόνη περιπλανιέσαι
στα πέρατα του απείρου
 ψάχνοντας άλλα σύμπαντα.

 Παρασκευόπουλος Γιάννης 







~Σιωπηλός άγγελος~

Γράφουν οι:Μαριάνθη Παπάδη &' Μαριάνθη Πλειώνη
Το έντονο κορνάρισμα από το μπλε Golf, που κινούνταν σαν αστραπή στη Λεωφόρο Κηφισίας έκανε τους οδηγούς να κοιτάνε με απορία τους επιβάτες του, μόλις αυτό βρισκόταν πίσω, πλάι, μπροστά τους. Στο κάθισμα του οδηγού ο Ιάσονας κάθιδρος προσπαθούσε να περάσει, όσο πιο γρήγορα μπορούσε ανάμεσα από τα υπόλοιπα οχήματα, που ανέβαιναν κι αυτά προς τα πάνω. Δίπλα του σωριασμένη με ζωγραφισμένη την αγωνία στο αναψοκοκκινισμένο της πρόσωπο η ετοιμόγεννη Πηγή δάγκωνε τα χείλη της από τις σουβλιές που τρύπαγαν τα σωθικά της οι μικροί κοφτοί πόνοι. Λίγο πριν είχε ανακοινώσει με κλαούρικο* βλέμμα στο σύζυγό της, «πως τα νερά έσπασαν», όπως συνηθίζεται να λένε οι γυναίκες, μόλις φτάσει η μαγική εκείνη ώρα της γέννησης. Κάποιες ώρες αργότερα οι δυο τους παρέα με τα παππούδια, τις γιαγιάδες, αδέλφια και το υπόλοιπο σόι, η ελληνική υποδοχή των βρεφών σε όλο της το μεγαλείο, κοίταζαν με λατρεία το άγνωστο μέχρι τότε πλασματάκι τους. Έν…

ΟΙ ΑΡΕΤΕΣ του Χριστόφορου Τριάντη

Στο τραπέζι του δασκάλου, υπήρχαν σύκα και δροσερό νερό. Καθόταν κάτω από τον πλάτανο της σχολής. Ένας νέος ήρθε να τον δει.Τον πλησίασε. «Ήρθα να γραφώ στη σχολή.Μόνο κοντά σας,θα βρω την αλήθεια». «Ποια  αλήθεια;» «Πώς θα γίνω άριστος!» «Άκου νέε,για να το επιτύχεις αυτό, πρέπει να ακολουθείς σε όλη τη ζωή,κάποιες αρετές.Πρώτα να ‘σαι γενναιόδωρος,  έτσι θα κερδίζεις ανθρώπους.Μετά είναι η ειλικρίνεια,να μη λες ψέματα,στους άλλους και τον εαυτό σου.Ακόμα, χρειάζεται να καλλιεργείς  την εξυπνάδα σου , για ν’ αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Υπάρχει και η αρετή της ευσπλαχνίας , αν την “εξασκείς” οι φτωχοί θα σ’ αγαπούν πραγματικά. Τέλος,  ο σεβασμός, αν σέβεσαι τους ανθρώπους  και τον Θεό,  θα γίνεις σοφός».